Requiem

Μολύβια ορθώνονται, μόνα τους γράφουν

Για όσους έφυγαν, γι’ αυτούς που θά ‘ρθουν

Δ. Χιόνης, Του έρωτα και του θανάτου

Δεν γνωρίζω αν το πεπρωμένο του κάθε ανθρώπου είναι «δεμένο στο λαιμό του». Δεν πιστεύω όμως ότι το όποιο πεπρωμένο δρα κατά της ελευθερίας και υπονομεύει τη βούληση, μέσω αφηγημάτων περί ντετερμινισμού. Κανένας βιολογικός ντετερμινισμός δεν μπορεί να εξηγήσει την ψυχοπνευματική επίδραση της ανθρώπινης φύσης του αγωνιστή κατά της ίδιας του της μοίρας. Η αντινομία πεπρωμένου και βούλησης και η αντίφαση θείας δύναμης κι ανθρώπινης απαντοχής δεν αποτελούν μόνο στοιχεία της αρχαίας τραγωδίας. Επιβεβαιώνονται καθημερινά από εμάς τους ίδιους, αφού κρατάμε στα χέρια μας το νόημα της Ζωής. Πρόδηλο πεπρωμένο δεν ανα-γνωρίζεται για κανένα.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τη σκεπάσει. Δικαίωσε τον αγώνα της ύπαρξης κατά του θανάτου.