Μονά – ζυγά στο ζύγι. Αρκεί;

Θα στηθούν λοιπόν οι τηλεοπτικές κάμερες σήμερα στις οδικές αρτηρίες της Αθήνας για να δοθούν οι πρώτες απαντήσεις. Ανάσανε ή όχι η πόλη; Συμμορφώθηκαν οι Αθηναίοι στον δακτύλιο; Πόσοι έλεγχοι έγιναν; Πού και γιατί υπήρξαν παρατράγουδα; Στο φόντο κάθε εικόνας είναι βέβαιο ότι θα υπάρχουν ελεγκτικά κλιμάκια εν δράσει – αν δεν υπάρχουν θα έχουμε πρόβλημα με το «καλημέρα». Τα συνηθίσαμε άλλωστε αυτά (την αστυνόμευση, τις συστάσεις, τα πρόστιμα κ.λπ.) σε κάθε πρεμιέρα μέτρων τα οποία αποφασίζονταν στις μετακινήσεις μας εδώ και ενάμιση -πανδημικό- χρόνο. Ολοι τα περιμένουν και στην πρώτη μέρα επιστροφής του γνωστού εδώ και καμιά σαρανταριά χρόνια μέτρου αποσυμφόρησης της κυκλοφορίας. Τα μονά – ζυγά μπαίνουν ξανά στο ζύγι, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχει σημασία η σημερινή όψη της Αθήνας. Γιατί είναι πάνω-κάτω αναμενόμενη. Σημασία έχουν οι επόμενες εβδομάδες και μήνες και η καθημερινή παρακολούθηση της λειτουργίας της πόλης από τους αρμοδίους, ώστε, ανεξαρτήτως της παρουσίας καμερών, να εξαγάγουν συμπεράσματα και να προσαρμόσουν αναλόγως τη στρατηγική τους. Δύο ομάδες εργασίας, λέει η κυβέρνηση, θα παρακολουθούν το θέμα. Η ίδια στο μεταξύ έκλεισε τη συζήτηση για τα «διόδια». Ηταν, όπως είπε, πρόταση των συγκοινωνιολόγων, αλλά η υιοθέτηση ενός φιλοπεριβαλλοντολογικού τέλους διέλευσης δεν προχωρεί. Δεν συζητείται καν. Να γνωρίζουν ωστόσο ότι η ζυγαριά απαιτεί ιδέες, νέα μέτρα (έστω και πιλοτικά), πιθανώς κίνητρα στους πολίτες ώστε να δουν με άλλο μάτι τα μέσα μαζικής μεταφοράς, αναπροσαρμογές με το δεδομένο ότι δεν κυκλοφορούμε πια στην Αθήνα της δεκαετίας του ’80.

Αν κάτι πρέπει να κάνουν αυτές οι ειδικές ομάδες εργασίας, είναι να συνεχίσουν υπομονετικά να αναζητούν λύσεις. Τεκμηριωμένες προτάσεις, όχι «μπαλώματα» ή απλή παρακολούθηση του πώς δουλεύει το σύστημα «μονά – ζυγά». Η πρόκληση είναι να πείσουν κάποτε τον πολίτη να αφήσει το αυτοκίνητο στο γκαράζ και να πάρει μετρό, λεωφορείο, τραμ, ποδήλατο ή… τα πόδια του. Και επειδή η κουλτούρα χρήσης των ΜΜΜ δεν αναπτύσσεται από τη μία μέρα στην άλλη, ας ξεκινήσουν από τα απλά πλην σοβαρά: πώς τα μέσα θα γίνουν αξιόπιστα στα ωράριά τους, πώς θα ενισχυθεί η συχνότητα των δρομολογίων, πώς θα πάψουν τα διπλοπαρκαρίσματα και το θρασύ κομβόι ΙΧ στις λεωφορειολωρίδες;