Ριάλιτι ή σειρές;

Κάθε χρόνο στον μικρόκοσμο της τηλεοπτικής αγοράς ανοίγει μια συζήτηση για το είδος προγράμματος που μπορεί να φέρει υψηλή τηλεθέαση. Τι θέλει ο κόσμος; Ριάλιτι ή σειρές;

Να πω από την αρχή ότι θεωρώ τη συζήτηση χωρίς νόημα. Εδώ και χρόνια το δίλημμα μυθοπλασία ή reality show έχει απαντηθεί και στην Ελλάδα και αλλού. Το μείγμα προγράμματος περιλαμβάνει και τα δύο (σε διαφορετικές δόσεις, ανάλογα με τη γενικότερη στόχευση του κάθε καναλιού). Στo βρετανικό ITV το ευχάριστα ηδονοβλεπτικό «Love island» συνυπάρχει με το αστυνομικό «Manhunt». Και μπορεί να μοιράζονται και το ίδιο κοινό! Η παρακολούθηση της ζωής ανθρώπων της διπλανής πόρτας έχει γίνει πια μια συνήθεια που δύσκολα κόβεται. Μήπως στο Instagram δεν βλέπουμε από την κλειδαρότρυπα τους διπλανούς μας στις διακοπές τους, στο εστιατόριο ή στην κουζίνα τους; Και όπως στο Internet σκρολάρουμε από το ένα προφίλ στο άλλο ή από το πολιτικό στο κουτσομπολίστικο σάιτ, φαίνεται πως αρκετοί είναι αυτοί που έτσι παρακολουθούν και τηλεόραση. Λίγο «Γη της ελιάς» στο ένα κανάλι, λίγο «GNTM» στο άλλο!

Αλλά ακόμα κι αν «όλα μπερδεύονται γλυκά», είναι σωστό να αθωώνουμε προγράμματα που ξεφτιλίζουν (έστω με τη συναίνεσή τους) κάποιους ανθρώπους, αφού για την πρόσκαιρη δημοσιότητα δέχονται να κάνουν σχεδόν τα πάντα; Θα συμφωνήσω – αλλά όχι απόλυτα. Υπάρχουν ριάλιτι που είναι απλώς ευχάριστα θεάματα – και πολλές φορές με υψηλές προδιαγραφές παραγωγής. Οπως αντίστοιχα υπάρχουν τηλεοπτικές σειρές που είναι προϊόντα αρπαχτής με ανύπαρκτο σενάριο, κακές ερμηνείες και φτηνά σκηνικά.

Και τελικά, τι προτιμάει ο κόσμος; Γιατί πέρυσι θριάμβευαν τα ριάλιτι και φέτος κερδίζουν οι σειρές; Μην ψάχνουμε την απάντηση στην τυπολογία. Ολα είναι θέμα συγκυρίας. Πέρυσι τον χειμώνα οι συνθήκες εγκλεισμού έκαναν το «Survivor» την κατάλληλη διέξοδο για να εκτονωθεί το κοινό (κυρίως νεότερο και αντρικό). Η δράση που έλειπε από την καθημερινότητα υπήρχε στο ριάλιτι. Φέτος η σχετική κανονικότητα φαίνεται να ξαναφέρνει τη διάθεση να ξεχαστούν οι τηλεθεατές με κλασικές ιστορίες έρωτα και βεντέτας! Οταν προσφέρεται καλό προϊόν στο είδος που καλύπτει μια ανάγκη, η ανταπόκριση έρχεται!

Να τολμήσω και μια πρόβλεψη. Η κούραση που μας έχει καταβάλει όλους και το άγχος για το αύριο δημιουργεί άλλη μια ανάγκη: να ξεσκάσουμε! Το είδος προγράμματος που επειγόντως ζητείται είναι μια ξεκαρδιστική κωμωδία που θα ενώσει μπροστά στην τηλεόραση την οικογένεια (για ένα διάλειμμα στην αναπόφευκτη γκρίνια). Περιμένω με αγωνία τους «Συμπέθερους» των Ρέππα – Παπαθανασίου!

Ο Χάρης Γούλιος είναι επικοινωνιολόγος, διευθυντής Marketing του MEGA.