Η εργαλειοποίηση μιας τραγωδίας

Οι επιμελείς αναγνώστες του «Στίγματος» έχουν ασφαλώς διαμορφώσει άποψη αναφορικά με την ποιότητα της αντιπολίτευσης που ασκούν ο ΣΥΡΙΖΑ και ο «Λεγάμενος» αρχηγός του. Κατά καιρούς έχω λειτουργήσει επιβοηθητικά στη σκέψη τους, αναδεικνύοντας θέματα τα οποία αυτοδικαίως κατατάσσονται στην ενότητα «Αντιπολίτευση για τα μπάζα».

Κορυφαία θέση της κατηγορίας αυτής διεκδικεί κατά περιόδους ο γνωστός Σπίρτζης, αυτή η μορφή πολιτικού ανδρός, τον οποίο ο «Λεγάμενος» έχρισε «τομεάρχη Προστασίας του Πολίτη», και έκτοτε αναζητά συνεχώς… «κορυφές» για να τις κατακτήσει.

Το έκανε προσφάτως με την υπόθεση του αυτόχειρα δολοφόνου της Ρόδου, εγκαλώντας συνεχώς την κυβέρνηση διότι ένας τέτοιος, παράφρων τύπος κατείχε νόμιμη άδεια οπλοφορίας, και άρα οι ευθύνες της κυβέρνησης και του Μητσοτάκη αυτοπροσώπως είναι τεράστιες – εξαιτίας τους χάθηκε μία ακόμα γυναίκα, όπως ανέφερε σε μια δήλωσή του επί του ιδίου θέματος.

Του έχω νέα όμως σήμερα. Ο δράστης της στυγερής δολοφονίας της κοπέλας στη Ρόδο κατείχε δύο κυνηγετικές καραμπίνες. Η μία, αυτή με την οποία διέπραξε το έγκλημα και εν συνεχεία αυτοκτόνησε, είχε αδειοδοτηθεί το 2005. Η άδειά της, δεκαετούς διάρκειας, έληξε το 2015. Ο δράστης απέφυγε να λάβει καινούργια άδεια, και οι Αρχές δεν τον αναζήτησαν για να του κατάσχουν το όπλο.

Ποιος κυβερνούσε το 2015, οπότε αν η Αστυνομία είχε κάνει καλά τη δουλειά της και, όπως θα έπρεπε, του είχε αφαιρέσει το όπλο, αφού δεν ανανέωσε την άδειά του, πιθανώς να μην είχε διαπράξει το έγκλημα; Ο ΣΥΡΙΖΑ. Ποιος ήταν ο αρμόδιος υπουργός Προστασίας του Πολίτη; Ο Νίκος Τόσκας. Ποια τον διαδέχθηκε; Η Ολγα Γεροβασίλη. Αρα ποιος ευθύνεται, έμμεσα έστω, για τον φόνο της κοπέλας και την αυτοχειρία του συντρόφου της;

Φυσικά όλα τα προηγούμενα είναι εκτός τόπου. Προφανώς δεν έχουν ευθύνη ούτε ο Τόσκας ούτε η Γεροβασίλη. Αλλά αν βρουν χρόνο, ας καλέσουν στο τηλέφωνο αυτόν τον απίθανο τύπο, τον Σπίρτζη, να του εξηγήσουν ότι η εργαλειοποίηση μιας τραγωδίας δεν συνιστά πολιτική. Ούτε η τυμβωρυχία προσιδιάζει σε μια αριστερή (λέμε τώρα…) αντιπολίτευση.

Ανατροπές στις άδειες όπλων
Δεν γνωρίζω αν ο Τόσκας και η Γεροβασίλη βρουν τον χρόνο να τηλεφωνήσουν στον Σπίρτζη μήπως και τον γειώσουν κάπως. Εγώ πάντως τηλεφώνησα στον Τάκη Θεοδωρικάκο, υπουργό Προστασίας του Πολίτη, και τον ρώτησα τι προτίθενται να κάνουν ως υπουργείο για κάτι τέτοιες περιπτώσεις – ενώ λήγει η άδεια ενός πυροβόλου όπλου, ο κάτοχός του εξακολουθεί να το κατέχει, παρά τις περί του αντιθέτου επιταγές του νόμου.

Μου ανέφερε ότι το πρόβλημα είναι υπαρκτό, απασχολεί έντονα την ηγεσία του υπουργείου, και σε μια πρόσφατη συνεργασία που είχαν με τον υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκο Πιερρακάκη αποφασίστηκε το όλο σύστημα έκδοσης-ανανέωσης αδειών οπλοφορίας να ψηφιοποιηθεί, έτσι ώστε με το που λήγει η διάρκεια μιας άδειας οπλοφορίας να το γνωρίζουν άμεσα οι αστυνομικές αρχές και να προβαίνουν στις δέουσες ενέργειες.

– Πρέπει να γνωρίζουμε και να παρεμβαίνουμε, μου είπε, και συμφώνησα…

(Ενημερωτικά αναφέρω, ως προς το πρώτο σκέλος του θέματος, ότι ο αυτόχειρας δολοφόνος της Ρόδου κατείχε και δεύτερη κυνηγετική καραμπίνα, η οποία είχε νόμιμη άδεια εκδοθείσα το 2012. Η ισχύς της, δε, λήγει του χρόνου…)

Αδεια… δραπέτευσης
Περί Αστυνομίας και Δικαιοσύνης ο λόγος, συνέχεια επτακοσιοστή πεντηκοστή όγδοη. Συνελήφθη χθες από τις Αρχές ο 33χρονος που ενέχεται στις τελευταίες ληστείες τραπεζών, μεταξύ των οποίων και εκείνης στην οδό Μητροπόλεως. Μπράβο της της Αστυνομίας που έκανε τη δουλειά της, και την έκανε καλά, αλλά υπάρχει εδώ ένα ζήτημα, σοβαρό κατά τη γνώμη μου. Ο λεβέντης αυτός, που δεν είναι καθόλου τυχαίο πρόσωπο (ανήκει στον λεγόμενο αντιεξουσιαστικό χώρο – διάβαζε Εξάρχεια και κατιτίς παραπάνω), ήταν δραπέτης των φυλακών της Λάρισας. Πήδηξε από κανένα συρματόπλεγμα και έγινε δραπέτης; Μήπως έσκαψε κανένα τούνελ κάτω από το κελί του και διέφυγε; Πέταξε κανένα drone πάνω από τις φυλακές και τον άρπαξε; Οχι, βέβαια. Τίποτε από όλα αυτά. Δραπέτης κηρύχθηκε όταν του δόθηκε για τέταρτη φορά (!!!) άδεια από τις φυλακές τάχα μου να επισκεφθεί τους δικούς του, και δεν επέστρεψε ποτέ μέσα. Εχοντας στην πλάτη του 46 χρόνια συνολικά κάθειρξη, αναρωτιέμαι πραγματικά ποιος μπορεί να υπέγραψε για να δοθεί πενθήμερη άδεια στο εν λόγω άτομο. Και μάλιστα τέσσερις φορές στη σειρά – με αποτέλεσμα την τέταρτη να μην επιστρέψει πίσω. Αυτός ή αυτοί που υπέγραψαν την άδεια για τον βαρυποινίτη αντιεξουσιαστή δεν πρέπει να ελεγχθούν από τον προϊστάμενό τους υπουργό της Δικαιοσύνης; Εγώ πιστεύω πως ναι. Τουλάχιστον αυτό θα συνέβαινε σε κάθε ευνομούμενη πολιτεία που σέβεται το όνομά της. Εδώ, θα το πάρει κι αυτό το ποτάμι…

Είμαι σίγουρος…

(Να κάνουν τον σταυρό τους μόνο που αυτός ο τύπος δεν σκότωσε κανέναν αθώο στη διάρκεια των ληστειών που διέπραξε…)

Διπλή ιδιότητα
Διάβασα χθες δηλώσεις του προέδρου του ΕΒΕΑ κ. Γιάννη Μπρατάκου, μετά από συνάντησή του στο τέλος της περασμένης εβδομάδας με ρώσους αξιωματούχους, αναφορικά με τις επενδύσεις που εκείνοι ενδιαφέρονται(;) να κάνουν στον τομέα του τουρισμού. Αλλά εν συνεχεία, παρατηρώντας καλύτερα, και ύστερα από μια σύντομη αναδίφηση στο Διαδίκτυο, διαπίστωσα ότι ο κ. Μπρατάκος εκτός από πρόεδρος του ΕΒΕΑ είναι και γενικός διευθυντής του κυβερνώντος κόμματος, της ΝουΔού.

Και διερωτήθηκα πραγματικά: Είναι ωραίο πράγμα αυτό τώρα; Ο πρόεδρος του μεγαλύτερου επιμελητηρίου της χώρας να είναι υψηλόβαθμο κομματικό στέλεχος; Χάθηκε να αναλάβει ή το ένα ή το άλλο πόστο κάποιο άλλο στέλεχος; Διότι το επόμενο που μπορεί να υποθέσει κανείς είναι πως η ΝουΔού αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα έλλειψης στελεχών. Και δεν ανοίγω καν θέμα για το ΕΒΕΑ και το διοικητικό του συμβούλιο που δέχθηκε αδιαμαρτύρητα τη διπλή ιδιότητα του επικεφαλής του…

(Ο Γ. Μπρατάκος διαδέχθηκε στη θέση αυτή τον εκλιπόντα Κώστα Μίχαλο.)

Γερμανικό παράδειγμα
Μια καινούργια σελίδα γύρισε την Κυριακή στη Γερμανία με τη νίκη των Σοσιαλδημοκρατών στις εκλογές, αν και είναι ακόμη πρόωρο να προεξοφλήσει κανείς την κατάληξη των διαπραγματεύσεων για τη δημιουργία του κυβερνητικού σχηματισμού. Φυσικά εμείς θέλουμε να τελεσφορήσουν οι προσπάθειές των νικητών, ώστε εν συνεχεία να δούμε τι επιπτώσεις θα έχει η νίκη του πιθανού νέου καγκελαρίου Ολαφ Σολτς και για την υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά και για τα καθ’ ημάς. Θα επιμείνει στις πολιτικές λιτότητας στις οποίες εμμονικά επέμενε η Ανγκελα Μέρκελ ή θα προωθήσει ένα άλλο μοντέλο;

Οι Σοσιαλδημοκράτες νίκησαν, ύστερα από 16 χρόνια που έζησαν στη σκιά της παντοκρατορίας της Μέρκελ, τους συντηρητικούς Χριστιανοδημοκράτες, κι αυτό ας αποτελέσει ένα καλό παράδειγμα και για τη δική μας Κεντροαριστερά, που κάνει ό,τι μπορεί για να αποδείξει στους ψηφοφόρους της πως δεν έχει ούτε την όρεξη αλλά ούτε και τη διάθεση να σηκωθεί από τα πατώματα που σέρνεται εδώ και μία δεκαετία.

Η ισχυρή ήττα των Χριστιανοδημοκρατών, δε, δεν ήταν η μόνη που καταγράφηκε στις εκλογές αυτές. Ηττήθηκε και το αδελφό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα Die Linke (η Ενωμένη Αριστερά, για την οποία κατά καιρούς μάς έχει πρήξει ο «Λεγάμενος»), η οποία καταποντίστηκε χάνοντας τη μισή της εκλογική δύναμη!

Σύμφωνα με τα ολοκληρωμένα αποτελέσματα των εκλογών, από το 9,2% που είχε λάβει στις εκλογές του 2017, και είχε αναδειχθεί σε πέμπτη δύναμη στην Μπούντεσταγκ, έπεσε στο 4,8% στις προχθεσινές εκλογές.

Η Χαριλάου Τρικούπη τα «διαβάζει» αυτά όπως πρέπει ή όχι;