Χρειάζονται εξειδικευμένοι εκπαιδευτικοί

Ενα θέμα που διχάζει επί χρόνια την ελληνική εκπαίδευση είναι το ζήτημα της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών. Κάποιοι διαφωνούν ρητά με την εφαρμογή του συστήματος αυτού για την αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου που γίνεται στα σχολεία και κάποιοι άλλοι το υποστηρίζουν ακράδαντα. Από τα μάτια ενός τελειόφοιτου μαθητή, που έχει περάσει από όλα τα στάδια της σχολικής εκπαίδευσης, η αλήθεια φαντάζει πιο κοντινή.

Το σύστημα αξιολόγησης των εκπαιδευτικών εφαρμόζεται ήδη σε αρκετές χώρες της Ευρώπης κάνοντας αισθητά τα αποτελέσματα της εφαρμογής του. Ενα τέτοιο σύστημα βοηθά σημαντικά στην εξέλιξη της παιδείας και της εκπαίδευσης, αφού οι εκάστοτε εκπαιδευτικοί υποβάλλονται σε συχνά «τεστ» αξιολόγησης, είτε αποδοτικότητας είτε εκπαιδευτικών και παιδαγωγικών προδιαγραφών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη συνεχόμενη εξέλιξη του κλάδου ως προς την ποιότητα της διδασκαλίας, της διοίκησης προσωπικού και γενικά φέρνει μια δυναμική οργάνωσης και αναζήτησης του «καλύτερου» στα σχολεία.

Επιπλέον, με την εφαρμογή του αξιολογικού συστήματος, οι μαθητές αποκτούν μεγαλύτερο σεβασμό προς τους εκπαιδευτικούς, αφού και εκείνοι αξιολογούνται από κάποιον ανώτερο. Ας μην ξεχνάμε το γεγονός πως η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών λειτουργεί και ως εργαλείο μάθησης προς όλες τις πλευρές, με αποτέλεσμα τη διαρκή ανάπτυξη της εκπαιδευτικής κοινότητας. Επιπρόσθετα, υπάρχουν πολλές μορφές αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, την οποία η κάθε σχολική μονάδα μπορεί να προσαρμόσει στα δεδομένα της. Η πιο συνηθισμένη είναι η ιεραρχική εσωτερική αξιολόγηση, όταν δηλαδή οι διοικητικά ανώτεροι, εντός της σχολικής μονάδας, αξιολογούν τους υφισταμένους τους.

Από μια άλλη πλευρά, είναι κατανοητό να υπάρχουν κάποιες αμφιβολίες ως προς την εφαρμογή του, διότι αποτελεί κάτι καινούργιο για ολόκληρο το φάσμα της ελληνικής εκπαίδευσης. Ομως, τίποτα δεν πρέπει να μένει στάσιμο, η ελληνική εκπαίδευση χρειάζεται εξέλιξη και ανάπτυξη άμεσα. Δεν πρέπει να μας φοβίζει η αλλαγή. Ετσι κι αλλιώς όλοι ζητούμε ένα καλύτερο μέλλον για τη χώρα, το οποίο εξαρτάται, κυρίως, από τις νέες γενιές, τις οποίες διαμορφώνουν και εκπαιδεύουν οι ίδιοι εκπαιδευτικοί. Φαίνεται αρκετά λογικό να αξιολογούνται οι άνθρωποι στους οποίους ο κόσμος εμπιστεύεται τη μόρφωση, την παιδεία και ένα σημαντικό ποσοστό της διαμόρφωσης του χαρακτήρα των παιδιών.

Συμπληρωματικά, σύμφωνα με τους Goldstein και Lewis (1996), η εκπαιδευτική αξιολόγηση έχει τρεις βασικούς σκοπούς. Πρώτον, να πιστοποιήσει τα προσόντα κάποιων ατόμων και να επιλέξει κάποια ανάμεσά τους. Δεύτερον, να ενισχύσει τη μαθησιακή διαδικασία παρέχοντας κατανόηση του τι έχει μάθει κάποιος και τι περαιτέρω επιμόρφωση χρειάζεται. Τρίτον, να βγάλει συμπεράσματα σχετικά με τη λειτουργία των θεσμών και των συστημάτων. Ουσιαστικά ο γενικός σκοπός αφορά κάτι που οραματιζόμαστε όλοι: το πώς θα γίνουν καλύτερα τα σχολεία μας.

Συνοψίζοντας λοιπόν, το σύστημα αξιολόγησης των εκπαιδευτικών μπορεί να θεωρηθεί μια σημαντική ανάπτυξη στον τομέα της εκπαίδευσης. Η εκπαίδευση, δημόσια και ιδιωτική, έχει ανάγκη από εξειδικευμένους παιδαγωγούς που είναι παθιασμένοι με την επιστήμη της παιδείας. Επομένως, καμία αλλαγή δεν είναι τρομακτική αν την αγκαλιάσουμε σωστά και της δώσουμε την ευκαιρία να αποδείξει την ευεργετικότητά της.

Η Ελενα Στεργίου είναι μαθήτρια Γ’ Λυκείου του 9ου Λυκείου Λάρισας