Σκοτάδια στα μυαλά

Μια ακόμα δολοφονία γυναίκας, χθες, στη Ρόδο αυτή τη φορά, από τον «αγαπημένο» της, που στη συνέχεια αυτοκτόνησε. Γυναικοκτονία, θα σπεύσουν να φωνάξουν τα ιερατεία των σπουδών φύλου που βλέπουν τα πράγματα «αριστερά» και θεωρούν ότι όλα είναι ζήτημα ταυτότητας φύλου, ότι ο άντρας, αυτός ο κυρίαρχος, απάντησε όπως του υπαγόρευσε η νοοτροπία του φύλου του: βίαια και κυριαρχικά.

Μα δεν είναι προφανής η βιαιότητα του άντρα; Δεν είναι προφανές ότι τον όπλισε η οργή του επειδή η γυναίκα τον απέρριψε; Τα προφανή δεν οδηγούν σε μια ντετερμινιστική θεώρηση της κοινωνίας, και κυρίως δεν οδηγούν με ασφάλεια στην πεποίθηση ότι ο ακτιβισμός της ταυτότητας θα ενισχύσει τη γυναίκα για να διεκδικήσει τη χειραφέτησή της. Στον αφελή κόσμο των ντετερμινισμών έχουν αποτύχει πολλά ετοιματζίδικα μοντέλα μιας ιδεολογικοποιημένης κοινωνικής επιστήμης.

Ο κοινωνικός ιστός είναι διαλυμένος. Η ανδροκρατική κατεύθυνσή του δεν αρκεί, όμως, για την εξήγηση της εγκληματικής συμπεριφοράς ανδρών όπως ο δολοφόνος και αυτόχειρας της Ρόδου. Η παιδεία, η κουλτούρα, τα ψυχολογικά κενά και πολλές ακόμα πολυπλοκότητες συχνά δεν μπορούν να τις διαχειριστούν κάποια θολωμένα μυαλά – αλλά εξίσου δεν μπορεί να τις εξηγήσει κανένας δογματισμός της ταυτότητας. Ούτε και να τις αμβλύνει.