Το κερασάκι στις παροχές

Αν εξέπληξαν πολλούς οι εξαγγελίες Μητσοτάκη το περασμένο Σάββατο στο Βελλίδειο κατά τα εγκαίνια της 85ης Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης, όσον αφορά την πυκνότητα και το εύρος του πακέτου των παροχών, έχω να τους πω ότι δεν θα είναι οι μόνες. Ολοι πίστευαν (κι εγώ μαζί τους) μετά τα όσα εξαγγέλθηκαν εκεί ότι μέχρις εδώ ήταν, δεν έχει άλλα να δώσει, κλείνει το πουγκί ο Αϊ-Βασίλης. Ομως φαίνεται ότι έχουμε κάνει όλοι λάθος εκτίμηση. Πληροφορήθηκα, μόλις προχθές, ότι το κερασάκι σε αυτή την τούρτα των παροχών θα τοποθετηθεί, εκεί περί τα μέσα Δεκεμβρίου, κατά τη συζήτηση στη Βουλή του προϋπολογισμού του κράτους για το 2022. Κατά την ίδια πηγή μου αυτή, η οποία ανήκει στην κατηγορία των πολύ μέσα στο σύστημα, ο πρόεδρος Κυριάκος επιφυλάσσει εξαγγελία η οποία θα σπάσει τα ταμεία – κατά κυριολεξία, τηρουμένων βέβαια των επιδόσεων που θα έχει μέχρι το τέλος του χρόνου η ελληνική οικονομία.

Ο δικός μου μού ανέφερε σχετικά ότι η εξαγγελία αυτή κρατήθηκε προς τα πίσω, δεν έγινε το περασμένο Σάββατο, δηλαδή, διότι ο πρόεδρος Κυριάκος και οι περί αυτόν ήθελαν να δουν πώς θα «δουλέψουν» στην κοινωνία τα μέτρα που εξήγγειλε και μετά να προχωρήσει σε αυτή την, ούτως ή άλλως, κορυφαία εξαγγελία. Οχι μόνο για να μην «μπουκώσει» το πράγμα επικοινωνιακά, αλλά και γιατί ήταν ενδεχόμενο η συγκεκριμένη εξαγγελία να επικαλύψει κάθε άλλη, καθώς εκ των πραγμάτων σηματοδοτεί – θεωρητικά τουλάχιστον – το τέλος της δωδεκαετούς οικονομικής κρίσης της χώρας.

Τώρα, όποιος εξακολουθεί να πιστεύει ότι, αν όντως υπάρξει τέτοια εξαγγελία, η επόμενη χρονιά δεν είναι προεκλογική χρονιά, εκτιμώ πως πρέπει να το κοιτάξει λιγάκι, διότι είναι καταφανώς εκτός τόπου και χρόνου…

Η μεγάλη εξαπάτηση

Συνέδεσα, το είδατε, τα θρυλούμενα περί εξαγγελίας, με τη δωδεκαετή οικονομική κρίση και το μυαλό μου αστραπιαία πήγε στον «Λεγάμενο», ο οποίος στη ΔΕΘ, το 2014, κατά την παρουσίαση του περίφημου οικονομικού προγράμματος της Θεσσαλονίκης, είχε δεσμευθεί, για παράδειγμα, πως «με έναν νόμο και ένα άρθρο θα επαναφέρει τους μισθούς και τις συντάξεις στα προ του Μνημονίου επίπεδα». Εμειναν με το στόμα ανοιχτό οι ταλαίπωροι που είχαν δει τα προηγούμενα χρόνια τη ζωή τους να καταβαραθρώνεται και η συνέχεια είναι γνωστή: τον πίστεψαν και τον έκαναν πρωθυπουργό τον Ιανουάριο του 2015. Μετά κατάλαβαν οι εξαπατημένοι τι τους είχε συμβεί, αλλά ήταν πλέον αργά για δάκρυα. Κι όταν πια τους (και μας) φόρτωσε ένα τρίτο Μνημόνιο, το χειρότερο των δύο προηγουμένων, του κόλλησαν το προσωνύμιο «ψεύτης».

Τα θυμίζω όλα αυτά, διότι απόψε στο Βελλίδειο, στο one man show που θα δώσει ο «Λεγάμενος» επί του βήματος της ΔΕΘ, πάλι τίποτε κουνάβια θα βγάλει από το καπέλο και μετά θα τρέχουμε και δεν θα φτάνουμε όλοι μαζί, αν τον πιστέψουν κάποιοι…

Ψυχικά τραύματα

Τους φέρθηκε σκληρά. Ορισμένοι από αυτούς, αν και εντελώς αφοσιωμένοι σε αυτόν, είδαν τον κόσμο να χάνεται κάτω από τα πόδια τους. Μιλάω για μερικές καρατομήσεις που έκανε ο πρόεδρος Κυριάκος κατά τον πρόσφατο ανασχηματισμό, που προκάλεσαν σε ορισμένους «άψητους» στον σκληρό, χωρίς κανένα συναίσθημα και χωρίς ίχνος επιείκειας, κόσμο της πολιτικής, ψυχικά τραύματα.

Αναφέρω δύο, των οποίων γνωρίζω την κατάσταση: στον πρώην αναπληρωτή υπουργό Υγείας Βασίλη Κοντοζαμάνη και στην πρώην υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Φωτεινή Αραμπατζή. Ο πρώτος το έμαθε ότι αναδομείται (πασοκική εντελώς έκφραση) ακριβώς μισή ώρα πριν από την ανακοίνωση του νέου κυβερνητικού σχήματος.

Η δεύτερη έπεσε θύμα της μη υπουργοποίησης ως υπουργού Ναυτιλίας του Σίμου Κεδίκογλου (μετά τη γνωστή εφοπλιστική παρέμβαση που περιέγραφα προ ημερών εδώ…) και της εξ αυτού του λόγου αναγκαστικής υφυπουργοποίησής του στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.

Ο πρόεδρος Κυριάκος τούς είδε πρόσφατα και τους δυο – σε χωριστές φυσικά συναντήσεις. Τους εξήγησε τι συνέβη με την περίπτωσή τους και βρέθηκαν εκτός κυβέρνησης. Τους υποσχέθηκε (όπως παγίως συμβαίνει) ότι η απομάκρυνσή τους από το Υπουργικό Συμβούλιο που δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην και την απομάκρυνσή τους από την πολιτική ή το κόμμα, μπορεί να είναι προσωρινή. Οτι ενδέχεται σε ένα μελλοντικό σχήμα να επαναχρησιμοποιηθούν.

(Για τη Φωτεινή, το βλέπω. Για τον Βασίλη, που δεν είναι βουλευτής, δεν ξέρω πώς μπορεί να γίνει. Κάτι άκουσα ότι ενδέχεται να αναλάβει θέση συμβούλου για θέματα Υγείας στο Μαξίμου, αλλά είναι δυνατόν; Από υπουργός, σύμβουλος;)

«Μασάζ» στους βουλευτές

Δεν ξέρω αν καταλάγιασε κάπως την πικρία των δύο πρώην μελών του Υπουργικού Συμβουλίου το πρωθυπουργικό «μασάζ». Μπορώ όμως να βεβαιώσω ότι καλό κάνουν, κακό όχι, κάτι τέτοια. Δείχνουν μια πιο στενή σχέση του πρωθυπουργεύοντος με τους από κάτω του. Αλλοι, όπως ο Αείμνηστος, τους έστελναν μια ξερή επιστολή και αυτό ήταν. Στην περίπτωση του Αείμνηστου δε είχε καταστεί περίπου ως διαβατήριο για μια πιθανή επανάκαμψη του καρατομηθέντος στο κυβερνητικό σχήμα εάν πλέον των τυπικών είχε και τη φράση «αγαπητέ Γιάννη (ας πούμε) μας βοήθησες…»!

Με αυτό το «μας βοήθησες» ανά χείρας, ο άλλος έβγαζε, περιμένοντας, δύο και τρεις ανασχηματισμούς, πριν αρχίσει να γκρινιάζει ότι ο Μεγάλος τελικά τον ξέχασε. Ωραία χρόνια, μπορεί να πω, αξέχαστα.

Επανέρχομαι αμέσως πριν με παρασύρουν οι αναμνήσεις, με μια προτροπή προς τον πρόεδρο Κυριάκο: άντε με το καλό τώρα να ενταχθεί στο πρόγραμμα και το «μασάζ» στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, η οποία εξακολουθεί να θυμίζει κατσαρόλα με τραχανά, λίγο πριν από το σημείο βρασμού (η μεταφορά έγινε μόνο και μόνο για τις φουσκάλες που σκάνε στην επιφάνεια του τραχανά, επεξηγώ…).

Επίκαιρο βιβλίο

Παρέλαβα βιβλίο – εξαιρετικά επίκαιρο, όπως θα φανεί, από όσα θα προσθέσω εν συνεχεία – υπό τον τίτλο «Στρατηγική και Διακυβέρνηση για την επόμενη ημέρα». Το επιμελούνται ο καθηγητής Ηλεκτρονικού Επιχειρείν στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών Γεώργιος Δουκίδης και η επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Πληροφορικής του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου Κλεοπάτρα Μπαρδάκη. Γιατί είναι επίκαιρο το βιβλίο; Διότι αναλύει τα προβλήματα και τις προκλήσεις που προκάλεσε και ανέδειξε η πανδημία σε βασικούς τομείς της επιχειρηματικής ζωής, στη δημόσια διακυβέρνηση και στην κοινωνική ζωή της χώρας. Οπως αναφέρουν οι δύο συγγραφείς, «με επίγνωση πως η μετά covid εποχή θα είναι διαφορετική το βιβλίο προτείνει σειρά δράσεων πρακτικών και στρατηγικών προς τις επιχειρήσεις και τους φορείς δημόσιας πολιτικής που χρειάζεται να συνεργαστούν ώστε να έρθει η ανάκαμψη από τις αρνητικές επιπτώσεις της πανδημίας».

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ι. Σιδέρη και αποτελεί συνέχεια μελέτης από το Ερευνητικό Εργαστήριο Ηλεκτρονικού Εμπορίου και Ηλεκτρονικού Επιχειρείν του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, τον Οκτώβριο του 2020.