Imagine Dragons «Mercury: Act 1»
Γνωστό και μη εξαιρετέο και ιδιαιτέρως αγαπητό στο ελληνικό κοινό, το κουαρτέτο από το Λας Βέγκας είναι και πάλι μαζί μας με το πέμπτο άλμπουμ της καριέρας του. Παρόλο που σε αυτό περιέχονται πολλά από τα τυπικά χαρακτηριστικά του αμερικανικού συγκροτήματος – δυνατά κρουστά και συναισθηματισμός -, ο Dan Reynolds και η παρέα του παρουσιάζονται στη νέα τους εργασία ιδιαιτέρως ώριμοι και αυθεντικοί. Ενδεχομένως να βρισκόμαστε μπροστά στην πλέον συναρπαστική και «καθαρτική» στιγμή της καριέρας τους. Σε αντίθεση με αυτά για τα οποία είναι γνωστή η μπάντα, εδώ δεν βρισκόμαστε μπροστά σε μουσική αρένας ή σε κομμάτια που θα γίνουν αμέσως ραδιοφωνικές επιτυχίες. Τρυφερά τραγούδια, κομμάτια που μιλούν για την ψυχική υγεία, τη ζωή και τον θάνατο, τις διαλυμένες σχέσεις συνθέτουν ένα ενδιαφέρον σύνολο. Για να επιτευχθεί αυτή η «καθαρτική» απελευθέρωση, ο Reynolds προσφέρει τις εντονότερες ερμηνείες του ως σήμερα. Ιδιαιτέρως στα κομμάτια «Giants», «Dull Knives» και «Cutthroat» οι φίλοι του ας μην ανησυχήσουν. Δεν έχει σπάσει κάποια φωνητική χορδή του. Ολα λειτουργούν σωστά και όπως πρέπει. Παρά τη σοβαρότητα, το συγκρότημα εξισορροπεί το συνολικό αποτέλεσμα του άλμπουμ με μερικά σχετικά αισιόδοξα κομμάτια που τουλάχιστον μοιάζουν με τα «κλασικά» τους, όπως το «Lonely», το «Monday» και το λαμπερό «Easy Come, Easy Go». «Απλά άσε με να ζήσω την αλήθεια μου» τραγουδούν κάποια στιγμή και εδώ κρύβεται όλη η ουσία του άλμπουμ. Ανεξάρτητα από το πόσο άσχημη και σκληρή μπορεί να είναι η ζωή μας, μπορούμε να προχωρήσουμε προς τη… θεραπεία και την ευτυχία. Το πέμπτο άλμπουμ είναι ένα ακόμη βήμα προς την ωριμότητά τους.
Suuns «The Witness»
Κατά τη διάρκεια της πορείας τους, οι πειραματιστές Suuns με έδρα το Μόντρεαλ έχουν διερευνήσει τους σκοτεινούς τόνους της μουσικής (και όχι μόνο) με το συναρπαστικό και ενίοτε καυστικό τους ροκ. Τα moody ηλεκτρονικά αποτελούν μέρος της φιλοσοφίας τους και πάνω εκεί πατά η τραγουδοποιία τους από το προηγούμενό τους άλμπουμ «Felt» το 2018. Η πέμπτη εργασία τους συνεχίζει την ίδια διαδρομή και μάλιστα εξελίσσουν ικανοποιητικά τον ήχο τους. Εκλεπτυσμένα τραγούδια με διακριτικότητα αλλά και ένταση, όταν χρειάζεται και όσο πρέπει. Μετρημένο άλμπουμ που απαιτεί τον χρόνο για να επικοινωνήσει μαζί του ο καλόπιστος ακροατής. Απόκοσμα μπάσα, σιωπηλοί ρυθμοί και φωνητικά που περιπλανιούνται. Τα τραγούδια έχουν μυρωδιές ψυχεδέλειας, φλάουτα και ξύλινα πνευστά δίνουν στον δίσκο μια ατμόσφαιρα τζαζ. Και όλα αυτά με έναν αέρα στοχαστικότητας. Οι στίχοι είναι ευδιάκριτοι, υπάρχει ροή και όλα αυτά μετρούν υπέρ της ακρόασης.














