Λύσσα

Εχω μάθει να μην εντυπωσιάζομαι με τίποτα στην πολιτική, αλλά δεν το καταφέρνω πάντα.

Με αφορμή το Μάτι, ο αρχηγός της αντιπολίτευσης διαπίστωσε στη Βουλή ότι «ο Μητσοτάκης με τυμβωρυχία αναδείχθηκε Πρωθυπουργός, με τυμβωρυχίες συνεχίζει και τώρα» (25/8).

Καταρχήν, η τυμβωρυχία δεν μου είναι απολύτως κατανοητή ως ερμηνεία της πρωθυπουργίας. Εξ όσων γνωρίζω, ο Μητσοτάκης ουδεμία εμπλοκή είχε με την τραγωδία στο Μάτι, ούτε την παραμικρή ευθύνη για τα θύματά του.

Υποθέτω ότι παρακολουθούσε όπως όλοι μας τη φωτιά από την τηλεόραση και ως αρχηγός της αντιπολίτευσης έκανε δηλώσεις εναντίον της κυβέρνησης. Ποιος πολιτικός θα μπορούσε να σιωπήσει με τόσους νεκρούς;

Αντιθέτως ο Μητσοτάκης ως Πρωθυπουργός φέρει αντικειμενική ευθύνη για τις φετινές πυρκαγιές που (ευτυχώς) δεν είχαν νεκρούς.

Απορία. Πώς μπορεί ο Μητσοτάκης να ευθύνεται για τις φωτιές όταν είναι Πρωθυπουργός, αλλά να φταίει και για τις φωτιές πριν γίνει Πρωθυπουργός;

Δεν μπορεί. Και γι’ αυτό το επιχείρημα του αρχηγού της αντιπολίτευσης είναι εξαιρετικά αδύναμο. Τη στιγμή μάλιστα που οι δικές του αντικειμενικές ευθύνες στο Μάτι δεν αμφισβητούνται.

Αλλά ας δεχτούμε πως η διατύπωση ήταν απλώς μια ρητορική υπερβολή στην ένταση μιας κοινοβουλευτικής συζήτησης.

Είναι ο Τύπος του ΣΥΡΙΖΑ που έκανε στη συνέχεια λύσσα το φαγητό.

Ο Μητσοτάκης είναι «ένας άθλιος Πρωθυπουργός», «αλαζόνας και αμετανόητος», μια «επικίνδυνη καρικατούρα Πρωθυπουργού», ένας «χυδαίος τυμβωρύχος» («Αυγή», 26/8).

Ενώ κατά παραπλήσια εκτίμηση, ο Μητσοτάκης είναι «διπρόσωπος, αλαζόνας και τυμβωρύχος» («Εφημερίδα των Συντακτών», 26/8).

Ενδεχομένως να είναι και παλιόπαιδο και παλιοχαρακτήρας, αλλά αυτό τι σχέση έχει με τις πυρκαγιές; Μυστήριο.

Ιδίως όταν ο σημερινός Πρωθυπουργός αναγνώρισε ο ίδιος τα λάθη και τις ευθύνες του. Ανοιχτές πόρτες παραβίαζε η αντιπολίτευση, το βρισίδι ήταν περιττό.

Χρησιμοποίησα αυτό το παράδειγμα για έναν απλό λόγο. Επειδή αποτυπώνει την αδυναμία του αντιπολιτευτικού λόγου.

Στην πολιτική η υπερβολή και ο παροξυσμός είναι οι χειρότεροι εχθροί της πειστικότητας.

Και η αντιπολίτευση κάνει συχνά το ίδιο λάθος. Αντί να επικρίνει το εμφανές και το προφανές, παρασύρεται σε ένα κρεσέντο κακολογίας και δαιμονολογίας που εύκολα τη βγάζει οφσάιντ.

Κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να πιστέψει ότι ο Μητσοτάκης έφερε 1.286 πυροσβέστες, 21 εναέρια μέσα και 250 πυροσβεστικά οχήματα από 12 χώρες για να τους δώσει εντολές «μη κατάσβεσης».

Ούτε ότι η πυρόσβεση έχει σχέση με τον αλαζονικό χαρακτήρα του Πρωθυπουργού.

Και φυσικά ούτε ότι κάηκε η Εύβοια για να βάλει ανεμογεννήτριες ο Γεραπετρίτης.