Απαράδεκτο ακόμη και σαν σκέψη!

Στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ δεν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία: είναι σχεδόν έτοιμη ΚΥΑ για τη θέσπιση εισιτηρίου στον Ολυμπο. Ως άνθρωπος που ασχολούμαι χρόνια με την πεζοπορία και την αναρρίχηση και που επισκέπτομαι τον Ολυμπο από τα 80s, αυτό είναι κάτι αδικαιολόγητο. Ο Ολυμπος είναι Εθνικός Δρυμός από το 1938 και τα τελευταία 10 χρόνια έχει έναν ολοένα και μεγαλύτερο αριθμό επισκεπτών, που πέρα απ’ όλα τα άλλα, αιμοδοτούν τόσο την τοπική οικονομία όσο και τα ταμεία του κράτους. Παρ’ όλα αυτά, σχεδόν όλες οι υποδομές έχουν γίνει με εθελοντική εργασία: μονοπάτια, καταφύγια, πυροφύλαξη, μάζεμα σκουπιδιών, ακόμα και διάσωση γίνεται κατά βάση από εθελοντικές ομάδες και τοπικούς ορειβατικούς συλλόγους. Φυσικά δεν επαρκούν. Ο Ολυμπος είναι αφημένος στην τύχη του, καμιά ενημέρωση, καμιά έστω και στοιχειώδης φύλαξη, ο καθένας κάνει ό,τι θέλει. Λογικό: ο Εθνικός Δρυμός δεν έχει καν επικαιροποιημένο κανονισμό λειτουργίας – εκκρεμότητα ετών! Κι όμως το κράτος θα απαιτήσει εισιτήριο, τη στιγμή που οι πάνω από 160.000 επισκέπτες του έχουν μία δημόσια τουαλέτα στη διάθεσή τους και που αν πάθουν ένα ατύχημα θα πρέπει να περιμένουν ώρες για να διασωθούν (αν εντοπιστούν έγκαιρα)!

Δεν θα σταθώ στη σοβαρότητα της μελέτης πάνω στην οποία βασίστηκαν όλα αυτά, αρκεί να αναφερθεί ότι ο συντάκτης της δεν έκανε καν τον κόπο να πάει στον Ολυμπο. Δεν θα σταθώ στην τιμολογιακή πολιτική που προτείνει και είναι εκτός τόπου και χρόνου για μια κοινωνία όπου ο βασικός μισθός με το ζόρι ξεπερνά τα 600 ευρώ! Δεν θα σταθώ στο ότι δεν υπάρχει καμιά αναφορά σε οποιαδήποτε βελτίωση υποδομής ενώ τα έσοδα δεν διευκρινίζεται πώς θα επενδυθούν. Θα σταθώ σε δύο πράγματα: το πρώτο είναι η αναφορά σε ιδιωτική εταιρεία είσπραξης, χωρίς καμιά αιτιολόγηση. Μόνο άσχημους συνειρμούς μπορεί να προκαλέσει αυτό. Το δεύτερο είναι η αναφορά – δικαιολογία που γίνεται στη δήθεν καθολικότητα ανάλογων μέτρων σε Εθνικούς Δρυμούς της Ευρώπης. Αυτό είναι ανακρίβεια. Στην Ευρώπη υπάρχουν χρεώσεις αλλά για υπηρεσίες: ένα parking, ένα τελεφερίκ, ένα λεωφορείο. Και πολλές φορές προσφέρονται δωρεάν. Πουθενά δεν πληρώνεις εισιτήριο εισόδου. Προαιρετικά, μπορείς να χρησιμοποιήσεις αυτές τις παρεχόμενες υπηρεσίες. Δηλαδή μπορείς να ανέβεις στο Mt Blanc και να μη σου στοιχίσει τίποτα. Γίνεται ακόμα αναφορά στο Φαράγγι της Σαμαριάς. Μόνο που αυτό δεν είναι όλη η αλήθεια: η Σαμαριά είναι ένα μέρος του Εθνικού Δρυμού Σαμαριάς, το εισιτήριο δεν αφορά όλο τον Εθνικό Δρυμό, πολύ περισσότερο όλα τα Λευκά Ορη. Και δυστυχώς τα έσοδα δεν έχουν βελτιώσει παρά ελάχιστα τις πεζοπορικές υποδομές.

Ως πολίτης, ως μέλος της ορειβατικής κοινότητας αλλά και ως επαγγελματίας με αντικείμενο τα ορεινά σπορ, είμαι καθολικά αντίθετος στην επιβολή εισιτηρίου για τον Εθνικό Δρυμό Ολύμπου όπως και σε κάθε άλλον Εθνικό Δρυμό. Αντίθετα, απαιτώ τα έσοδα που ήδη εισπράττει το κράτος από τους εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες των Εθνικών Δρυμών να χρησιμοποιηθούν για την προστασία τους, ώστε, τουλάχιστον, να παραδοθούν στις επόμενες γενιές όπως τους βρήκαμε εμείς.

Ο Μίλτος Ζέρβας είναι εκδότης του περιοδικού «Ανεβαίνοντας»