Νέο υγειονομικό σαμποτάζ

Στην αρχή ξύπνησε ο ανακλαστικός αντικληρικαλισμός. Τις πρώτες μέρες του πρώτου λοκντάουν για τον κορωνοϊό, ο ΣΥΡΙΖΑ ξιφουλκούσε εναντίον της κυβέρνησης, για την ανοχή της (έτσι διάβαζε τη στάση της) απέναντι στην Εκκλησία. Και να οι παπάδες που θέλουν να μεταλαμβάνουν τους πιστούς, να η θεολογία της δεκάρας (ότι δήθεν η Εκκλησία δεν μπορεί να αλλάξει το τυπικό της θείας μετάληψης), να οι γενικεύσεις. Ακόμα κι όταν, σύντομα, η Εκκλησία προσαρμόστηκε στο γενικό πλαίσιο των απαγορεύσεων, ακόμα και τότε ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητούσε ειδικές περιπτώσεις, γραφικότητες, ιδιομορφίες, ανυπότακτους ζηλωτές για να φορτώσει στην κυβέρνηση τη μομφή της ανοχής στην Εκκλησία – σχήμα που βόλευε και το κλισέ περί ακροδεξιάς ΝΔ, που διακίνησαν κατά κόρον.
Το ίδιο διάστημα, βέβαια, στον ευρύτερο αριστερό χώρο κυκλοφορούσαν ανάλογες θεολογικού τύπου υπερβολές: από την «κατάσταση εξαίρεσης» του φιλόσοφου Αγκάμπεν μέχρι την αντίσταση στον υποτιθέμενο κυβερνητικό αυταρχισμό, που διεκδικήθηκε με γκρίνια και πολλές πορείες, ακόμα και για τα δήθεν δικαιώματα του ισοβίτη Κουφοντίνα που δήθεν παραβιάστηκαν (στο τέλος, τα απεμπόλησε και ο ίδιος ο ενδιαφερόμενος). Αλλά η αριστερή θεολογία είναι ενταγμένη στο «αφήγημα» του προοδευτισμού, έχει δηλαδή άλλη χάρη. Και αντιμετωπίζει με άλλα μέτρα τους δικούς της αρχιερείς.
Οπως, για παράδειγμα, τον Παύλο Πολάκη, που πλέον ρέκτης της «ιατρικής τού περίπου» ξεσπαθώνει καθημερινά δίνοντας τις δικές του οδηγίες για την καταπολέμηση της πανδημίας. Στην πλειονότητά τους, οι οδηγίες αυτές είναι αποτέλεσμα πρόχειρης και επιπόλαιης ανάγνωσης κάποιων σάιτ – αν συνυπολογίσεις μάλιστα τα αγγλικά του, καταλαβαίνεις εύκολα με πόσες παραναγνώσεις διαμορφώνει άποψη, την οποία στη συνέχεια σερβίρει σαν θέσφατο. Τις προάλλες, συνιστούσε στον Αδωνι Γεωργιάδη τη φαρμακευτική ουσία ιβερμεκτίνη, φάρμακο για άλογα ή αγελάδες. Χτες επανερχόταν προτείνοντας μονοκλωνικά αντισώματα, που έχουν πάρει άδεια σε διάφορες χώρες, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων το αξιολογεί κι οι ειδικοί προειδοποιούν ότι δεν είναι σωστό να θεωρείται υποκατάστατο των εμβολιασμών.
Φυσικά, ο Πολάκης είναι όχι μόνο ανεκτός από το εκκλησίασμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά συχνότατα και σύμβολο της άκαμπτης αριστερής ματιάς στα πράγματα. Σε τι συνίσταται αυτή η αριστερή ματιά; Στην υποστήριξη σε οποιοδήποτε κίνημα, σε κάθε είδους κινητοποίηση που μπορεί να ονομαστεί αντίσταση στο σύστημα, στο κράτος και στον καπιταλισμό. Κάπως έτσι, ο Πολάκης (και μαζί του ο πρώην υπουργός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός) γίνεται μπροστάρης μιας συστηματικής απείθειας, ουσιαστικά ενός νέου αντιεμβολιαστικού σαμποτάζ, αυτή τη φορά των ανεμβολίαστων γιατρών και υγειονομικών.
Η οργάνωση απεργίας του συνδικαλιστικού οργάνου των υγειονομικών γιατρών, η υποστήριξή τους συλλήβδην από την αντιπολίτευση στο όνομα του ανακλαστικού κλισέ της μεταπολίτευσης ότι κάθε κινητοποίηση πρέπει να τίθεται υπό την αιγίδα του προοδευτισμού («ο αυταρχισμός κατά των ανεμβολίαστων τσιμεντώνει την αντίστασή τους», είπε ο αποδεδειγμένα ανεύθυνος Βαρουφάκης) κι η επέκταση της συμπαράστασης σε κάθε μορφής κρατικό εξαναγκασμό για το κοινό καλό (η «Αυγή» χθες διαμαρτυρόταν για το κόστος των εξετάσεων που πρέπει να αντιμετωπίζουν μόνοι όσοι εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια δεν εμβολιάζονται) επαναφέρει τα πράγματα σε ένα σκηνικό που το γνωρίζουμε καλά. Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι η ανάγκη προστασίας των συνεπών εμβολιασμένων και της κοινωνικοοικονομικής ζωής είναι τιμωρία των ανεμβολίαστων – στους οποίους κλείνει το μάτι.
Μια ακόμα αντιδραστική εξέγερση, ένα ακόμα επεισόδιο ενός υγειονομικού σαμποτάζ διαρκείας οργανώνεται και θα ξετυλιχτεί το επόμενο διάστημα. Ο νέος γύρος της ανεύθυνης αντιπολίτευσης ξεκίνησε.













