Αντιπολίτευση

Σε μια κανονική χώρα, η αντιπολίτευση θα ασκούσε σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση για τις χθεσινές της ανακοινώσεις για την πανδημία. Θα την κατηγορούσε για ατολμία, θα της έλεγε πως όταν τρία εκατομμύρια Ελληνες εξακολουθούν να αρνούνται να εμβολιαστούν και πάνω από το 90% των διασωληνωμένων είναι ανεμβολίαστοι, θα έπρεπε να έχει λάβει πιο αποφασιστικά μέτρα, πιο νωρίς. Για την προστασία των ανεμβολίαστων, έστω και παρά τη θέλησή τους. Κυρίως, όμως, για την προστασία των υπολοίπων, που κινδυνεύουν αφενός να νοσήσουν και αφετέρου να οδηγηθούν σε μια νέα καραντίνα – έστω κι αν οι αρμόδιοι το αποκλείουν κατηγορηματικά.

Σε μια τέτοια χώρα, η αντιπολίτευση θα έλεγε στον υπουργό Υγείας ότι η πίστη του «στον Ελληνα» και στο ότι «θα επικρατήσει το εμείς από το εγώ» αφορά προηγούμενα στάδια της πανδημίας, τότε που ο Τσιτσιπάς μάς προέτρεπε «να μην το παίρνουμε ελαφρά». Εκτοτε έχει περάσει ενάμισης χρόνος, έχουν πεθάνει πάνω από 13.000 συμπατριώτες μας και έχει γίνει μια επανάσταση στον τομέα των εμβολίων. Ε, δεν μπορεί σήμερα ένας στους τέσσερις εργαζομένους στο ΕΚΑΒ να παραμένει ανεμβολίαστος και να μην είναι δυνατή η λήψη μέτρων επειδή δεν υπάρχει μηχανισμός αναπλήρωσής τους. Δεν μπορεί να μην καθίσταται υποχρεωτικός ο εμβολιασμός στα σώματα ασφαλείας. Κάτι δεν πάει καλά.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα μπορούσαν να μπουν και σε περισσότερες λεπτομέρειες. Και να αναρωτηθούν, για παράδειγμα, γιατί από τις 13 Σεπτεμβρίου θα απαγορεύεται η είσοδος των ανεμβολίαστων στους χώρους εστίασης, θα επιτρέπεται όμως με αρνητικό αποτέλεσμα ενός τεστ στους κινηματογράφους, τα θέατρα, τα μουσεία και τα γυμναστήρια. Ή γιατί δεν λαμβάνεται κανένα μέτρο για την είσοδο στους χώρους λατρείας. Η εκτίμηση της κυβέρνησης είναι άραγε ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο άσχημα και ότι μπορεί πάντα να λάβει αυστηρότερα μέτρα αν ξεπεραστεί κάποιος αριθμός διασωληνωμένων; Δεν έχει μάθει λοιπόν ότι για να νικήσεις τον ιό δεν αρκεί να τρέχεις από πίσω του, αλλά πρέπει να βρεθείς μπροστά του και να του κλείσεις τον δρόμο;

Ακόμη και για καθαρά αντιπολιτευτικούς λόγους θα μπορούσε να ασκηθεί μια τέτοια κριτική – δεν θα ήταν δα και η πρώτη φορά. Είδαμε όμως το αντίθετο. Είδαμε να κατηγορείται η κυβέρνηση από τα έντυπα της βαθιάς Δεξιάς ότι εξαπολύει… πογκρόμ εναντίον των ανεμβολίαστων. Κι είδαμε να κατηγορείται από τον εκπρόσωπο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, τον Νάσο Ηλιόπουλο, ότι με το να ανακοινώνει μέτρα για τους ανεμβολίαστους και όχι για τη στήριξη της δημόσιας υγείας δείχνει πως «ούτε θέλει ούτε μπορεί να ενισχύσει τη δημόσια υγεία, γι’ αυτό και απέτυχε στο πεδίο του εμβολιασμού και έχασε την εμπιστοσύνη των πολιτών».

Αλλά για το κόμμα τα είπε για άλλη μια φορά όλα, με τη γνωστή του κοσμιότητα, ο αψύς, ανεμβολίαστος, Κρητικός.