Το σώμα {CR}ουρανός {CR}είναι

Ο Γιάννης Μπεχράκης τράβηξε αυτή τη φωτογραφία στην Καμπούλ, την ημέρα που αποχωρούσαν οι Ταλιμπάν το 2001 – μια κοπέλα έσπευσε να πετάξει από πάνω της την μπούργκα. Είκοσι χρόνια μετά οι Ταλιμπάν επιστρέφουν. Η σκέψη μας στις γυναίκες και τα κορίτσια του Αφγανιστάν, που κλειδώνονται πάλι στα σπίτια τους, που μαστιγώνονται εν μέση οδό, που βλέπουν τις λίγες ελευθερίες τους να χάνονται πάλι. Ποτέ άλλοτε στη σύγχρονη εποχή δεν ήταν τέτοιο έγκλημα να είσαι γυναίκα.

Η πανδημία καλά κρατεί αλλά η αναβίωση του ειδυλλίου της Τζένιφερ Λόπεζ και του Μπεν Αφλεκ βρίσκει παντού χώρο. Δεν είναι οξύμωρο; Οχι τόσο, σχολιάζει το BBC. «Δεν αφορά απλώς μια επανασύνδεση αλλά την ανάγκη για ένα παρελθόν που καθησυχάζει. Η πανδημία μάς κάνει να αναζητούμε το οικείο. Η ανθρωπότητα πάντα το κάνει αυτό σε δύσκολους καιρούς. Υπήρχε λόγος για το baby boom μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο». Και κάτι ακόμα. «Η επιστροφή των Bennifer μάς δίνει ελπίδα ότι είναι εφικτό ένα χαρούμενο τέλος».

Παράτησε το πανεπιστήμιο και στράφηκε σε ένα παιχνίδι με νούμερα που λεγόταν «Χώρος για αριθμούς». Το 1984 το μετονόμασε σε Sudoku και το έκανε ένα από τα πιο δημοφιλή παζλ λογικής στον κόσμο. Γι’ αυτό και ο Ιάπωνας Μάκι Κατζί ονομάστηκε «παππούς του Sudoku», που σημαίνει «απλοί αριθμοί». Και μπορεί το παιχνίδι στην ουσία να είχε εφευρεθεί πολύ νωρίτερα, όμως η εταιρεία του Κατζί, ο οποίος απεβίωσε πρόσφατα, το έκανε διάσημο παγκοσμίως. «Παίζεις με τη λογική των αριθμών» έλεγε. «Είναι σαν να παίζεις το παιχνίδι του Θεού».

«Δημιουργήσαμε μια διεφθαρμένη κυβέρνηση που δεν εκπροσωπούσε την αφγανική κουλτούρα». Ο φιλόσοφος Μάικλ Γουόλτσερ εκπλήσσεται από την ανικανότητα της κυβέρνησης Μπάιντεν. «Οι ΗΠΑ έχουν ηθική ευθύνη να απομακρύνουν όσους τους βοήθησαν». Ποια ήταν η πιο επιτυχημένη έξοδος από πόλεμο; «Η βρετανική εκκένωση από τις αποικίες στην Αμερική το 1783. Οι Βρετανοί πήραν μαζί τους 40.000 συνεργάτες τους με πλοία. Τους χρειάστηκαν μήνες, αλλά το έκαναν γιατί το θεωρούσαν υποχρέωσή τους».

Ηταν Δεκέμβριος του 2015 όταν η Σιλβί Γκιλέμ είπε αντίο στον κόσμο του χορού. Ηταν η σπουδαιότερη χορεύτρια της γενιάς της και μια από τις σημαντικότερες του 20ού αιώνα. Αντάλλαξε τις πουέντ με τις γαλότσες στη φάρμα της στη Βόρεια Ιταλία, με τα ζώα και τις ελιές της. «Αγάπησα κάθε λεπτό των 39 χρόνων που χόρευα», λέει σήμερα, «και εξακολουθώ». Πώς γίνεσαι καλύτερος χορευτής; «Οπως γίνεσαι και καλύτερος άνθρωπος, δηλαδή δύσκολα. Και μαθαίνοντας από εξαιρετικούς δασκάλους».

«Είναι δύσκολο να εξηγήσεις τον θόρυβο που κάνουν τα δέντρα όταν καίγονται, πόσω μάλλον όταν έχεις μπροστά σου ένα μέτωπο χιλιομέτρων. Είναι εκκωφαντικό». Με τις μεγα-πυρκαγιές να καίνε τον πλανήτη, η προσοχή στρέφεται στις  ψυχολογικές επιπτώσεις στους πυροσβέστες. Οι έρευνες διαπιστώνουν αϋπνία και κρίσεις πανικού. «Η αντιπυρική περίοδος διαρκεί περισσότερο και οι φωτιές είναι πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμες» εξηγούν οι ειδικοί. «Οι πυροσβέστες συσσωρεύουν ψυχική και σωματική κόπωση». Μάρτυρες στα δεινά των ανθρώπων και της φύσης.