Και στα δύσκολα αναλαμβάνει δράση το… ΠΑΣΟΚ
Τι δείχνει η επιλογή του Σταύρου Μπένου ως επικεφαλής της επιτροπής αποκατάστασης της Εύβοιας
Η επιλογή του Σταύρου Μπένου επιβεβαιώνει τον τρόπο {LF}με τον οποίο η ηγεσία της ΝΔ «βουτά» στο προοδευτικό Κέντρο
Η επιλογή του Σταύρου Μπένου ως επικεφαλής της επιτροπής αποκατάστασης της Εύβοιας ήταν η τελευταία μιας σειράς επιλογών του Μεγάρου Μαξίμου που θυμίζουν ΠΑΣΟΚ. Η ιστορία ξεκίνησε ήδη με την ανακοίνωση της πρώτης σύνθεσης της κυβέρνησης, που περιείχε στελέχη που είχαν συνδεθεί με τις πράσινες περιόδους, τα οποία τοποθετήθηκαν ως υπουργοί ή γενικοί γραμματείς σε νευραλγικές θέσεις, για νευραλγικές δουλειές – και παραμένουν ακόμα και σήμερα, παρά τις όποιες αναποδιές τούς έχουν τύχει. Αυτή η τακτική επιλογής πράσινων εξωκομματικών, ωστόσο, δεν είναι μόνο της ΝΔ. Και ο ΣΥΡΙΖΑ το ίδιο ακριβώς έκανε όταν θεώρησε πως είχε έρθει η ώρα: μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών και την αποχώρηση των ΑΝΕΛ από το κυβερνητικό σχήμα, ο Αλέξης Τσίπρας βασίστηκε κι αυτός σε πρώην πασόκους, τόσο επικοινωνιακά όσο και επί της ουσίας.
Πώς δικαιολογείται πως, στα δύσκολα, η λύση έρχεται πάντα από την πράσινη δεξαμενή; Με βάση την επίσημη κυβερνητική θέση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει στελέχη εκτός του κομματικού σωλήνα όταν θεωρεί πως αυτά είναι τα καταλληλότερα για να αναλάβουν μια δουλειά. Επί της ουσίας, επιβεβαιώνεται ο τρόπος με τον οποίο η ηγεσία της ΝΔ «βουτά» στο προοδευτικό Κέντρο και ενδυναμώνεται η σχέση που έχει αναπτύξει ο ίδιος ο Μητσοτάκης μαζί του. Από την άλλη πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκει στα στελέχη που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ συμμάχους που επίσης μεταγράφονται στον ΣΥΡΙΖΑ μόνο εξαιτίας της παρουσίας του – συγκαταλέγονται, δηλαδή, στο προεδρικό στρατόπεδο, βοηθώντας την Κουμουνδούρου με τις εσωκομματικές διαμάχες και σπρώχνοντας το κόμμα προς τον μετασχηματισμό του, που δεν κερδίζει τους παραδοσιακούς συριζαίους. Οι πρώην του ΠΑΣΟΚ ταράζουν τις εσωτερικές ισορροπίες, αλλά παράλληλα διατηρούν έναν ρόλο παρατηρητή – σε οποιαδήποτε στιγμή, δηλαδή, τόσο ο Μητσοτάκης όσο και ο Τσίπρας μπορούν να στρίψουν το τιμόνι, χωρίς να έχουν προξενήσει σημαντικές ζημιές στον κομματικό μηχανισμό, ενώ η παρουσία τους συμβολίζει ένα άνοιγμα στον κεντροαριστερό χώρο που και οι δύο επιδιώκουν.
Πώς αντιμετωπίζεται αυτή η κατάσταση από το Κίνημα Αλλαγής, που λειτουργεί ως συνέχεια του ΠΑΣΟΚ; Την περίοδο των μεταγραφών από το Κίνημα Αλλαγής στον ΣΥΡΙΖΑ, υπήρχε η αίσθηση ότι το κόμμα δεχόταν επίθεση. Με τα στελέχη που μετακομίζουν στην τωρινή κυβέρνηση, παρότι η αίσθηση δεν είναι η ίδια λόγω και της αυξημένης δημοφιλίας Μητσοτάκη στην κεντροαριστερή βάση, το επιχείρημα πως όσοι αποδέχονται τις προτάσεις «ξεπουλούν το παρελθόν τους» έχει ειπωθεί από πολλά στελέχη που επέλεξαν να παραμείνουν. Αυτό, ωστόσο, δεν ισχύει για τον Μπένο – αφενός γιατί έχει αποχωρήσει εδώ και χρόνια από την ενεργό πολιτική και αφετέρου γιατί ανέλαβε μια δουλειά που δεν έχει να κάνει με την κυβέρνηση. Πάντως, ακόμα και στη Χαριλάου Τρικούπη λένε μεταξύ σοβαρού και αστείου πως η εμπειρία των πασοκικών στελεχών στη διαχείριση κρίσεων τα κάνει ιδανικούς υποψηφίους για επιτελικές θέσεις, ακόμα κι αν δεν τις καταλαμβάνουν «με το κόμμα τους».














