Η ΜΕΛΟΔΡΑΜΑΤΙΚΗ {LF}ΒΡΑΔΥΑ ΚΑΛΛΑΣ
Νομίζω πως πρέπει να αρθεί μια παρεξήγηση. Η Μαρία Κάλλας δεν ήρθε στην Ελλάδα ζητώντας την ψυχική της αναγέννηση στο ιερό φως της. Δεν ζήτησε στην αγκαλιά της μάνας της να πάρη ή να δώση τη συγχώρεση. Η σύμβασή της προέβλεπε μερικές χιλιάδες δολλάρια γι’ αυτήν και μια πραγματικά αξέχαστη μουσική απόλαυση για εμάς. Και οι δύο παροχές εκπληρώθηκαν στο ακέραιο και μάλιστα με το παραπάνω.
Αγαπητός συνάδελφος, δεινός ψυχολόγος θεωρεί «περιωρισμένους τον νουν» όλους εκείνους οι οποίοι «δεν αντιλαμβάνονται πως η εκπληκτική αυτή γυναίκα δεν έχει κακία, αλλά τον φοβερό δαίμονα της μεγάλης τέχνης μέσα της» και αφού προηγουμένως μίλησε για «τα ακαταλόγιστα καπρίτσια της πριμαντόνας» μας συμβουλεύει «Ας μην επιχειρούμε να ταυτίσουμε τη νοοτροπία της με το τραγούδι της, ούτε να αξιολογήσουμε την προσωπικότητά της σύμφωνα με τον κώδικα των μικροαστών».
Και τότε αυτό που λέγεται αρετή, ήθος, ψυχική και πνευματική καλλιέργεια, ανωτερότητα, ανθρωπιά; Ολα αυτά τα στέλνουμε περίπατο για χάρη του ξεχασμένου κώδικα των πριμαντόνων;
H Μαρία Κάλλας έφυγε. Δεν ξέρω ποιος θα είναι αυτός που θα τολμήση να της ζητήση να ξανάρθει!














