Η ώρα της Προέδρου

Η πιο ενδιαφέρουσα πολιτική δήλωση που διάβασα, ενώ κορυφώνεται η καταστροφική μανία των πύρινων μετώπων στην Αττική, στην Εύβοια, στην Ηλεία, στη Φωκίδα και σε πολλά ακόμα μέρη της Ελλάδας, ανήκει στον Δημήτρη Κουτσούμπα. «Δεν είναι ώρα για μεγάλα λόγια, τώρα είναι ώρα μάχης για την κατάσβεση των πυρκαγιών που καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον, τις λαϊκές περιουσίες, που απειλούν ανθρώπινες ζωές», τόνισε ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ.

Είναι μια δήλωση ευθύνης, μια δήλωση που παραμερίζει εκ μέρους του κόμματός του τις ιδεολογικές και τις πολιτικές διαφορές και καλεί και τους άλλους να το πράξουν. Μια δήλωση που εστιάζει στο πρόβλημα: αυτό που χρειάζεται αυτή τη στιγμή η χώρα είναι η αντιμετώπιση των πυρκαγιών και η καταρχήν συμπαράσταση στους πληγέντες. Για όλα αυτά, δεν υπάρχει άλλος υπεύθυνος από τις δομές της συντεταγμένης πολιτείας, που δρουν υπό τις εντολές της πολιτικής ηγεσίας. Επαρκείς ή μη, αυτές είναι, αυτές έχουμε, αυτές χρειάζεται να εμπιστευτούμε – και όσο περνάει από το χέρι μας, αυτές χρειάζεται να επικουρήσουμε αν έχουμε διάθεση και κριθεί ότι είμαστε χρήσιμοι στην επικούρηση αυτή και όχι εμπόδια.

Μια καταστροφή που πλήττει όλους δεν είναι ευκαιρία για να λύσουμε πολιτικές διαφορές και απωθημένα. Δεν έχουμε πόλεμο και κάθε καταστροφή πλήττει το κοινό συμφέρον. Είναι κατά συνέπεια αχρείαστες οι αντιπαραθέσεις, οι ρεβανσισμοί, οι πολιτικές κόντρες – ιδίως μάλιστα αν αυτές είναι ενστικτώδεις, απότοκο μιας συγκρουσιακής αντίληψης που τη γεννάνε οι ιδεολογικές μονομέρειες και διάφορα απωθημένα, πολιτικά και προσωπικά.

Δεν είναι όλα σύγκρουση – και θα ήταν χυδαίο η καταστροφή να είναι αφορμή ανοίκειων παιχνιδιών για την εξουσία. Αυτό που χρειάζεται είναι συστράτευση και εθνική ενότητα. Ομοψυχία για την αντιμετώπιση της καταστροφής, η έκταση και η ένταση της οποίας οφείλεται στην κλιματική συγκυρία και, πιθανόν, να μην κοπάσει αμέσως, μια που οι συνθήκες αυτής της συγκυρίας θα παραμείνουν επί πολλές ημέρες δυσμενείς. Είναι σαν ένας πόλεμος, που παραδίδουμε την ατομικότητά μας σε μια υπέρτερη συλλογική προσπάθεια. Αυτό το μικρό αυτονόητο τα κόμματα έπρεπε να το έχουν ήδη εμπεδώσει.

Αλλ’ επειδή συνεχίζει να υφέρπει ένα κλίμα έντασης και συγκρούσεων με υπαινιγμούς, συγκρίσεις και χυδαιότητες, έχει έρθει νομίζω η ώρα της Προέδρου της Δημοκρατίας. Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου έχει τεράστιο κύρος. Ο λόγος της είναι ισχυρός και ενοποιητικός. Κι είναι νομίζω αναγκαία μια διακριτική, λιτή δημόσια σύστασή της σε όλα τα πολιτικά κόμματα να παίξουν τον ρόλο που τους αντιστοιχεί σε μια τέτοια εθνική κρίση. Να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Να συστρατευθούν και να συνδράμουν.