Η προσπάθεια {LF}του Γκιώνη

Από χθες ο Παναγιώτης Γκιώνης περνά στους ξεχωριστούς του ελληνικού αθλητισμού. Οριστικά. Οχι, δεν έκανε κάποια φοβερή επιτυχία. Αλλά συγκίνησε τους πάντες με την προσπάθεια που έκανε στα 41 του χρόνια, με το σφρίγος που έδειξε, την ικανότητά του, αλλά και με την πλαστικότητα στις κινήσεις που παρέπεμπαν σε νεαρό αθλητή και όχι σε βετεράνο.

Εως τώρα, ο θρύλος του πινγκ πινγκ στην Ελλάδα ήταν ο Νίκος Κωστόπουλος. Τώρα, ο Γκιώνης τον ξεπέρασε! Πριν από λίγες ημέρες και ενώ η (δημόσια) τηλεόραση λες και τον… ξέχασε και δεν έδειξε νικηφόρο αγώνα που έδωσε στο Τόκιο, έδωσε μια απάντηση του στυλ «και είναι τόσο ωραίο το άθλημά μας». Είχε δίκιο ο σεμνός αθλητής. Ολοι μετέχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες με στόχο την ατομική ή την ομαδική διάκριση – αυτό θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ. Ωστόσο, όταν μιλάμε για άνθρωπο του πινγκ πονγκ, δεν μπορεί να μη σκέφτεται και το πώς θα διαφημίσει το δικό του άθλημα. Ο Παναγιώτης Γκιώνης ηττήθηκε. Οσοι, όμως, ξενύχτησαν βλέποντάς τον, σίγουρα θα έβγαλαν από μέσα τους ένα «αχ…». Ηταν λογικό. Τέτοιες ευκαιρίες δεν μπορεί κανείς να τις αφήνει να περνούν ανεκμετάλλευτες. Ο Γκιώνης είχε έξι ματς μπολ σε κρίσιμο γκέιμ και συνολικά οκτώ για να τελειώσει το παιχνίδι απέναντι σε (ασφαλώς) νεότερο παίκτη, έναν Κορεάτη που έχει στο… αίμα του το πινγκ πονγκ. Δεν προκρίθηκε στους «16» του τουρνουά και για έναν έλληνα αθλητή στο συγκεκριμένο αγώνισμα,  αυτό θα έμοιαζε με άθλο. Ωστόσο, ο Γκιώνης σύστησε στους αδαείς περί το πινγκ πονγκ, ένα άκρως ενδιαφέρον άθλημα. Την επιτραπέζια αντισφαίριση. Ενα κατ’ εξοχήν ολυμπιακό παιχνίδι, που απαιτεί αντίληψη, σβελτάδα, πάθος και ταυτόχρονα χτυπήματα μαθηματικής ακρίβειας στο μικρό γήπεδο, στο τραπέζι του πινγκ πονγκ. Εριξε τους σπόρους ώστε να αγαπήσουν αρκετοί αυτό που υπηρετεί. Είναι αμφίβολο αν δώσει το παρών σε προσεχείς Ολυμπιακούς Αγώνες ο Γκιώνης. Πλησιάζει η δύση της καριέρας του. Προφανώς και θα θυμάται για καιρό τι είχε μπροστά του και τον τρόπο που απώλεσε την ευκαιρία. Ας είναι. Εδωσε το καλό παράδειγμα. Σε όσους τον παρακολούθησαν γιατί δεν το έβαλε κάτω. Και σε όλους που διαπίστωσαν ότι ακόμη και κάποιος που έχει περάσει τα 40 του χρόνια, μπορεί να είναι ανταγωνιστικός, δυναμικός, επίμονος και… εφηβικός στη διάθεση και τις αντοχές του. Ενα αληθινό μάθημα ζωής από τον Παναγιώτη Γκιώνη που το ευρύ κοινό συνάντησε χθες τα ξημερώματα…