Ταύτιση

Ρώτησαν τον Δημήτρη Παπαδημούλη σχετικά με τη νέα πρόταση της Κομισιόν για το άσυλο κι εκείνος τη χαρακτήρισε αδύναμη και άδικη επειδή δεν αλλάζει την τρέχουσα κατάσταση σε Ελλάδα, Ιταλία και Ισπανία διατηρώντας το μεγαλύτερο μέρος των προβλημάτων στα σύνορα της Ευρώπης. Εγώ, πάλι, θέλω να τον ρωτήσω πώς νιώθει που συμφωνεί με τον Μηταράκη – παρότι προσωπικά δεν με εξέπληξε η ταύτιση των δύο εν λόγω ανδρών, πολιτικά άλλωστε η μόνη τους διαφορά είναι ότι ο Νότης κατάφερε να υπουργοποιηθεί.

Συνέπεια
«Ο Τσίπρας θυμήθηκε στη Μύκονο ότι πετούσε καρέκλες στην πενταήμερη. Και ότι ”πλακώνονταν με όλα τα σχολεία”. Συνέχισε να πετάει καρέκλες (στα κεφάλια μας) και όταν έγινε πρωθυπουργός. Και προσπάθησε να πλακωθεί με τις χώρες της ΕΕ. Μετά ήρθαν οι ευρωπαϊκές φάπες και η kolotoumba», τιτίβισε ο Γιώργος Φλωρίδης. Ομολογώ ότι δεν αντιλαμβάνομαι την ανάγκη σαρκασμού των μοναδικών ίσως περιπτώσεων τσιπρικής συνέπειας.

Καμικάζι
Σύμφωνα με τον Νίκο Ανδρουλάκη «χρειάζονται πολλοί αποφασισμένοι προοδευτικοί καμικάζι, για να ανασυγκροτήσουμε τη Δημοκρατική Παράταξη». Ενδιαφέρουσα επιλογή λέξεων. Το λέω επειδή ακούγεται τουλάχιστον σαν παραδοξολογία – για να το θέσω κομψά – το επιχείρημα πως η παράταξη έχει πιθανότητες να επανακάμψει εφόσον τα επίλεκτα μέλη της βρουν ηρωικό θάνατο την ώρα που πλήττουν τον εχθρό.

Εισήγηση
Πρώτα εισηγήθηκε αυτός την παραπομπή της στην επιτροπή Δεοντολογίας του ΜέΡΑ25 και μετά εκείνη έστειλε επιστολή στον Πρόεδρο της Βουλής προκειμένου να τον ενημερώσει για την ανεξαρτητοποίησή της. Σε αυτή τη διήγηση του Γιάνη Βαρουφάκη η κίνηση της βουλεύτριάς του επιβεβαιώνει την ορθότητα της απόφασής του. Στην άλλη, της Αδάμου, βέβαια υπονοήθηκε πως η σειρά των γεγονότων ήταν ανάποδη. Και στις δυο πάντως επιβεβαιώνεται ότι δεν μιλάμε για κόμμα, αλλά για Varoufakis and friends – αφού αν δεν ταιριάζανε, δεν θα συμπολιτεύονταν.