«Αναδείκνυε {LF}τους στίχους»

Τον Τόλη τον συγκαταλέγω στους μεγάλους που έφυγαν. Οι ημερομηνίες που έχουμε στο μυαλό μας είναι η μέρα που έφυγε ο Στέλιος (Καζαντζίδης), η μέρα που έφυγε ο Στράτος και σήμερα είναι η μέρα που έφυγε ο Τόλης. Εχω ακριβώς το ίδιο συναίσθημα με εκείνο που ένιωσα όταν έχασα τον πατέρα μου γιατί ο Τόλης εκτός από συνάδελφος ήταν αγαπημένος φίλος, τον θεωρούσα άνθρωπο της οικογένειάς μου. Είναι λίγοι εκείνοι που μας μιλούν κατευθείαν στην καρδιά. Συνεργαστήκαμε σε πολλά τραγούδια. Για μένα σταθμός ήταν το «Ατέλειωτο ερωτικό ταξίδι», το 1988 σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Πρώτη φορά τον είδα όταν ήμουν πολύ νέος. Μόλις είχα ξεκινήσει με τον Πάνο Γαβαλά στο μαγαζί του «Τζίμη του χοντρού». Τότε ο Τόλης τραγουδούσε σε ένα μαγαζί στη Φωκίωνος Νέγρη -δεν θυμάμαι ακριβώς το όνομα Τουμάση – με την Μπέμπα Διαμαντοπούλου. Επαιζε μπουζούκι και τραγουδούσε. Οταν του είπα το όνομά μου, μου λέει με τη χαρακτηριστική φωνή του «έχω ακούσει για σένα». Αγαπηθήκαμε πολύ. Εχω παίξει σε όλη του τη δισκογραφία σχεδόν. Ηταν ένας τραγουδιστής που με την υποκριτική του δεινότητα, ανέλυε και αναδείκνυε τους στίχους των κομματιών. Αυτή  ήταν η μεγάλη μαγεία του! Καλό του ταξίδι.