ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ;

Οι μεταγραφές στον χώρο της πολιτικής, φαινόμενο ιδιαίτερα συχνό τα τελευταία χρόνια στην πατρίδα μας, ολοένα και περισσότερο θυμίζουν τα εντυπωσιακά πρωτοσέλιδα των αθλητικών εφημερίδων κατά τη θερινή περίοδο, που δημιουργούνται για να αναδείξουν τις επιλογές των ομάδων που υποστηρίζουν.
«Κίνηση ματ», «Ερχεται ο μεγάλος γκολτζής», «Θρήνος για τους αντιπάλους», «Σίγουρο πρωτάθλημα» κι άλλα πολλά. Οσο πιο πονεμένη η ομάδα τόσο πιο ευρηματικός ο τίτλος. Με την έναρξη της νέας αγωνιστικής, συνήθως όμως έρχεται και η μεγάλη αποκαθήλωση για την πλειονότητα των νέων παικτών. Ο ασταμάτητος σκόρερ «Επαθε αφλογιστία», ο μεγάλος τερματοφύλακας «δεν προλαβαίνει να μαζεύει την μπάλα από τα δίχτυα» και από το κυνήγι του πρωταθλήματος στη «Μάχη για την αποφυγή του υποβιβασμού». Οι καλοί παίκτες ξεχωρίζουν και το αποδεικνύουν πάντοτε στην πράξη, δηλαδή στο γήπεδο.
Στην Ελλάδα, στα χρόνια της μεγάλης κρίσης, της κατάρρευσης των ισχυρών βεβαιοτήτων, των Μνημονίων και του «υποβιβασμού» του ΠΑΣΟΚ από τη θέση του συμπρωταγωνιστή του δικομματισμού, ήταν λογικό επακόλουθο να αυξηθεί η κινητικότητα των πολιτικών στελεχών είτε σε νέα κόμματα που δημιουργήθηκαν είτε μετακινούμενα σε παλαιότερους και ιδεολογικά αντίθετους σχηματισμούς. Μην ξεχνάμε πως ακριβώς την ίδια ρευστότητα είχαμε και έχουμε και στο εκλογικό σώμα. Πολίτες και πολιτικοί επιχείρησαν πότε με θυμό, πότε με παραλογισμό και πότε με ορθολογισμό να πάρουν θέση στα νέα δεδομένα. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ούτε το δικαίωμά τους ούτε και την ειλικρινή τους ανάγκη να επανατοποθετηθούν με βάση τις αντιλήψεις τους και τον προσωπικό κώδικα αξιών.
Ασφαλώς και δεν εκλείπουν σε αυτό το περιβάλλον οι οπορτουνιστές και ασπόνδυλοι πολιτικοί που για την επιβίωσή τους ήταν και είναι έτοιμοι να διασχίσουν, με αξιοζήλευτη ταχύτητα, όλο το πολιτικό φάσμα. Γνωστά και εύκολα αντιληπτά αυτά τα φαινόμενα. Δεν μπορώ να ξεχάσω τον πολιτικό που με ρώτησε: τι λες, με συμφέρει να πάω ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ;
Στην πραγματικότητα, η στρατηγική τόσο του Κυριάκου Μητσοτάκη όσο και του Αλέξη Τσίπρα να κυριαρχήσουν στον χώρο του Κέντρου έχει ως αποτέλεσμα να συμπιέζεται ο χώρος του ΚΙΝΑΛ και να διεκδικούνται τα στελέχη του ως ένδειξη κυριαρχίας και θελκτικότητας. Οι συμβολισμοί έχουν πάντοτε τη σημασία τους. Οπως και στον αθλητισμό όμως, οι καλές πολιτικές μεταγραφές αποδεικνύονται και θα αποδειχθούν στην πράξη. Ποιοι προσθέτουν και ποιοι είναι βαρίδια.
Στην εποχή της μιντιακής υπερέκθεσης, της ταχύτατης απομυθοποίησης που επιφέρουν τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης και της ευρύτερης πολιτικής απονομιμοποίησης και υποεκπροσώπησης, συμβολισμοί κενού περιεχομένου όχι μόνο δεν αποδίδουν αλλά αντιθέτως μπορεί να επιφέρουν αρνητικά αποτελέσματα.
Καθώς τα αγωνιώδη ερωτήματα για την επόμενη μέρα και οι τεκτονικές αλλαγές που συμβαίνουν σε οικονομικό, κοινωνικό, τεχνολογικό και περιβαλλοντολογικό επίπεδο πυκνώνουν, διαπιστώνουμε πως το εκλογικό σώμα επανασυστοιχίζεται χωρίς τους αυτοματισμούς του παρελθόντος. Οι προτεραιότητες και οι πολιτικές απαντήσεις των κομμάτων θα κρίνουν το αποτέλεσμα. Τα πρόσωπα ασφαλώς και έχουν αξία, αλλά μόνο για τη δεξιότητα που θα επιδείξουν στην εφαρμογή τους.
Ο Γρηγόρης Τσιμογιάννης είναι σύμβουλος Στρατηγικής Επικοινωνίας στην Precise Strategy














