Η ντροπή {LF}του ΕΦΚΑ

Οταν βάζεις «μέσον» και πληρώνεις δικηγόρους για να λάβεις τη σύνταξή σου, υπάρχει θέμα. Οταν περιμένεις τρία και τέσσερα χρόνια όχι μόνο για να πάρεις τη σύνταξή σου αλλά για να σου απαντήσει ο ΕΦΚΑ – μέσω αλληλογραφίας -, υπάρχει θέμα. Βλέπουμε ασφαλισμένους να πεθαίνουν προτού καν συνταξιοδοτηθούν, αλλά και ασφαλισμένους να μην μπορούν ούτε καν να διαμαρτυρηθούν επειδή κανένας δεν σηκώνει τα τηλέφωνα. Είναι η μεγάλη ντροπή.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στις πρωτοφανείς καθυστερήσεις τριών και τεσσάρων ετών (!) σε απαντήσεις που καλείται να δώσει ο ΕΦΚΑ (πρώην ΙΚΑ) σε ασφαλισμένους άλλων Ταμείων (Νικηφόρου) με διαδοχική ασφάλιση. Στην υπηρεσία αυτή υπάρχουν εκατοντάδες καταγγελίες από αγανακτισμένους ασφαλισμένους που δεν μπορούν να λάβουν τη σύνταξή τους.

Εκτός από την υποστελέχωση, το μεγάλο πρόβλημα του ΕΦΚΑ έρχεται από το παρελθόν και την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία – εκτός των γνωστών περικοπών στις συντάξεις – ενοποίησε με προχειρότητα σε ένα (αντί για τρία) όλα τα υπό διάλυση ασφαλιστικά ταμεία. Ετσι δημιουργήθηκε ο ΕΦΚΑ, ένα προβληματικό υπερταμείο. Σήμερα λειτουργούν επτά ταμεία κύριας ασφάλισης (ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΟΓΑ, ΕΤΑΑ, ΝΑΤ, ΔΗΜΟΣΙΟ-ΓΛΚ, ΕΤΑΠ-ΜΜΕ) και τα δεκάδες συγχωνευθέντα σε αυτά Ταμεία, 31 επικουρικά ταμεία και 36 ταμεία πρόνοιας-εφάπαξ. Ολα αυτά τα Ταμεία εξακολουθούν να λειτουργούν ως ξεχωριστά, χωρίς ενοποίηση, χωρίς σύστημα πληροφορικής πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, με πανάρχαιο και ελλιπή τεχνολογικό εξοπλισμό και με ανύπαρκτη βάση δεδομένων πληροφόρησης. Σε αυτά έρχονται να προστεθούν η τραγική έλλειψη προσωπικού και στοιχειώδους υλικοτεχνικής υποδομής, η πλημμελής εκπαίδευση των εργαζομένων στα νέα τους αντικείμενα, οι βεβιασμένες και χωρίς ουσιαστικό προγραμματισμό συγχωνεύσεις και ενοποιήσεις των δομών κ.ά.

Προφανώς, υπό αυτές τις συνθήκες είναι εξαιρετικά δύσκολο έως απίθανο να πάρει «σάρκα και οστά» το εγχείρημα του ψηφιακού μετασχηματισμού του e-ΕΦΚΑ αλλά και της αναβάθμισής του σε έναν Εθνικό Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης. Το πρόβλημα είναι παλιό και γνωστό. Το θέμα είναι η πολιτική βούληση.