Η μητέρα των μαχών

H σχεδιαζόμενη μεταρρύθμιση στο δημόσιο σχολείο, στην οποία αναφέρθηκε και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, είναι απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας, του τμήματός της εκείνου που γνωρίζει ότι η σημαντικότερη επένδυση είναι η παιδεία – η βαθιά γνώση, η καινοτομία, η έρευνα. Ο,τι συνέβαινε ώς σήμερα πρέπει να αλλάξει. Το σχολείο δεν μπορεί να σέρνεται δημιουργώντας παπαγάλους σε περιβάλλον λειτουργικού αναλφαβητισμού, δεν το αντέχει η χώρα αν επιμένει να διεκδικεί ανταγωνιστικό ρόλο στις δεκαετίες που έρχονται.

Η μεταρρύθμιση όμως εξαγγέλλεται εύκολα αλλά πολύ δύσκολα εφαρμόζεται. Ο λόγος; Επειδή η εφαρμογή της πλήττει οργανωμένα και κατεστημένα συμφέροντα, πρωτίστως εντός του εκπαιδευτικού χώρου. Και μόνο το πολλαπλό βιβλίο αν ισχύσει, οι εκπαιδευτικοί, δάσκαλοι και κυρίως καθηγητές θα πρέπει να αποδεχτούν μετεκπαίδευση και αξιολόγηση, δυο προοπτικές ταμπού για τον συνδικαλισμό τους. Που επειδή είναι ισχυρός, διότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να κρατήσει ομήρους τους μαθητές και τους γονείς τους, υποστηρίζεται και από τα κόμματα της Αριστεράς – τα κόμματα που σήμερα αναζητούν μέρος του κοινού τους στους εκφραστές συντεχνιακών συμφερόντων και, ουσιαστικά, σε δομές που κρατούν την κοινωνία πίσω.

Οθεν, καλό κουράγιο στη μεταρρυθμίστρια υπουργό Παιδείας, Νίκη Κεραμέως. Και καλά ξεμπερδέματα με την πραγματική μητέρα των μαχών, την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.