Ενας σερίφης για πολλές δουλειές

Αξίζει, νομίζω, ένα σημείωμα στον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, έναν πολιτικό που έχει συνδέσει τις σημαντικότερες στιγμές της πορείας του με την ασφάλεια και το υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Κατά καιρούς, έχει γραφτεί ότι έχει καλές δημόσιες σχέσεις και αμέριστη υποστήριξη από τα ΜΜΕ. Δεν το ξέρω. Εκείνο που ξέρω είναι τι έχει αφήσει στη δημόσια τάξη, στις τέσσερις θητείες του.

Ο Χρυσοχοΐδης είναι ο πολιτικός που συντόνισε τις διαδικασίες εξάρθρωσης της ελληνικής αριστερής τρομοκρατίας, οργανώσεων όπως η 17 Νοέμβρη και ο ΕΛΑ που περιβάλλονταν από ένα μύθο Ρομπέν των Δασών. Πήγε στο τότε υπουργείο Δημόσιας Τάξης με στόχο να τελειώσει με την τρομοκρατία, ενόψει της διοργάνωσης από την Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Ο κόσμος ζούσε τις επιπτώσεις του κορυφαίου τρομοκρατικού χτυπήματος της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, από την Αλ Κάιντα στην καρδιά της Νέας Υόρκης και φαινόταν αδιανόητο ότι η Ελλάδα είχε όχι μόνο τρομοκράτες αλλά και ρεύμα συμπάθειας προς αυτούς. Υπό την καθοδήγησή του, όμως, η τρομοκρατία όχι απλώς εξαρθρώθηκε αλλά και απαξιώθηκε ηθικά. Και οι Ολυμπιακοί έγιναν με απόλυτη ασφάλεια.

Η μάχη του Χρυσοχοΐδη κατά της τρομοκρατίας συνεχίστηκε και στη δεύτερη θητεία του με την εξάρθρωση του Επαναστατικού Αγώνα και τις συλλήψεις των μελών της Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς. Τότε οργανώθηκε ακόμα αδιερεύνητη επίθεση εναντίον του, που κόστισε τη ζωή του υπασπιστή του Γιώργου Βασιλάκη.

Ηταν ενέργεια καθαρά τρομοκρατική; Ηταν σύμπραξη τρομοκρατίας και κοινού εγκλήματος; Σε κάθε περίπτωση, ο υπουργός ήταν στόχος πολλών αφού ανέπτυξε πολλαπλή δραστηριότητα. Δημιούργησε, μεταξύ άλλων, τις ομάδες πρώτης γραμμής της Αστυνομίας (ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ, ΔΡΑΣΗ, ΟΠΚΕ) που αντιμετωπίζουν το έγκλημα καθημερινά στον δρόμο. Και πάντα είχε στο στόχαστρο το οργανωμένο έγκλημα, και στην πρώτη του θητεία επί αρχηγίας Φώτη Νασιάκου, και στη δεύτερη επί αρχηγίας Λευτέρη Οικονόμου.

Για τη δραστηριότητά του, τον αποκαλούν ειρωνικά σερίφη. Αν υπονοούν ότι δρα αυθαίρετα, έχουν άδικο. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη είναι ένας τεχνοκράτης της ασφάλειας, αλλά πάντα δρα στο πλαίσιο των ορίων που θέτουν το σύνταγμα και οι νόμοι. Αν συζητήσεις μαζί του θα βρεις απέναντί σου έναν άνθρωπο με επιχειρησιακή και αναλυτική συγκρότηση, αισθητήριο και ικανότητα σύνδεσης γεγονότων και στοιχείων. Δεν είναι τυχαίο πως η πρώτη του θητεία συνοδεύτηκε από μία σημαντική αλλαγή στον τρόπο έρευνας της τρομοκρατίας (και με προσφυγή στην τεχνογνωσία ξένων αρχών ασφαλείας), που οδήγησε στην εξάρθρωσή της.

Μαθαίνω ότι το επιχειρησιακό αισθητήριο του υπουργού καθόρισε και τη μέθοδο εξιχνίασης της δολοφονίας στα Γλυκά Νερά. Οι συνεργάτες του περιγράφουν τη μεθοδικότητα με την οποία έτρεχε την υπόθεση κάθε μέρα. Την είχε κάνει προτεραιότητα και υποστήριξε τους ικανότατους αξιωματικούς της Ασφάλειας με κάθε τρόπο.

Ενδιαφέρθηκε ευλόγως, και όχι μόνο επειδή πιέστηκε από τον Πρωθυπουργό. Η υπόθεση των Γλυκών Νερών αμφισβήτησε σοβαρά το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών, επειδή διάφοροι με επικεφαλής την αντιπολίτευση, μείζονα και ελάσσονα, προσπάθησαν να παρουσιάσουν την Ελλάδα ως Κολομβία των Βαλκανίων. Είναι οι ίδιοι που μιλούσαν για έξαρση της εγκληματικότητας, ερήμην των στοιχείων που έδειχναν ακριβώς το αντίθετο – εκμεταλλευόμενοι ακόμα και τη συλλογική οργή που πιεστικά οδηγούνταν στη δράση αλλοδαπών συμμοριών.

Μαθαίνω ότι ο υπουργός συντόνισε την επιχείρηση μεταφοράς του καθ’ ομολογίαν του δολοφόνου, από την Αλόννησο στη ΓΑΔΑ, λίγο πριν από την ομολογία του. Σερίφης; Οπως και να τον πουν, σημασία έχει να κάνει τη δουλειά του.