Ανω – κάτω χώρες

Η πανδημία έφερε τα πάνω κάτω στη ζωή μας, όχι όμως στην αξία των ομάδων. Οσες έχουν γερές βάσεις οργάνωσης και ταλέντου προηγούνται των απλώς γενναίων, όπως αποδεικνύεται από τα πρώτα παιχνίδια του Euro.

Από τις χώρες που βρίσκονται κάτω ή το πολύ στην επιφάνεια του νερού, το Βέλγιο έχει πάρει τα πρωτεία από την Ολλανδία. Είναι ζήτημα γενιάς – συνύπαρξη τόσο πολλών καλών και ταιριαστών μεταξύ τους παικτών – αλλά και νοοτροπίας: η πιο πολυπολιτισμική ομάδα της οργάνωσης (Φλαμανδοί και Βαλόνοι, Αφρικανοί και Πορτογάλοι υπό ισπανό προπονητή) είναι και η πιο δεμένη. Εχει την τύχη να διαθέτει τον καλύτερο τερματοφύλακα και τον καλύτερο σέντερ φορ της Ευρώπης και την πολυτέλεια να μην είναι αυτοί τα μεγαλύτερα αστέρια της, τα οποία μπορεί να αφήνει στον πάγκο και να νικά τη γηπεδούχο Ρωσία διά περιπάτου. Αντίθετα, η Ολλανδία έχει χάσει ταυτότητα και έδαφος, ιδίως από τη στιγμή που ο προηγούμενος προπονητής προτίμησε – όπως θα έκανε το 99% των προπονητών της γης – την Μπαρτσελόνα. Το συγκρότημα που δυσκολεύτηκε να κερδίσει την Ουκρανία έχει πολλούς νέους παίκτες αλλά ακόμα περισσότερα προβλήματα πειστικότητας και προσωπικότητας. Κάτι σαν το ολλανδικό τυρί ή τον ολλανδό πρωθυπουργό.

Σε άλλη γεωγραφική και ψυχική γωνιά της Ευρώπης, από τις χώρες που εκπροσωπούν τα βρετανικά νησιά, οι δύο – Ουαλία και Σκωτία – χρωστούν αποκλειστικά τη συμμετοχή τους στον υπερπληθωρισμό μιας διοργάνωσης με 24 ομάδες. Αλλά και η τρίτη, η Αγγλία, συνεχίζει να μη (με) πείθει – κι όχι (μόνο) λόγω Brexit. Την όποια αίγλη της τη χρωστά περισσότερο στον πλούτο του πρωταθλήματός της και στην εξοικείωση όλων μας με το αγγλικό ποδόσφαιρο. Η ομάδα, ωστόσο, που παρουσιάστηκε εναντίον τής πολύ πεσμένης Κροατίας δεν είναι ούτε (η γεμάτη ξένους) Τσέλσι ούτε η  (επίσης πολυεθνική και πιο υπερτιμημένη) Σίτι, αλλά μια νεανική βερσιόν του αιώνιου προβλήματος: γιατί, θεέ του παιχνιδιού που εμείς εφηύραμε, η ταχύτητα και η δύναμη από μόνες τους να μην κάνουν μια καλή ομάδα;

Στο χρηματιστήριο του Euro, οι μετοχές των ομάδων δεν ακολουθούν τους νόμους της αγοράς. Τα βασικά προσόντα είναι η αντοχή και η συγκυρία – τα μόνα ίσως κοινά στοιχεία ανάμεσα στην πανδημία και την Ελληνική Επανάσταση.