Σου ξύρισα τις τρίχες στη μασχάλη

«Disco Tsoutsouni». Μουσικές Ταξιαρχίες, αρχές ’80ς. Ο μακαρίτης ο Τζίμης τραγουδούσε: «Σου ξύρισα τις τρίχες στη μασχάλη, αγόρασες τον δίσκο του Πασχάλη. Πήραμε το τελεφερίκ να πάμε στον Λυκαβηττό, στον δρόμο ρίχτηκες μωρή στον οδηγό». Και από κάτω έπαιζε το σαξόφωνο. Φανταστείτε ότι το τραγούδι κυκλοφορεί τώρα, βγήκε λίγο μετά τον Μιθριδάτη. Ακολουθεί ανάρτηση στο Facebook βουτηγμένη στον θυμό.

«Τι ακριβώς μας λέει ο Πανούσης; Οτι ξύρισε τις τρίχες από τη μασχάλη της συντρόφου του, κάτι που προφανώς δηλώνει ότι η ίδια δεν είχε αντίστοιχη πρόθεση. Της επέβαλε, λοιπόν, ενδεχομένως και με βίαιο τρόπο, μια αλλαγή στην προσωπική της εμφάνιση προκειμένου να ικανοποιήσει το δικό του αισθητικό πρότυπο. Προσπερνώ την υποδόρια απόρριψη της μουσικής προτίμησης που οδήγησε σε αγορά δίσκου του Πασχάλη, λες και η κοπέλα πρέπει να ρωτήσει τον Πανούση για αυτά που μπορεί να ακούει. Στέκομαι όμως στον βαθύ σεξισμό που κρύβει η κριτική στη συμπεριφορά της, μέσα στο τελεφερίκ για τον Λυκαβηττό. Η προσφώνηση «μωρή» δηλώνει τη φαλλοκρατική απαξίωση της γυναίκας που θεωρείται ιδιοκτησία του άνδρα-αφέντη. Η δε αναφορά στη στάση της απέναντι στον οδηγό του τελεφερίκ, βγαίνει από το καλούπι που θέλει όλες τις γυναίκες αν όχι πόρνες, εύκολα θηλυκά, διαθέσιμα ανά πάσα στιγμή προς ζευγάρωμα».

Μεταξύ μας, αυτό δεν θα ήταν απαραιτήτως κακό. Οσο και αν καμιά φορά κουράζει ή φουσκώνει από υπερβολή, η πολιτική ορθότητα είναι σημείο προόδου και κοινωνικού πολιτισμού.

Επί δύο μέρες έγινε κεντρικό θέμα συζήτησης στα social το σχόλιο μίας υποψήφιας της ΝΔ από τη Θεσσαλονίκη, για τις γυναίκες που έχουν τρίχες στη μασχάλη και κυτταρίτιδα στα πόδια. Ακολούθησαν δηλώσεις από θεσμικούς παράγοντες, ασχολήθηκε ως και η Βουλή. Για να μας πουν το αυτονόητο. Πήραν μία τρίχα από τη μασχάλη και την έκαναν τριχιά. Και αγνοούν την ουσία. Διότι εδώ το θέμα δεν είναι όσα είπε η κυρία, αλλά αν έχουν σημασία. Και εδώ αναδεικνύεται η σατανική δύναμη του ασήμαντου. Είναι τόσο ελαφρύ, ώστε μένει συνέχεια στον αφρό.

Σας θυμίζει κάποιον;

Το Διαφάνι κάηκε, η Ανέτ άφησε τον σάπιο τούτο κόσμο με δηλητήριο, αλλά το δράμα μας δεν τελείωσε εκεί. Διότι το ίδιο βράδυ αποχώρησε ο Τριαντάφυλλος από το «Survivor», κάτι που πίστευα ότι δεν θα συμβεί ποτέ, έλεγα ότι στο τέλος θα τον κρατήσουν εκεί, ως πινελιά γραφικότητας στο τοπίο. Εδώ και μήνες χιλιάδες συμπατριώτες μας, ανάμεσά τους και εγώ, απορούσαν πώς γίνεται να παραμένει στο παιχνίδι ο Τριαντάφυλλος. Στο τέλος κατάλαβα ότι ο λόγος για τον οποίο οι τηλεθεατές ήθελαν να τον βλέπουν, δεν ήταν η συμπάθεια. Ηταν η αντανάκλαση του εαυτού τους στο πρόσωπο ενός τύπου που έβγαλε 150 χιλιάρικα πουλώντας τρέλα, σταυροκοπήματα και, συχνά, καραγκιοζιλίκι. Πόσοι από μας ζουν ακριβώς έτσι, αλλά χωρίς τα 150 χιλιάρικα;

Grand Theft Auto Athens

Για όσους δεν γνωρίζουν, το Grand Theft Auto είναι ένα από τα πιο πετυχημένα παιχνίδια κονσόλας όλων των εποχών. Οι βασικοί χαρακτήρες είναι εγκληματίες που ο παίκτης οφείλει να τους οδηγήσει σε αποστολές στο περιβάλλον πόλεων όπως το Μαϊάμι, το LA, η Νέα Υόρκη. Και επειδή στο βιογραφικό μου αναφέρω πως τα έχω τερματίσει όλα, φρονώ ότι οι συνθήκες ωρίμασαν για το Grand Theft Auto Athens. Ο παίκτης θα καλείται να μεταφέρει πέντε πτώματα από τη Γλυφάδα στον Καρέα, να τσιμεντώσει (ζωντανά) δύο μέλη αντίπαλης συμμορίας στη Μαρίνα Αλίμου και να πάει εντός περιορισμένου χρόνου από τη Βουλιαγμένη στον Ασπρόπυργο αναζητώντας ρομά συνεργάτη. Εννοείται ότι τον κυνηγάει όλη η αστυνομική δύναμη Αττικής, του ρίχνουν από ελικόπτερα και όταν πεθαίνει εμφανίζεται το πρόσωπο του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη σμιλεμένο από θυμό και αποφασιστικότητα.