Μήπως χάσαμε και δεν το ξέρουμε;

Τη νύχτα

όταν έπεσε να κοιμηθεί

ξέχασε να κουρντίσει

το ξυπνητήρι

Δεν ξύπνησε ποτέ

Αργύρης Μαρνέρος, Το ξυπνητήρι

Τους ορατούς εχθρούς (κυρίως πολιτικούς αντιπάλους) είχαμε μάθει να τους αντιμετωπίζουμε, χρεώνοντας όχι μόνο τα σχετικά κυβερνητικά/αντικυβερνητικά λάθη τους αλλά και τα όποια, ανεξάρτητα από τους ίδιους, αρνητικά φαινόμενα. Τους αόρατους εχθρούς (κυρίως Ιούς) ούτε να τους καταγγείλουμε μπορούμε, ούτε να ιδεολογικοποιήσουμε (εξαιρουμένων των φανατικών και συνωμοσιολόγων) την παγκόσμια μάχη εναντίον τους. Βέβαια το ότι άλλοι φοβούνται κι άλλοι επωφελούνται, άλλοι εξορκίζουν κι άλλοι αφορίζουν δεν πρέπει να μας κάνει να χάνουμε τη μεγάλη εικόνα.

Εχω την εντύπωση ότι το εμβόλιο νικάει τον κορωνοϊό μόνο στο πρώτο ημίχρονο, καθώς η βασική υπαρξιακή ζημιά έχει ήδη γίνει. Η πανδημία γκρέμισε, μάλλον οριστικά, το όνειρο της επιστήμης να δημιουργήσει εργαστηριακά το τέλειο πλάσμα, της πολιτικής να τάζει ατιμωρητί επίγειους παραδείσους και της θρησκείας να εγγυάται αναπόδεικτα την ευτυχή Δεύτερη Παρουσία.

Ο έμφοβος προ-άνθρωπος, ο πλεονέκτης άνθρωπος και ο αλαζόνας μετα-άνθρωπος συναντήθηκαν στην αγωνία προ των επερχόμενων νέων, εξίσου άγνωστων, κυμάτων, προ της αλυσίδας των ατελείωτων επιθέσεων κατά του – μέχρι χθες – άτρωτου homo technoscientificus.

Αν η Υβρις συνιστά και μία μορφή αγνόησης του θανάτου, τότε ίσως και η Νέμεσις έρχεται με την επικράτηση του Κακού.

Το ερώτημα που τίθεται είναι: ποιο είναι το αναμενόμενο Κακό κατά της Ανθρωπότητας;

• η ανοσιοποίηση μόνο του μισού πλανήτη, ενώ το άλλο μισό θα πεθαίνει καθημερινά και μαζικά;
• η αναδιανομή του νέου (υγειονομικής ασφάλειας) πλούτου μεταξύ των ήδη δισεκατομμυριούχων, ενώ ένα μεγάλο μέρος των λαών και των κρατών θα φτωχοποιούνται;
• η άνοδος στην εξουσία κομμάτων και η επικράτηση ακροδεξιών αντιλήψεων που θα επαγγέλλονται ότι θα σώσουν τους ανθρώπους (του δυτικού κόσμου) από εσχατολογικές πανωλεθρίες (ίσως μέσω εθνοκαθάρσεων και ρατσισμών);

Ολα τα παραπάνω μπορεί να συμβούν γι’ αυτό και οι Δημοκρατίες οφείλουν να έχουν τον νου τους (και η Αριστερά να προσέχει περισσότερο όσα λέει κι όσα κάνει), όμως το μεγαλύτερο Κακό παραμένει η αίσθηση της αβοηθησίας κι αδυναμίας. Ο άνθρωπος ξαναγίνεται ανθρωπάκος και μάλιστα απροστάτευτος από Θεό, Φύση και Νόμους. Αρα Γιώργο, George, Georges, Giorgio, Jorge, Γeoprnn χάσαμε..;

ΥΓ. Δεν είμαι γιατρός, ούτε στατιστικολόγος, αλλά νομίζω ότι τα ποσοστά θανάτων ανάμεσα σε διάφορες χώρες λόγω κορωνοϊού δεν είναι συγκρίσιμα διότι εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το επίπεδο ατομικής υγείας/υγιεινής κάθε πολίτη, το οποίο ανακαλύπτεται συνήθως σε περιόδους επιδημιών, πανδημιών κ.λπ. κι αγνοείται σε κανονικές συνθήκες.

ΥΓ2. «Τώρα που πέθανες χοροπήδα όσο θέλεις» (A. Μαρνέρος, Το σύστημα).

Ο Γιάννης Πανούσης είναι καθηγητής Εγκληματολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών