Ο Σόιμπλε ζητεί και πάλι επιστροφή στη λιτότητα
Συνιστά στις Βρυξέλλες να καταρτίσουν Σύμφωνο Χρέους για την επόμενη ημέρα {LF}της πανδημίας και να επιστρέψουμε στη νομισματική και δημοσιονομική ομαλότητα
Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θεωρεί ότι η νομισματική χαλάρωση στην ευρωζώνη αυξήθηκε σημαντικά και κινδυνεύει να δει το ευρώ να χάνει την αξία του
Η κοινωνική ηρεμία της Ευρώπης απαιτεί την επιστροφή στη δημοσιονομική και νομισματική κανονικότητα, χωρίς ουσιαστικά τεράστια προγράμματα ενίσχυσης της ρευστότητας, προειδοποιεί ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας και νυν επικεφαλής της Μπούντεσταγκ, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
Σε άρθρο του παρέμβαση στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» το «γεράκι» της δημοσιονομικής πολιτικής και υπέρμαχος της λιτότητας και των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών αναφέρεται στη σημασία τού να δαπανά κανείς σε περιόδους κρίσης για να στηριχθεί η οικονομία, φτάνει να μην ξεχνιέται το ότι στη συνέχεια πρέπει να αποπληρωθούν τα χρέη που δημιουργούνται.
Οπως λέει ο ίδιος στη βρετανική εφημερίδα, πολλές κυβερνήσεις επικεντρώνονται στο «εύκολο» κομμάτι του κεϊνσιανισμού που είναι ο δανεισμός για την κάλυψη των αναγκών, και στη συνέχεια αναβάλλουν την αποπληρωμή των χρεών τους. Αυτό όμως οδηγεί σε συνεχή επέκταση του δημόσιου χρέους. Και αργά ή γρήγορα, ο πληθωρισμός κάνει την εμφάνισή του απειλητικός, αναφέρει ο Σόιμπλε, ο οποίος δεν παραλείπει να αναφερθεί ξανά στον Κέινς λέγοντας ότι και ο τελευταίος θεώρησε μια τέτοια κατάσταση ως μεγάλη απειλή, κάνοντας λόγο ακόμη και για «ανατροπή της υπάρχουσας βάσης της κοινωνίας», όπως αναφέρεται.
Λόγω του μεγάλου δανεισμού του τελευταίου διαστήματος οι ισοτιμίες των νομισμάτων βρίσκονται πλέον υπό πίεση σε πολλές περιοχές του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της ΕΕ, αναφέρει ο Σόιμπλε.
Ειδικά στην ευρωζώνη, η πολύ χαλαρή δημοσιονομική πολιτική που χρηματοδοτείται από το χρέος συνοδεύεται από νομισματικά μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας. Η νομισματική χαλάρωση στην ευρωζώνη αυξήθηκε σημαντικά, χωρίς να αντισταθμιστεί επαρκώς από την αύξηση του όγκου αγαθών και υπηρεσιών, σημειώνει ο γερμανός πολιτικός. Προειδοποιεί δε ότι αυτό ενισχύει τις πληθωριστικές προσδοκίες των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών. Με αυτόν τον τρόπο, η ευρωζώνη κινδυνεύει να δει το ευρώ να χάνει την αξία του και η τάση αυτή θα μπορούσε να λάβει μια σχεδόν ασταμάτητη δυναμική, όπως αναφέρει. Ο Σόιμπλε κάνει ιδιαίτερη αναφορά στα νέα στοιχεία για τον πληθωρισμό. Οπως λέει, ήδη ο δείκτης τιμών καταναλωτή υπερβαίνει το σημείο αναφοράς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας καθώς έχει φτάσει το 2%.
Ο Σόιμπλε αναφέρει ότι οι κεντρικοί τραπεζίτες δεν είναι οι μόνοι που ανησυχούν καθώς χτυπούν καμπανάκι και άλλοι οικονομικοί εμπειρογνώμονες όπως ο Λάρι Σάμερς και ο Ολιβιέ Μπλανσάρ, οι οποίοι όπως λέει επισημαίνουν την αυξημένη πιθανότητα εκτροχιασμού του πληθωρισμού.
Στις τιμές στα ακίνητα, σε μετοχές και σε έργα τέχνης, ο κίνδυνος είναι ήδη έντονος με τους τριμηνιαίους ρυθμούς ανάπτυξης να φτάνουν ακόμη και σε διψήφια ποσοστά, λέει.
Ο Σόιμπλε όμως δεν σταματά εκεί. Προειδοποιεί ευθέως ότι σημαντικό μέρος της νομισματικής στήριξης που δημιούργησε η ΕΚΤ είναι προφανώς ότι επενδύεται σε αγορές κεφαλαίου ή ακινήτων και τροφοδοτεί κερδοσκοπικές φούσκες. Αυτό δεν είναι πλέον οικονομικό πρόβλημα, αλλά δημιουργεί επίσης κινδύνους για τον κοινωνικό ιστό, όπως αναφέρει.
Ο γερμανός πολιτικός σημειώνει ότι οι περισσότεροι δανειστές προς τα κράτη είναι πλούσια άτομα και οντότητες και πως ο δανεισμός των κρατών αυξάνει τον πλούτο των κροίσων αυτών, διευρύνοντας κι άλλο το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Ο Κέινς προειδοποίησε ότι οι κερδοσκόποι θα γίνουν αντικείμενο μίσους, αναφέρει ο Σόιμπλε στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Τώρα το χάσμα μεταξύ «εχθρών» και «εχθρών» αποτελεί τεράστια απειλή για την κοινωνική συνοχή. Πρέπει επομένως να επιστρέψουμε στη νομισματική και δημοσιονομική ομαλότητα, υποστηρίζει.
Ο Σόιμπλε καταλήγει ότι μια υποσχόμενη προσέγγιση από τις Βρυξέλλες θα ήταν ένα σύμφωνο για την εξόφληση του χρέους της ευρωζώνης και δηλώνει βέβαιος ότι η Ευρώπη θα είναι αρκετά σοφή για να προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση ώστε να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα και οι προκλήσεις που έχουν δημιουργηθεί.














