Ενας απλός προβληματισμός…

Στην Ελλάδα έχουμε ένα προβληματάκι με τα αρνητικά σενάρια εξελίξεων: σε όλους τους τομείς της ζωής μας δεν θέλουμε να τα λαμβάνουμε υπόψη μας. Το σκεφτόμουν ενώ τρέχει το πρόγραμμα εμβολιασμού για τον Covid-19. Δεν μου αρέσει ο ρόλος της Κασσάνδρας, αλλά θέλω να κάνω μια πρόβλεψη. Μήπως και βοηθήσω ώστε να δημιουργηθεί νωρίς λίγος προβληματισμός.

Ας πούμε ότι έως το τέλος του καλοκαιριού 7 εκατομμύρια Ελληνες εμβολιάζονται: μένουν 2 ολόκληρα εκατομμύρια που για δικούς τους λόγους παραμένουν ανεμβολίαστοι – θυμίζω ότι δεν εμβολιάστηκε το 40% όσων είναι πάνω από 65 ετών. Αυτό στο οποίο οι γιατροί συμφωνούν είναι ότι ο εμβολιασμένος, ακόμα κι αν νοσήσει, δεν θα κινδυνεύσει – θα περάσει ήσυχα κι ωραία τις μέρες της ασθένειάς του σπίτι χωρίς να επιβαρύνει το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Επειδή θα έχει προηγηθεί η καλοκαιρινή χαλάρωση κι επειδή χωρίς αναπνευστικά προβλήματα, υψηλό πυρετό, φρικτούς πόνους, θρομβώσεις κ.λπ. ο Covid-19 θα είναι «μια γριπούλα» και χάρη στο εμβόλιο «ελαφριά», κανείς δεν πρόκειται να κάνει τεστ για να δει αν κάτι έχει. Πρακτικά αυτό σημαίνει πως τον Οκτώβρη π.χ. (μόλις δηλαδή η θερμοκρασία αρχίσει να πέφτει) επειδή ο ιός θα εξακολουθήσει να υπάρχει είναι πιθανό να κυκλοφορούν κάποιοι χιλιάδες (επιπλέον) ασυμπτωματικοί, εμβολιασμένους αλλά και φορείς. Ο φόβος μου είναι απλός: φοβάμαι πως κάποιοι χιλιάδες ασυμπτωματικοί ασθενείς θα μεταδίδουν άθελά τους την ασθένεια σε κάποιους χιλιάδες αρνητές των εμβολίων, που θα χρειάζονται όμως νοσηλεία στις ΜΕΘ, και που όπως ακριβώς και πέρυσι θα θέσουν σε κίνδυνο τη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα του ΕΣΥ. Αν αυτό οδηγήσει πάλι σε μέτρα, κλειστά μαγαζιά, περιορισμούς και στραγγαλισμό της οικονομίας, θα έχουμε κάνει μια τρύπα στο νερό. Κι όταν του χρόνου θα μας καλούν πάλι να εμβολιαστούμε οι αρνητές θα είναι περισσότεροι: διότι δίπλα στους τωρινούς τρελούς ή «ψεκασμένους» ή απλά φοβισμένους από όσα διαβάζουν στο Διαδίκτυο θα έχουν προστεθεί και οι αγανακτισμένοι. Οι δικαίως αγανακτισμένοι. Αυτοί που και τα μέτρα τήρησαν και τα εμβόλια έκαναν και δεν αναπαρήγαγαν τις τρέλες του καθενός στο Facebook.

Ελπίζω όσοι ασχολούνται με μαθηματικά μοντέλα και ισχυρίζονται πως με 5 – 6 εκατομμύρια εμβολιασμένων θα υπάρξει ανοσία να έχουν δίκιο. Εγω βάζω στο τραπέζι το κακό σενάριο διότι πιστεύω πως ακόμα κι αν είναι μικρή η πιθανότητα αυτό να προκύψει, είναι ωστόσο υπαρκτή και οδηγεί στο χάος: τρίτο lockdown, χωρίς μάλιστα την αισιοδοξία που προκαλεί ο εμβολιασμός, δεν θα αντέξει η χώρα.

Προτείνω εγκαίρως τα εξής δυο βασικά. Το πρώτο να σκεφτεί σοβαρά η κυβέρνηση πως θα δώσει κίνητρα σε όσους διστάζουν να εμβολιαστούν ώστε να ξεπεράσουν τους δισταγμούς τους: τις μέρες του Πάσχα έχασε την ευκαιρία να δώσει τη δυνατότητα σε όσους είχαν κάνει και τις δυο δόσεις των εμβολίων να ταξιδέψουν ελεύθερα – η ελευθερία αυτή θα βοηθούσε να ξεπεραστούν φοβίες ειδικά μεγάλων ανθρώπων, που αγαπούν τα χωριά τους και που θα ανησυχούσαν ότι μπορεί να μην τα δουν ούτε το καλοκαίρι αν παραμείνουν ανεμβολιάστοι. Το δεύτερο και περισσότερο απαραίτητο είναι να σκεφτούν σοβαρά οι κυβερνώντες το είδος των προνομίων των εμβολιασμένων, αλλά και το είδος των απαγορεύσεων, που περιμένουν αυτούς που το εμβόλιο το αρνούνται.

Είναι δικαίωμα του καθενός να μην εμβολιαστεί. Δεν είναι δικαίωμά του όμως, επειδή δεν εμβολιάζεται, να στερεί τις ΜΕΘ από καρκινοπαθείς, καρδιοπαθείς, ανθρώπους που έχουν ανάγκη από μεταμοσχεύσεις κ.λπ. Για αυτούς εμβόλιο δεν υπάρχει: ας τους σκεφτούμε. Κι ας σκεφτούμε επίσης τον τρόπο που οι μαζικοί χώροι δουλειάς και διασκέδασης, αλλά και τα αεροπλάνα, τα τρένα και τα γήπεδα, θα είναι προσβάσιμα μόνο από όσους εμβολιάζονται. Είναι συντριπτικά περισσότεροι από τους άλλους. Κι έχουν δικαίωμα σε αυτό που οι άλλοι αρνούνται. Δηλαδή σε μια κανονική ζωή.