Αυτοπραγμάτωση

Μέγα ατόπημα, ερασιτεχνισμός ή πολιτική πιρουέτα; Στον κουρνιαχτό του πολέμου των 48 ωρών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου η βρετανική κυβέρνηση διά στόματος του υπουργού Αθλητισμού Ολιβερ Ντόουντεν άφησε ανοιχτό παράθυρο να εξεταστεί η περίπτωση εφαρμογής του γερμανικού μοντέλου 50+1 που εξασφαλίζει πως η πλειοψηφία των μετοχών των συλλόγων δεν θα ελέγχεται από τους επενδυτές.

Ο Ντόουντεν αγνόησε δύο πολύ βασικές παραμέτρους: την οικονομία του αγγλικού ποδοσφαίρου και τη γερμανική κουλτούρα.

Το κέλυφος του 50+1 προστατεύει από την καπιταλιστική διάβρωση και διατηρεί αναλλοίωτο το αίσθημα της αλληλεγγύης και της προσφοράς. Με το γράμμα του νόμου οι σύλλογοι ανήκουν στους φιλάθλους – πλην εξαιρέσεων. Με την ευρεία έννοια όμως οι φίλαθλοι είναι οι σύλλογοι.

Σε ποια αγγλική ομάδα οι οπαδοί θα έχτιζαν μόνοι τους το γήπεδο τις ελεύθερες ώρες τους; Θα πρόσφερε ποτέ χρήματα η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στη Λίβερπουλ για να τη σώσει από τη χρεωκοπία;

Θα έδινε ποτέ φιλικούς αγώνες η Μάντσεστερ Σίτι με μικρές ομάδες της περιφέρειάς της ώστε να τις ενισχύσει οικονομικά παραχωρώντας τις εισπράξεις;

Θα δεχόταν η Τσέλσι να προσφέρει ποσοστό από τα μπόνους που έλαβε από το Τσάμπιονς Λιγκ για να μην καταρρεύσουν οι αδύναμες οικονομικά ομάδες της Πρέμιερ Λιγκ;

Η απάντηση είναι «όχι». Γιατί είναι ζήτημα κουλτούρας και αντίληψης της έννοιας της αλληλεγγύης. Η Μπάγερν έχει αποδεχτεί πως αυτό που είναι το οφείλει στις ανταγωνίστριές της τις οποίες οφείλει να προστατεύει. Η προσφορά στον αδύναμο αποτελεί την αυτοπραγμάτωση του γερμανικού ποδοσφαίρου. Εγραφε τις προάλλες η «Welt» για μια μπιραρία με έδρα το κρατίδιο Σλέσβιχ-Χολστάιν που τοποθέτησε στα μπουκάλια της τα λογότυπα των αθλητικών συλλόγων της περιοχής σε μία προσπάθεια να τα βοηθήσει οικονομικά εν μέσω πανδημίας. Υπολογίζεται πως στη Γερμανία απομακρύνθηκαν από τους συλλόγους λόγω Covid-19 ένα εκατομμύριο αθλητές, στερώντας έτσι έσοδα στα κλαμπ. Ανάλογα λοιπόν με το λογότυπο που θα έχει κάθε μπουκάλι μπίρας που θα πωλείται θα καταλήγουν στο ταμείο του συγκεκριμένου συλλόγου 50 σεντς. Τα χρήματα δεν είναι πολλά, αλλά η πρωτοβουλία αποκαλύπτει τον τρόπο σκέψης των Γερμανών που δεν περιορίζεται στο 50+1 όπως νομίζουν οι Βρετανοί.