G.I. Joe Τρότσκι

Μπορεί οι μάζες να μην ακολουθούν τον Λέον Τρότσκι στις ημέρες μας, όμως οι επαναστατικές τακτικές που εφάρμοζε παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ενεργές και μάλιστα όχι μόνο από τους κομμουνιστές ή στη σημερινή Ρωσία, όπου αποκαλούνται «πολιτική τεχνολογία». Μια τέτοια τακτική, άλλωστε, η οποία είναι γνωστή ως «εισοδισμός» – αυτό συμβαίνει όταν μέλη μιας εξτρεμιστικής ομάδας εντάσσονται σε μια πολύ πιο ισχυρή οργάνωση, την υπονομεύουν και τελικά αποκτούν τον έλεγχό της, αξιοποιώντας τη στη συνέχεια ως πολιτικό όπλο – έχει κερδίσει αρκετούς οπαδούς στις τάξεις των ακροδεξιών ομάδων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οσο για τον στόχο τους, είναι ο αμερικανικός στρατός.

Στις 6 Ιανουαρίου, οι ΗΠΑ πήραν μια ιδέα για το πόσο βαθιά έχει φτάσει αυτή η διείσδυση. Από τις εκατοντάδες των οπαδών του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ που εισέβαλαν στο Καπιτώλιο, σε μια προσπάθεια να παρεμποδίσουν τη διαδικασία που θα οδηγούσε στην επικύρωση της εκλογικής νίκης του Τζο Μπάιντεν, περίπου το 15% ήταν πρώην ή νυν στελέχη των ενόπλων δυνάμεων (συνολικά, κάπου 7% των ενήλικων Αμερικανών είναι βετεράνοι). Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και 44 από τους 380 που αντιμετωπίζουν κατηγορίες σε ομοσπονδιακό επίπεδο για εκείνες τις ταραχές.

Ο υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ Λόιντ Οστιν – ένας εν αποστρατεία στρατηγός και ο πρώτος Αφροαμερικανός που ηγείται του Πενταγώνου – επιχειρεί τώρα να αντιμετωπίσει τις συνέπειες αυτών των ευρημάτων. Το Πεντάγωνο έχει διατάξει μια σειρά «άμεσων αλλαγών», συμπεριλαμβανομένης της πιο αποτελεσματικής συλλογής πληροφοριών (ώστε να αποτυπώνεται η έκταση του προβλήματος) και της αναθεώρησης των μεταβατικών οδηγιών (με στόχο την προειδοποίηση εκείνων που αποχωρούν από τις τάξεις του στρατού για τους κινδύνους που αντιπροσωπεύουν οι εξτρεμιστικές ομάδες).

Ολα αυτά, όμως, αποτελούν μόνο την αρχή. Οπως παραδέχεται ο ίδιος ο Οστιν, αναμφισβήτητα το ξερίζωμα του εξτρεμισμού από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις θα είναι μια δύσκολη μάχη.

Οι αποδείξεις για τον ακροδεξιό εισοδισμό στις τάξεις του στρατού δεν αποτελούν ένα ανέκδοτο. Πέρα από τα ευρήματα που αφορούν τα επεισόδια στο Καπιτώλιο, πάνω από το ένα τρίτο όλων των εν ενεργεία στρατιωτικών και περισσότεροι από τους μισούς που υπηρετούν και προέρχονται από τις τάξεις των μειονοτήτων έχουν προσωπική εμπειρία από περιστατικά λευκού εθνικισμού ή εκφράσεις ρατσιστικής ιδεολογίας στις γραμμές του.

Ακόμη χειρότερα, υπάρχει σοβαρός λόγος να ανησυχούμε για το ενδεχόμενο ο εισοδισμός να φτάνει και στα κορυφαία κλιμάκια του στρατού. Καταρχήν, ο αντιστράτηγος Μάικλ Φλιν – ο πρώην σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του Τραμπ, ο οποίος καταδικάστηκε για ψεύδη προς το FBI (και έλαβε χάρη από τον Τραμπ) – ήταν από τους πιο γνωστούς που ζητούσαν την ακύρωση της εκλογικής νίκης του Μπάιντεν.

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι ο αδελφός του, αντιστράτηγος Τσαρλς Φλιν, ήταν παρών στη διάρκεια μιας κρίσιμης τηλεφωνικής επικοινωνίας στη διάρκεια των ταραχών στο Καπιτώλιο: Η αστυνομία και αξιωματούχοι της πρωτεύουσας έκαναν έκκληση στο Πεντάγωνο να αναπτύξει την εθνοφρουρά, όμως κορυφαίοι αξιωματικοί του στρατού ήταν απρόθυμοι να το πράξουν. Σημειώνεται εδώ ότι οι ένοπλες δυνάμεις διέψευδαν την παρουσία του εκεί επί αρκετές ημέρες…

Είναι δύσκολο να υπερεκτιμήσουμε τον κίνδυνο που μπορεί να αντιπροσωπεύει ο εισοδισμός. Οταν ο Τρότσκι τον σχεδίασε, διείσδυσε στον τσαρικό στρατό με επαναστατικά στοιχεία για να προκαλέσει ταραχή και να διαταράξει την αλυσίδα της διοίκησης. Οταν η Επανάσταση των Μπολσεβίκων γέννησε τη Σοβιετική Ενωση, ο Τρότσκι έγινε ο ιδρυτής και διοικητής του νεαρού Κόκκινου Στρατού.

Αυτό ίσως αποτελεί τη μεγαλύτερη επιτυχία του εισοδισμού, δεν είναι όμως η μοναδική. Οπως έδειξε ο ιστορικός Πολ Γιανκόφσκι, μία δεκαετία προτού ξεσπάσει επισήμως ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος στον Ειρηνικό, η πειθαρχία στις τάξεις του στρατού της Ιαπωνίας είχε διαταραχθεί από μικρούς υπερεθνικιστικούς πυρήνες. Πολλοί ακολούθησαν τον ριζοσπαστικό βουδιστή Νισό Ινούε.

Η οργάνωση του Νισό, Ketsumeidan (Σώματα με Δεσμούς Αίματος), οργάνωσε τη δολοφονία του υπουργού Οικονομικών Γιουνοσούκε Ινούε, την άνοιξη του 1932. Οι ίδιοι ανέλαβαν την ευθύνη για την αφαίρεση της ζωής του πρωθυπουργού Ινουκάι Τσουιγιόσι, καθώς και πολλών άλλων υπουργών και παραγόντων του εμπορίου που δεν θεωρούνταν επαρκώς αφοσιωμένοι στον ιαπωνικό ιμπεριαλισμό. Σύντομα, ο στρατός της Ιαπωνίας άρχισε να διαστρεβλώνει τα πραγματικά περιστατικά, έτσι ώστε να δικαιολογήσει εισβολές ακόμη μεγαλύτερης έκτασης εντός της Κίνας.

Στη δε Γαλλία, οι αξιωματικοί που ήταν αντίθετοι με την απεμπλοκή από την Αλγερία στα τέλη της δεκαετίας του ’50 και τις αρχές της δεκαετίας του ’60 δίχασαν τον στρατό εκ των έσω. Το 1958, αφότου η γαλλική κυβέρνηση επιχείρησε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τον βασικό της αντίπαλο, το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο της Αλγερίας, οι διοικητές του στρατού προχώρησαν σε πραξικόπημα. Προκειμένου να διασωθεί, η Τέταρτη Γαλλική Δημοκρατία ανακάλεσε τον στρατηγό Σαρλ ντε Γκολ στην εξουσία (μετά από απουσία 12 ετών). Κι αυτός, αμέσως, την κατήργησε και στη θέση της ίδρυσε την Πέμπτη, στην οποία κυριαρχεί η εκτελεστική εξουσία, κάτι που ισχύει ως σήμερα.

Η Νίνα Χρούστσεβα, δισεγγονή του πρώην ηγέτη της ΕΣΣΔ Νικίτα Χρουστσόφ, είναι καθηγήτρια Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο The New School της Νέας Υόρκης και συγγραφέας.