Ιδανικές συνθήκες

Αν ζούσαμε στο παλιό σύμπαν, η εβδομάδα που διανύουμε θα ήταν μια σημαδούρα ορατή από το μέλλον. Θα ανέτρεχαν σε αυτήν οι μελλοντικές γενιές, αναφερόμενες στην επέτειο των 200 ετών από την Επανάσταση. Μπορεί οι αναδρομές τους να σημείωναν συγκινητικές στιγμές ή κιτσάτες υπερβολές και μεγαλοστομίες κενές περιεχομένου – κατά κάποιον τρόπο γλιτώσαμε από αυτά. Aυτή η εβδομάδα επρόκειτο να ήταν διαφορετική. Με τις φουστανέλες και τα τσαρούχια μας θα υποδεχόμασταν εκείνους που έβαλαν υπογραφή, με μελάνι από το αίμα μας, στη δημιουργία ενός κράτους για το οποίο οφείλουμε να είμαστε υπερήφανοι. Εντέλει θα φτιάξουμε μαλλί και νύχια για να καλωσορίσουμε κάποιους υψηλούς καλεσμένους ως μοναδικούς θεατές της εορταστικής παρέλασης. Ο στρατός θα παρελάσει σε δρόμους άδειους από κόσμο. Λες και μπαίνει στην Αθήνα ως κατακτητής. Αν βγάλετε τον ζόφο από την εικόνα, θα συμφωνήσετε ότι η μοναδικότητα του γεγονότος ουσιαστικά υπογραμμίζει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της επετείου. Στα 200 χρόνια, θα λένε, δεν έγινε μια παρέλαση σαν όλες τις άλλες. Εγινε μια παρέλαση που όμοιά της δεν θα υπάρξει ποτέ. Και ποιος, αλήθεια, θα ξεχάσει αυτήν την παρέλαση;

Λέμε ότι η πανδημία ματαίωσε τους εορτασμούς. Ναι, αλλά μας πρόσφερε κάτι μοναδικό. Μια παραβολική αναπαράσταση των συνθηκών. Το έθνος μάχεται έναν αόρατο εχθρό. Και ταυτοχρόνως επιδίδεται σε έριδες και συγκρούσεις με συμβολική παραπομπή στα εμφύλια πάθη που γεννήθηκαν μαζί με την Επανάσταση. Κατά μία εκδοχή, οι συνθήκες εορτασμού είναι ιδανικές. Η συγκυρία μάς έφερε στοιχεία από τα οποία μπορούμε να αντλήσουμε μαθήματα και, ταυτοχρόνως, να θυμηθούμε ότι, κατ’ αναλογία, είμαστε φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό με εκείνους που έκαναν την εθνική σπορά. Είμαστε κιβωτός των γονιδίων τους.

Το ζώδιο της εβδομάδας μας καλεί να αφουγκραστούμε τη σιωπηρή συγκίνηση που θα σκεπάσει τη χώρα την ώρα αυτής της ξεχωριστής παρέλασης. Είναι μια ευκαιρία για να πούμε στον εαυτό μας ότι, για άλλη μία φορά, θα τα καταφέρουμε απέναντι στις αντιξοότητες και στις αντιφάσεις μας. Και ας γιορτάσουμε τη λευτεριά μας. Μέχρι τις 9 το βράδυ. Μετά αρχίζει η απαγόρευση της κυκλοφορίας.