Εγκέφαλοι

Ομολογώ ότι έχω μπερδευτεί. Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κούλογλου κατέθεσε ερώτηση στην Κομισιόν για «τα βασανιστήρια στη ΓΑΔΑ» και τις «απαγωγές λατινοαμερικανικού τύπου».

Υποθέτω ότι ο ευρωβουλευτής στηρίχτηκε σε καταγγελία νεαρού που δημοσιοποίησε την απειλή αστυνομικών ότι «θα βιάσουμε μέχρι και το κουτάβι σου» (16/3).

Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω πώς βιάζουν κουτάβια. Αλλά αν πρόκειται περί βιασμού, αναρωτιέμαι για ποιον λόγο ο ευρωβουλευτής απευθύνθηκε στην Κομισιόν κι όχι στο ΣΕΗ που τελευταία ασχολείται επισταμένως.

Η πρωτοβουλία του είναι πάντως αξιέπαινη. Παρόλο που (για λόγους μετριοπάθειας υποθέτω) δεν αναφέρει λέξη για τις μαζικές εκτελέσεις στο Μαξίμου, τις δολοφονίες και τις εκτοπίσεις σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Τώρα περιμένουμε την απάντηση της Κομισιόν. Και με την ευκαιρία: μήπως θα μπορούσε να απαντήσει και για τη Θάνου;

Διότι τον Σεπτέμβριο 2019 σχετική ερώτηση είχε διατυπώσει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Παπαδημούλης. Είχε μάλιστα προαναγγείλει ότι η ελληνική κυβέρνηση και θα αποδοκιμαστεί από την Κομισιόν, και θα αναγκαστεί να πάρει πίσω τη Θάνου στην Επιτροπή Ανταγωνισμού.

Αποδοκιμάστηκε; Οχι. Από τότε που περίμενε την αποδοκιμασία, «ούτε ένα γράμμα, ούτε ένα τηλεφώνημα» για τον Παπαδημούλη.

Δυο ημέρες πριν από την παρέμβαση Κούλογλου, η Πρωτοβουλία Ελλήνων Εργατών και Φοιτητών στη Γαλλία διαδήλωσε στο Παρίσι αποδοκιμάζοντας (σε ελαφρώς ιδιότυπα γαλλικά) την αστυνομική βία της κυβέρνησης και ζητώντας «αλληλεγγύη με το δίκαιο αίτημα του απεργού πείνας».

Αν και δεν κατονομάζεται, υπέθεσα ότι αναφέρονται στον Κουφοντίνα.

Η διαδήλωση έγινε την Κυριακή 14/3, αλλά ο Κουφοντίνας είχε διακόψει την απεργία από την προηγούμενη ημέρα.

Κεκτημένη ταχύτητα, ίσως μου πείτε. Αλλωστε οι σχετικές εκδηλώσεις αποθεώθηκαν από το γαλλικό site Cerveaux non disponibles, το οποίο μεταφράζεται στα ελληνικά ως «Μη Διαθέσιμοι Εγκέφαλοι».

Μεταξύ μας, το είχαμε καταλάβει και χωρίς τη μετάφραση.

Μιλάμε για έναν έγκυρο ιστότοπο ο οποίος ισχυρίζεται ότι «η χούντα δεν τελείωσε το ’73» και αναλύει ζητήματα όπως «Ο Μακρόν και ο κοινότυπος ρατσισμός (8/3) ή «Ο Μακρόν ως φασιστική startup» (Ιανουάριος 2020).

Πότε όμως τελείωσε η χούντα; Οι «Μη Διαθέσιμοι» γάλλοι εγκέφαλοι δεν το λένε.

Αλλοι όμως υποστηρίζουν πως «η μόνη διαφωνία είναι ως προς τη χρονική στιγμή. Μας γυρίζει η κυβέρνηση πίσω στο 1936 ή μήπως στη δεκαετία του ’50;». Διότι, όπως είναι γνωστό, η κυβέρνηση «νοσταλγεί (…) την περίοδο της χούντας» («Εφ.Συν.», 12/3).

Ερώτηση. Αν η κυβέρνηση νοσταλγεί τη χούντα, γιατί τότε θέλει να γυρίσει στο 1936 ή στο ’50 κι όχι κατευθείαν στη χούντα που νοσταλγεί; Κι αν η χούντα δεν τελείωσε το ’73, τότε γιατί τη νοσταλγεί;

Απορώ και εγώ.