H επόμενη μέρα στον καλλιτεχνικό χώρο

Με την άφιξη του #MeToo και στη χώρα μας, συμβαίνουν δραματικές αλλαγές στα ήθη και έθιμα της εποχής μας. Την επόμενη μέρα, τίποτε δεν θα είναι ίδιο στον καλλιτεχνικό χώρο. Κακοποιητικές συμπεριφορές, που θεωρούνταν κανονικές, δημιουργικές έως και χαριτωμένες, δεν θα είναι πλέον αποδεκτές, γιατί σαν κοινωνία παύουμε να τις αποδεχόμαστε. Είμαι αισιόδοξη ότι όσοι έχουν εξουσία θα φοβούνται να την καταχραστούν, γιατί θα ξέρουν ότι θα υπάρξουν ολέθριες συνέπειες όσο ψηλά κι αν βρίσκονται, όσο αποδεκτοί κι αν είναι σαν καλλιτέχνες. Ακριβώς όπως έγινε και στην Αμερική. Ο Χάρβι Γουάινστιν είναι στη φυλακή για κακούργημα, ο Γούντι Αλεν κάνει ταινίες που δεν βρίσκουν διανομή και ο Κέβιν Σπέισι δεν βρίσκει στον ήλιο μοίρα.

Θα ήθελα να θυμίσω ότι το πρώτο #MeToo ξεκίνησε στη Βιέννη του 1897, όταν ο Φρόιντ δημοσίευσε μια μελέτη με τίτλο «Η αιτιολογία της υστερίας». Σε αυτήν παρουσίαζε τις μαρτυρίες 12 γυναικών και 6 ανδρών που δήλωναν ψυχρότητα στη σεξουαλική τους ζωή ως ενήλικοι και τη συνέδεαν με σεξουαλική κακοποίηση στην παιδική τους ηλικία. Μόλις δημοσιεύτηκε η μελέτη, ο Φρόιντ άρχισε να λαμβάνει εκατοντάδες γράμματα που δήλωναν #MeToo. Tα γράμματα ήταν τόσο πολλά που ο Φρόιντ τρόμαξε. «Δεν είναι δυνατόν η κοινωνία μας να είναι τόσο άρρωστη» έγραψε στον Γιουνγκ. Ο Φρόιντ αποφάσισε να ερμηνεύσει τα εκατοντάδες #ΜeToo ως… Οιδιπόδειο Σύμπλεγμα. Δηλαδή ότι η σεξουαλική κακοποίηση δεν συνέβη πράγματι αλλά ήταν μια προβολή της δικής τους ερωτικής επιθυμίας για τον πατέρα τους ή τη μητέρα τους. Η προδοσία ήταν μεγάλη, ο ασκός του Αιόλου όμως είχε ανοίξει.

Οπως πριν από μερικές δεκαετίες σταματήσαμε να πιστεύουμε ότι το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο, έτσι τώρα σταματάμε να πιστεύουμε ότι η σεξουαλική παρενόχληση είναι δείγμα φλερτ και ερωτισμού!

Η Ολγα Μαλέα είναι σκηνοθέτρια και σεναριογράφος