Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα Vs Κλέωνα και Κλέλιας

Εχει μεσολαβήσει σχεδόν μία εβδομάδα από τη σύλληψη του Δημήτρη Λιγνάδη και η συζήτηση εξετράπη σε αισθητική τρολ. Κάποιοι θεώρησαν τη συγκυρία χρυσή ευκαιρία για να κερδίσουν πολιτικό κεφάλαιο προσδίδοντας στις καταγγελίες κομματικά χαρακτηριστικά: ΣΥΡΙΖΑ_βούρκος Vs ΝΔ_παιδεραστές. Ο εργαλειοποιημένος διχασμός στα χρόνια του Μνημονίου επανήλθε, χρησιμοποιώντας ως όχημα αυτή τη φορά βιασμούς ανηλίκων. Από κοντά και όσοι τα είχαν μαζεμένα στη Μενδώνη, ετοίμασαν πύρινα δελτία Τύπου. Ετσι, όταν η συζήτηση ζεστάθηκε, τη σκυτάλη πήραν συνδικαλιστικά σωματεία, που βρήκαν αφορμή να ζητήσουν την παραίτησή της. Τα στρατόπεδα υπέρ και κατά που διαμορφώθηκαν εκφράστηκαν από ανθρώπους του ευρύτερου χώρου της τέχνης. Εν ολίγοις, αντιπάλεψαν Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα, Ειρήνη Γερουλάνου και Ρούλα Πατεράκη Vs Πηνελόπης Αναστασοπούλου, Κλέλιας Ρένεση και Κλέωνα Γρηγοριάδη.

Κάπου εκεί ανάμεσα, βέβαια, χάθηκε το επίδικο, που ήταν οι σοβαρότατες καταγγελίες για σεξουαλικές παρενοχλήσεις, κακοποιητικές συμπεριφορές και βιασμούς. Διότι η επικέντρωση στην υπόθεση Λιγνάδη έφερε σε δεύτερο πλάνο τις παραβατικές πράξεις των υπόλοιπων καταγγελλομένων.

Την ίδια στιγμή, η ανάγκη για τα 15 λεπτά δημοσιότητας οδήγησε τον δημόσιο λόγο σε όλο και πιο επιπόλαιες διατυπώσεις. Χωρίς συναίσθηση της σοβαρότητας των λεγομένων τους, κάποιοι βγήκαν για να πουν «εγώ τα γνώριζα όλα». Χωρίς να αντιλαμβάνονται πως αυτό τους καθιστά μάλλον υπόλογους και όχι τιμητές. Ποιος μπορεί να γνωρίζει ότι κάποιος βιάζει ανήλικα αγόρια και δεν μιλά; Ανώνυμα στην Αστυνομία, στο υπουργείο Πολιτισμού ή έστω με καταγγελία στο όψιμα λαλίστατο ΣΕΗ. «Γνωρίζω τα πάντα πάνω από 20 χρόνια. Πώς μπορεί να μιλήσει κάποιος όταν δεν έχει γίνει στον ίδιο;» είπε η Π. Αναστασοπούλου, συμπληρώνοντας «ζητάμε την παραίτηση της υπουργού Πολιτισμού γιατί δεν πάει άλλο».

Η απορία μεγαλώνει όταν η ομολογία διατυπώνεται από βουλευτή. «Εχει βουίξει ο τόπος ότι αυτός ο άνθρωπος είχε παιδεραστικές τάσεις» είπε ο βουλευτής του ΜέΡΑ25 Κλέων Γρηγοριάδης, εξηγώντας ότι γνώριζε επί δεκαετίες πώς λειτουργούσε ο Λιγνάδης. Οταν λοιπόν έγινε βουλευτής και καλυπτόταν από ασυλία, γιατί δεν ανακίνησε έρευνα τόσο φρικιαστικών και αποκρουστικών πράξεων; «Ζητάμε την παραίτηση Μενδώνη» κατέληξε κι εκείνος, όπως η συνάδελφός του. Κοντολογίς, ζητούν την παραίτηση Μενδώνη, επειδή «έπρεπε να γνωρίζει», αυτοί που γνώριζαν και δεν μιλούσαν.

Ταυτόχρονα, στελέχη της αντιπολίτευσης ξιφουλκούσαν στα παράθυρα κατακεραυνώνοντας την κυβέρνηση ότι έχει πολιτικές ευθύνες επειδή δεν ερεύνησε το παρελθόν του ανθρώπου που όρισε καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, εκείνοι, που δεν ερεύνησαν το παρελθόν του ανθρώπου που όρισαν υφυπουργό Εργασίας.

Παρεμπιπτόντως, ο Δημήτρης Λιγνάδης συνεργαζόταν με το Εθνικό Θέατρο σε θέσεις ευθύνης επί πολλά χρόνια και επί όλων των κυβερνήσεων. Στο μεταξύ, από τότε που «χρωματίστηκαν» οι αισχρές πράξεις για τις οποίες κατηγορείται ο Λιγνάδης, έπαψαν νέες καταγγελίες. Ποιος θέλει το δραματικό του βίωμα να αποτελέσει παράγραφο κόντρας στη Βουλή και ο εφιάλτης του να καταστεί επιχείρημα βουλευτή σε τηλεπαράθυρο για να «παραιτηθεί η Μενδώνη»; Η οποία σαφώς και υπέπεσε σε θεσμικό ατόπημα εξαιτίας του χαρακτηρισμού «επικίνδυνος». Δεν φαίνεται, παρ’ όλα αυτά, ότι θα μείνει στη συλλογική μνήμη για την υπόθεση Λιγνάδη. Αλλά μάλλον γιατί είναι η υπουργός η οποία κατάφερε να αντιστρέψει την απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, που σταματούσε την επένδυση στο Ελληνικό, η οποία θα φέρει 80.000 θέσεις εργασίας. Πίσω από κάποια πανό «Μενδώνη, παραιτήσου» κρύβεται, άλλωστε, και αυτή η απόφαση.