Στο Κολοσσαίο

Ξεσηκώθηκαν όλοι οι αναμάρτητοι να λιθοβολήσουν – όχι τους όποιους εγκληματίες ώστε να ξαναγυρίσουμε σε σοφές δικαστικές πρακτικές της εποχής του Χριστού και της σημερινής Σαουδικής Αραβίας, αλλά τους πολιτικούς αντιπάλους τους που  «κάλυπταν» τους εγκληματίες. Και έτσι, το έγκλημα του βιασμού εξευτελίστηκε σε κοινότοπη ελληνική πολιτική αντιπαράθεση.

Λαϊκό δικαστήριο; Ρωμαϊκή αρένα, με τον αντίχειρα όλοι προς τα κάτω και με βοή «στα θηρία, τώρα αμέσως  η Λίνα Μενδώνη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης». Να ριχτούν σε πηγάδι με σαρκοβόρες σμέρνες, σε λάκκο με σκορπιούς, να κλειστούν σε δωμάτιο με οχιές:  είναι μέλη της παγκόσμιας συμμορίας παιδοβιαστών που κυβερνά τον κόσμο και έχει για πρόεδρο τον Μπάιντεν, έτσι αποκάλυψε το Ελλάδι Τμήμα της Διεθνούς QAnon. Για να επιβεβαιώνεται συνεχώς πώς το πολιτικό φάσμα είναι κυκλικό και η Αριστερά είναι κοντύτερα στην Άκρα Δεξιά από όσο η Δεξιά· στο κάτω-κάτω, η Άκρα Δεξιά -όσο έχουμε δημοκρατία- από τη Δεξιά κόβει ψήφους,  άρα για μας δουλεύουν· τους κάναμε και τέσσερα χρόνια παρέα στην κυβέρνηση, καλά παιδιά, καμιά σχέση με εγκλήματα, κα’νας υφυπουργός παλαιάς κοπής το πολύ-πολύ.

Και  απηχώντας το αίτημα για αίμα του λαού του Κολοσσαίου, τίθεται το αθώο ερώτημα: γιατί βγαίνει συνεχώς φωτογραφίες με τον σύζυγό του ο κ. Πατέλης; Αναζητούν τρίτο για τρίο πρέφας ή τέταρτο για πόκερ – ή για κάτι τι άλλο διεστραμμένο που πολύ θα ήθελαν να το παρακολουθούν από κλειδαρότρυπα -αν δεν μπορούν να συμμετέχουν- οι διερωτώμενοι; Δικαιώνεται λοιπόν το ΚΚΕ που δεν έκανε μέλη του ούτε βραβεία Λένιν, αν δεν είχαν πιστοποιητικό ορθών γενετησίων φρονημάτων.

Για τούτο καταδικάζεται η υπουργός Πολιτισμού που δεν το ζήτησε προληπτικά, να έχει το κεφάλι της ήσυχο: ευρωβουλευτής της ΝΔ ζητά την παραίτηση της κ. Μενδώνη –  οπότε ανακύπτει το ερώτημα: εντάξει, γνωρίζουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να γίνει κυβέρνηση και ο Αλέξης Τσίπρας να γίνει Κυριάκος Μητσοτάκης στη θέση του Κυριάκου Μητσοτάκη –  αλλά στη ΝΔ, ποιος ή ποια θέλει άραγε να γίνει Μενδώνη στη θέση της Μενδώνη;

Τα πλήθη ουρλιάζουν στις κερκίδες – από χαρά και ευχαρίστηση: τα τρομερά προσωπικά δράματα, έγιναν σελίδες δικογράφων και κατέληξαν σελίδες πορνογραφίας στο ιντερνέτ. Είναι αδηφάγα τα ψηφιακά μέσα, πρέπει συνεχώς να βρίσκουν περιεχόμενο και να έχουν τίτλους προκλητικούς για να αποσπάσουν το «κλικ» του περαστικού -και λεπτομερείς περιγραφές, να μην τον απογοητεύσουν. Ακόμα πιο αδηφάγος η πολιτική: πρέπει τα δράματα να τα κάνει ψήφους.