Η μόνη Εθνική μας ομάδα που δεν μας προδίδει…

Το κύμα των καταγγελιών που υπάρχει αυτή τη στιγμή στη χώρα έβαλε δυστυχώς σε δεύτερη μοίρα αυτές που έκαναν οι παραολυμπιονίκες μας για τον (πρώην) πρόεδρο της Επιτροπής Παραολυμπιακών Γιώργο Φουντουλάκη. Θυμίζω ότι ο Φουντουλάκης παραιτήθηκε από την προεδρία τον περασμένο Σεπτέμβριο. Εντεκα παραολυμπιονίκες καταγγέλλουν κακοδιαχείριση, λεκτική βία και εκβιασμούς. Οι καταγγελίες μπορεί να σημαίνουν πολλά, μπορεί και όχι – κανείς δεν είναι ένοχος, επειδή απλά κάποιοι τον κατήγγειλαν. Μου έκανε εντύπωση όμως ότι η είδηση αυτή δεν βρήκε την πρέπουσα δημοσιότητα – ίσως γιατί ο κόσμος των παραολυμπιονικών δεν έχει σχέση με τον λαμπερό κόσμο του θεάματος. Θα παρακολουθήσω την εξέλιξη διότι αν οι καταγγελίες αποδειχθούν έχουμε να κάνουμε με πράγματα θλιβερά…

Εθνική πόλο

Από την άλλη δεν είναι σίγουρα όλα αυτά τα ζοφερά που καταγγέλλονται, απολύτως αντιπροσωπευτικά της εικόνας του ελληνικού αθλητισμού: έχουμε να κάνουμε με παθογένειες χρόνων, αλλά εξαιρέσεις. Για μένα η εικόνα του αθλητισμού μας είναι το πανηγύρι των παιδιών της Εθνικής ομάδας πόλο που παρά τη δύσκολη προετοιμασία κατάφεραν με το σπαθί τους να πάρουν μια ακόμα πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο Βλάχος και τα παιδιά του, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, συνέχισαν να γράφουν σπουδαίες σελίδες στην ιστορία του ελληνικού πόλο: αυτή η Εθνική ομάδα δεν μας έχει προδώσει ποτέ. Μπράβο τους κι ας τερμάτισαν τελικά δεύτεροι στο Προολυμπιακό – η πρόκριση είναι που μετράει. Ελπίζω ακόμα και σε καιρούς πανδημίας, αυτός που περισσότερο χάρηκε την επιτυχία τους, δηλαδή ο παλιός αρχηγός της ομάδας και σήμερα ΓΓΑ Γιώργος Μαυρωτάς να βρει τρόπο να τους τιμήσει…

Χάος

Από την άλλη ο ΓΓΑ θα πρέπει να βρει και τρόπο να μπει μια τάξη σε αυτό το χάος που γίνεται στο πρωτάθλημα της Σούπερλιγκ 2, που μεταδίδεται μάλιστα και από την κρατική τηλεόραση. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη περιφρόνηση για τα υγειονομικά μέτρα από αυτή που παρακολουθούμε σε απευθείας μετάδοση Κυριακή και Τετάρτη. Ορισμένα από τα γήπεδα έχουν τόσο πολύ κόσμο που είναι να απορείς τι κάνουν οι παρατηρητές, η αστυνομία και όλοι οι άλλοι αναρμοαρμόδιοι. Χθες στο Ιωνικός – Λεβαδειακός (1-1) υπήρχε εξέδρα κανονική που φώναζε και συνθήματα. Αν χαίρονται στο υφυπουργείο Αθλητισμού από τον εξευτελισμό των μέτρων σε πανελλήνια τηλεοπτική μετάδοση, τι να πω…

Κουταμάρες

Φοβάμαι ότι προσεχώς θα έχουμε χειρότερα και γιατί και στο εξωτερικό οι οργανωμένοι κάνουν του κόσμου τις κουταμάρες. Χθες στο Μιλάνο, πριν από το ντέρμπι Μίλαν – Ιντερ (0-3) συγκεντρώθηκαν πάνω από 5 χιλιάδες οπαδοί των δύο ομάδων καταστρατηγώντας όλα τα πρωτόκολλα. Με την ευκολία που στην Ελλάδα μιμούμαστε τα χειρότερα δεν αποκλείεται να δούμε κι εδώ ανάλογα πράγματα. Αλλωστε τελευταία όλοι οι οργανωμένοι διαφημίζουν επισκέψεις που κάνουν σε προπονήσεις για να μιλήσουν με προπονητές, παίκτες κ.λπ. Ποιο μήνυμα στέλνουν που τους επιτρέπει να εμφανίζονται σε προπονητικά κέντρα ή κλειστά γήπεδα ας το βρει το υφυπουργείο Αθλητισμού που κατά τα άλλα συμμερίζεται τον πόνο των αθλητών και ψάχνει τρόπο να αρχίσουν η Φούτμπολ Λιγκ στο ποδόσφαιρο, η Α2 του μπάσκετ κι άλλες τεράστιες διοργανώσεις μεταξύ ομάδων που θα δημιουργήσουν του κόσμου τα χρέη αφού δεν θα έχουν έσοδα ούτε από εισιτήρια…

Τζόκο

Κόσμο κανονικό, που είχε αγοράσει εισιτήρια και είχε όρεξη για πανηγύρια, είχε στον τελικό του OPEN της Μελβούρνης κι αυτό είναι παρήγορο και για τους Ολυμπιακούς Αγώνες: αν η ΔΟΕ υποχρεωθεί να τους πάρει από το Τόκιο, έτσι και οι Ιάπωνες δηλώσουν απροθυμία εξαιτίας του Covid-19, βλέπω να καταλήγει η διοργάνωσή τους στην Αυστραλία. Η εικόνα του σχεδόν γεμάτου γηπέδου στον τελικό του Τζόκοβιτς με τον Μεντβέντεφ θύμισε τις εποχές που όλα ήταν κανονικά. Μεταξύ μας σε αυτό συνετέλεσε και η νίκη του Τζόκοβιτς που κέρδισε το τουρνουά σαν να μην πέρασε μια μέρα από τον καιρό που τα γήπεδα ήταν γεμάτα και τα εισιτήρια των τελικών δυσεύρετα και πανάκριβα.

Εύκολα

Ο Μεντβέντεφ, που κέρδισε στον ημιτελικό εύκολα τον Στέφανο Τσιτσιπά (εκμεταλλευόμενος και την κούραση του έλληνα πρωταθλητή μετά τον μαραθώνιο με τον Ναδάλ), έχασε με 3-0 από το Σέρβο που έδειξε για μια ακόμα φορά γιατί είναι το νούμερο 1 του κόσμου. Ο Μεντβέντεφ είχε είκοσι νίκες στη σειρά τους τελευταίους μήνες, κουβαλούσε τον άτυπο τίτλο του πιο φορμαρισμένου παίκτη στον κόσμο, έδειχνε έτοιμος για πολλά, αλλά όλα αυτά όταν άρχισε το ματς αποδείχτηκαν παρατηρήσεις που δεν αφορούσαν τον χθεσινό τελικό. Ο Τζόκοβιτς έπαιξε με τα νεύρα του Ρώσου που έδειξε τεράστια έλλειψη ψυχραιμίας μετά την απώλεια του πρώτου σετ: ο περίφημος «Ιceman» «έλιωσε», έσπασε τη ρακέτα από τα νεύρα του, στάθηκε αδύνατο να συγκεντρωθεί κι όλα αυτά γιατί βρέθηκε στην ανάγκη να κυνηγάει το σκορ από νωρίς. Είχα γράψει ότι για τον Τσιτσιπά στη μάχη μαζί του, θα ήταν απαραίτητο να του πάρει το πρώτο σετ τουλάχιστον. Κι ο Τσιτσιπάς το ήξερε και προσπάθησε να τον πιέσει. Αλλά δεν ήταν απλό: ο Τζόκοβιτς, που ήταν ξεκούραστος γιατί είχε και μια μέρα παραπάνω για προπόνηση, έκανε τα πάντα να μοιάζουν απλά και μπράβο του. Κέρδισε για ένατη φορά στην καριέρα του στη Μελβούρνη, έφτασε τις 18 κατακτήσεις Γκραν Σλαμ τουρνουά και κυνηγά τον Ναδάλ και τον Φέντερερ που έχουν 20. Και είναι θέμα χρόνου να τους προσπεράσει σε αυτή την κούρσα που ελέγχει γιατί είναι μεγάλος μεν, πλην όμως συγχρόνως και ο πιο μικρός από τους τρεις.

Τι άλλο

Στο μεταξύ στο πρωτάθλημα της Σουπερλίγκας μας «βγήκαν μαχαίρια»: το γράφω μεταφορικά κι ελπίζω έτσι να μείνει. Ο μεγαλομέτοχος του Αρη Θόδωρος Καρυπίδης δηλώνει ότι δέχεται ανώνυμα τηλεφωνήματα και απειλές για τη ζωή του, ενώ πιστεύει πως το γεγονός ότι γίνονται ερωτήσεις βουλευτών για την επιχειρηματική του δραστηριότητα οφείλεται αποκλειστικά στο ότι η ομάδα του πάει καλά στο πρωτάθλημα και διεκδικεί έξοδο στην Ευρώπη. Δεν ξέρω αν όντως τον απειλούν (δεν αποκλείω τίποτα…) αλλά είμαι βέβαιος πως αν η δεύτερη θέση οδηγούσε και φέτος στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ το πιθανότερο είναι κάτι να έβρισκαν και να ζητούσαν την προφυλάκισή του! Χαλάει σχέδια ο Αρης και δεν γίνεται να τον αφήσουν ήσυχο. Μέχρι να χάσει τη θέση που οδηγεί στην Ευρώπη κάποιος θα ζητήσει την απέλαση του Καρυπίδη από τη χώρα – το λιγότερο. Το πιο ωραίο που γράφτηκε είναι ότι πρέπει να ερευνηθεί μια εταιρεία του, γιατί πήρε μέρος σε έναν διαγωνισμό μιας περιφέρειας τον οποίο μάλιστα δεν κέρδισε. Τι άλλο θα ακούσουμε…