Με το βλέμμα στο μέλλον

Ισως είναι από τις λίγες φορές που το μεταγραφικό παζάρι του χειμώνα είχε τόσες ειδήσεις. Απανωτές κινήσεις από τους ισχυρούς, όχι μόνο για το παρόν, αλλά και για το μέλλον. Και μάλιστα όλοι φρόντισαν να πάρουν μέρος σε αυτό, με τις όποιες δυνατότητες είχαν.

Εχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν οι παίκτες – στοιχήματα. Οπως αυτοί που απέκτησε ο Παναθηναϊκός, ο Σανκαρέ, ο Ενγκμπακοτό και ο Νιάς. Ολη την πειθώ του χρησιμοποίησε ο Ντρεοσί. Η ΑΕΚ κάλυψε τη δεξιά της πτέρυγα με τον Νταντσένκο και τι στο καλό, από τον Παουλίνιο και κάποιους άλλους, καλύτερος θα είναι ο ουκρανός ακραίος μπακ. Ο ΠΑΟΚ με τον Καγκάβα και τον Κρμέντσικ προσθέτει ποιότητα στα χαφ, αρκεί ο Ιάπωνας να θυμίσει τον παλιό καλό του εαυτό, ο δε Αρης επέλεξε γνωστά πρόσωπα και οι Μήτρογλου – Μπρούνο μπορούν να δώσουν πολλά γκολ ο πρώτος και φινέτσα ο δεύτερος.

Ωστόσο, τις αρκετά ξεχωριστές κινήσεις έκανε ο Ολυμπιακός. Για να αποδειχθεί ότι το συγκεκριμένο κλαμπ δουλεύει στους δικούς του ρυθμούς που δεν μοιάζουν με καμιά άλλη ομάδα στην Ελλάδα. Μόνο και μόνο να εξετάσει κάποιος το πώς λειτούργησε σε δύο διαφορετικές περιόδους, αντιλαμβάνεται πολλά. Το καλοκαίρι μέσα στη φούρια και την ανάγκη να δημιουργήσει γρήγορα συμπαγή άμυνα προκειμένου να μπει στους ομίλους και να καλύψει τα κενά των Τσιμίκα και Ομάρ, διάλεξε (και πλήρωσε καλά) τους πολύπειρους Χολέμπας και Ραφίνια. Αρκετοί μίλησαν για θεαματική αύξηση του ηλικιακού μέσου όρου και ήταν αλήθεια. Αλλά στο Λιμάνι έκαναν τη δουλειά τους με τον καλύτερο τρόπο. Τώρα, χωρίς μεγαλοστομίες φτιάχνουν μια νέα άμυνα με τα καλύτερα υλικά που βρήκαν στην αγορά. Ο Ρέαμπτσιουκ ήταν μια ψαγμένη επιλογή και ήδη καταπίνει χιλιόμετρα στο χορτάρι, προσθέτει ζωντάνια και «γράφει» σε αυτό το πρώτο διάστημα της παρουσίας του, κάμποσα 90λεπτα. Ηρθε νωρίς, μόλις άνοιξε το «παράθυρο». Ο δε Λαλά προέκυψε στο φινάλε, το βιογραφικό του μιλά από μόνο του και αλίμονο αν ένας παίκτης με σταθερή παρουσία στο Σαμπιονά θεωρείται αμελητέα ποσότητα. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Κάπως έτσι ο Ολυμπιακός έχει άκρα πιο νέα σε σύγκριση με την  περασμένη σεζόν. Γιατί αν οι Λαλά και Ομάρ είναι συνομήλικοι, ο Ρέαμπτσιουκ είναι δύο χρόνια νεότερος του Τσιμίκα που δεν ήταν και μεγάλος. Φοβερή δεν μοιάζει η εξέλιξη; Οσο για τον Σωκράτη, την ώρα που βλέπεις τέτοιον παίκτη ελεύθερο στην αγορά, δεν το πολυσκέφτεσαι. Προσπαθείς να τον αποκτήσεις. Με σχέδιο και υπομονή. Οπως έκανε, δηλαδή, ο Ολυμπιακός. Τώρα, έχει τρεις έτοιμους ποδοσφαιριστές για τη συνέχεια της σεζόν και δη για τα παιχνίδια του Γιουρόπα Λιγκ και ταυτόχρονα κοιτά το μέλλον και τις καλοκαιρινές του υποχρεώσεις που θα εκκινήσουν νωρίς. Χωρίς να ψάχνει τότε να βρει ποδοσφαιριστές για τα νώτα του. Οντως, εντυπωσιακό το πώς ενήργησε ο Ολυμπιακός και συγχρόνως αξιοσημείωτο.