«Η χούντα δεν τελείωσε το ’73»

Δεν είναι η πρώτη φορά που η στρατευμένη δημοσιογραφία φιλοτεχνεί ψεύτικες εικόνες για τη χώρα μέσω ξένων ΜΜΕ, τα οποία παραδίδουν τον χώρο τους σε υποβολιμαία δημοσιεύματα. Αυτή τη φορά, η συκοφαντική (και ψεύτικη) εικόνα για τη χώρα φιλοξενήθηκε στο Politico. Ο λόγος για το χθεσινό δημοσίευμα της Νεκταρίας Σταμούλη υπό τον τίτλο «Η αστυνομική βαρβαρότητα αυξάνεται στην υπό λοκντάουν Ελλάδα, προειδοποιούν ακτιβιστές», που συνοδεύεται από τον διευκρινιστικό υπότιτλο «Ομάδες ανθρώπινων δικαιωμάτων και κόμματα της αντιπολίτευσης αναφέρουν ότι η κυβέρνηση καταργεί τις διαμαρτυρίες με πρόσχημα την καταπολέμηση του ιού».

Το δημοσίευμα δεν λέει κάτι που δεν ξέρουμε, αλλά τα λέει όπως αρέσουν σε όσους φιλοτεχνούν εικόνα αστυνομικού κράτους για την Ελλάδα. Είναι αλήθεια ότι συχνότατα η αστυνομία συγκρούεται στις διαδηλώσεις, κυρίως όμως με βίαιους κουκουλοφόρους που σπάνε και πετούν μολότοφ. Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση έχει απαγορεύσει τις συγκεντρώσεις αλλά για να ανασχεθεί η διάδοση του ιού, όχι για να καταργήσει τη δημοκρατία. Είναι αλήθεια ότι η αστυνομία ρίχνει χημικά, αλλά πάντα έριχνε, ιδίως όταν έπρεπε να αντιμετωπίσει βίαιους αντιπάλους – τώρα συζητιέται να τα αντικαταστήσει με αύρες που θα εκτοξεύουν πίδακες νερού.  Είναι αλήθεια ότι χτυπήθηκε συγκέντρωση του ΚΚΕ την επέτειο του Πολυτεχνείου, αλλά στην ουσία χτυπήθηκε μια ομάδα που επιχείρησε να διαδηλώσει αιφνιδιαστικά, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία, ενώ η πανδημία υπήρχε κίνδυνος να επεκταθεί ανεξέλεγκτα, χωρίς να μπορεί να ελεγχθεί από τις υπάρχουσες ιατρικές δομές. Είναι αλήθεια ότι εκείνη την ημέρα επιβλήθηκε πρόστιμο σε μια γυναίκα που πήγε να αφήσει λουλούδι στο Πολυτεχνείο, αλλά η συντάκτρια είχε όλο τον χρόνο να διευκρινίσει ότι το πρόστιμο διεγράφη όταν έγιναν γνωστές οι λεπτομέρειες του περιστατικού, και πάντως την ίδια μέρα, με πρωτοβουλία του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.

Το δημοσίευμα υιοθετεί και δημόσιες καταγγελίες, τις οποίες η κυβέρνηση έχει καταρρίψει. Αναφέρεται σε μια έκθεση που ανακοινώθηκε τον Νοέμβριο, στην οποία διαπιστώνεται «ότι οι αστυνομικοί δεν τιμωρήθηκαν για συμμετοχή τους σε βίαια περιστατικά». Αναφέρεται στο πόρισμα της Επιτροπής υπό τον καθηγητή Νίκο Αλιβιζάτο, την οποία είχε παραγγείλει το 2019 ο Χρυσοχοΐδης και την παρουσίασε στη Βουλή στις 6 του περασμένου Νοεμβρίου.  Βασικό στοιχείο αυτού του πορίσματος είναι, κατά τα λεγόμενα του υπουργού στη Βουλή, ότι όλα τα περιστατικά ατιμωρησίας στα οποία αναφέρεται έχουν συμβεί στο διάστημα της προηγούμενης διακυβέρνησης – αφορούν τα χρόνια 2017 και 2018, αφορούν την αστυνομία τα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Η απόλυτη διαστρέβλωση.

Οπως καταλαβαίνει κανείς, όταν σε ένα δημοσίευμα τα επίσημα στοιχεία που επικαλείται είναι παρουσιασμένα αποπροσανατολιστικά, δεν αρκεί η μεταφορά της πεποίθησης του εκτελεστικού διευθυντή της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ελλάδα (και πρώην υπουργού σε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ) Γαβριήλ Σακελλαρίδη, ο οποίος εκτιμά ότι «ειδικά τον τελευταίο ενάμισι χρόνο είναι αρκετά προφανές ότι υπάρχει αύξηση σε αυτά τα περιστατικά». Τίποτα δεν είναι αρκετά προφανές,  χωρίς στοιχεία δεν στηρίζονται καταγγελίες αποκλειστικά βασισμένες σε γενικές πεποιθήσεις στο όνομα μιας αριστερόστροφης ανοχής στην ανομία. Και εν πάση περιπτώσει, μπορεί να σταθεί ένα ρεπορτάζ για τη χώρα χωρίς στοιχεία από την αρμόδια ανεξάρτητη αρχή και για ζητήματα αυθαιρεσίας του κράτους τον Συνήγορο του Πολίτη;

Δεν χρειαζόταν, διότι στην ουσία δεν πρόκειται για ρεπορτάζ. Αλλά για ένα προπαγανδιστικό κείμενο. Συμβαίνουν αυτά όμως όταν κανείς βαφτίζει δημοσιογραφία τον ακτιβισμό: μεροληπτώντας, αποπροσανατολίζει.

Επιθέσεις κατά του Κοινοβουλίου

Είναι αλήθεια ότι, το 2018 και το 2019, «Μακεδονομάχοι» που αντετίθεντο στη Συμφωνία των Πρεσπών είχαν επιτεθεί κατά του Κοινοβουλίου, όπως υπενθύμισε ο τέως πρόεδρος της Βουλής και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Βούτσης. Και τις δύο επιθέσεις τις επιχείρησαν ακροδεξιά στοιχεία. Επίσης, η δεύτερη επίθεση, στις 20 Ιανουαρίου 2019, όντως προκάλεσε αμηχανία στη ΝΔ, διότι οι επιτιθέμενοι εκμεταλλεύτηκαν για να καλυφθούν τη μεγάλη συγκέντρωση κατά της συμφωνίας, στην οποία συμμετείχαν στελέχη και πολλοί οπαδοί του κόμματος της τότε αντιπολίτευσης.{ARX}
Ορθή και η επισήμανση της επίθεσης κατά του Κοινοβουλίου στις 3 Ιουλίου 1964, σε περίοδο πριν από δημοτικές εκλογές, στην οποία συμμετείχαν στελέχη της δεξιάς ΕΡΕ (αλλά και ο λογοτέχνης Ρένος Αποστολίδης, ο οποίος ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό του δεξιού Γεωργίου Πλυτά).
Και οι τρεις αυτές επιθέσεις δεν συγκρίνονται με τις επιθέσεις κατά της Βουλής, της εποχής των Αγανακτισμένων. Οι πρόσφατες, ανήκαν σε περιθωριακούς ακροδεξιούς, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ξέκοβε από τους ΑΝΕΛ. Η παλιά είναι από άλλη εποχή, από άλλες ιδεολογικές φορτίσεις. Αλλά οι επιθέσεις από το 2010 και στη συνέχεια (υπενθυμίζω ότι η πρώτη έγινε την ημέρα που συνέβη το περιστατικό της Μαρφίν) ήταν ευθείς αντικοινοβουλευτικές – αντιπολιτικές δηλώσεις από ευρύτερες ακραίες δυνάμεις, δεξιές κι αριστερές, που στόχο είχαν την εξουσία. Κάποιες απ’ αυτές, την κατέκτησαν. Με τα γνωστά αποτελέσματα.