Δεν χωρούν πανηγυρισμοί

Ο Παναθηναϊκός νίκησε σε ένα ματς όπου θα μπορούσε πολύ εύκολα, έτσι όπως εξελίχθηκε, να είχε αφήσει πάλι βαθμούς. Πληρώνοντας κυρίως τη λανθασμένη αποβολή του Βασίλη Ζαγαρίτη – ο οποίος είδε δεύτερη κίτρινη κάρτα σε φάση που του έκαναν φάουλ, όπως αποδείχθηκε στο ριπλέι – αλλά και την έλλειψη παικτών που μπορούν να φέρουν την μπάλα με αξιώσεις στην αντίπαλη περιοχή και να δημιουργήσουν προϋποθέσεις για γκολ.

Ο Λάζλο Μπόλονι επανέφερε τον Μακέντα στο αρχικό σχήμα αντί του Καρλίτος, καθώς ο Ιταλός μπορεί να παίξει καλύτερα μακριά από την περιοχή απ’ ό,τι ο Ισπανός. Επί της ουσίας πρόκειται για… παραδοχή από την πλευρά του προπονητή του Παναθηναϊκού πως αδυνατεί η ομάδα του να πατήσει πολλές φορές την περιοχή, άρα ο σέντερ φορ της θα πρέπει να παίξει και ρόλο… δεκαριού. Κι εδώ φωνάζει πως το ρόστερ χρειάζεται ενίσχυση. Αυτή τη δουλειά μπορεί να την κάνει μονάχα ο Βιγιαφάνιες. Κανένας άλλος από τους παίκτες του Παναθηναϊκού δεν έχει χαρακτηριστικά «δεκαριού». Να πάρει την μπάλα με πλάτη, να γυρίσει μέτωπο στην εστία και να πασάρει κάθετα και αποτελεσματικά.

Μια σωστή κάθετη πάσα βγήκε στο χθεσινό ματς και απ’ αυτή προήλθε το γκολ του Παναθηναϊκού. Την έκανε ο Χατζηγιοβάνης προς τον Χουάνκαρ, πριν από το γύρισμα για το 1-0 του Ιωαννίδη. H γενικότερη εικόνα του Παναθηναϊκού στο γήπεδο δεν επιτρέπει πανηγυρισμούς, παρά μόνο ανακούφιση για το ότι ήρθε τελικά η νίκη. Και αφού χρειάστηκε σε όλο το δεύτερο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός να παίξει μαζική άμυνα.

Είναι δικαιολογία οι δέκα παίκτες, όμως μπροστά του δεν είχε κάποιον μεγάλο αντίπαλο, αλλά τον Απόλλωνα. Κι όταν ανακουφίζεσαι ακούγοντας το σφύριγμα της λήξης σε τέτοιου είδους παιχνίδια, μάλλον κάτι δεν έχεις κάνει σωστά.