Πραγματισμός…

Οι εποχές που ο ανασχηματισμός μιας κυβέρνησης αποτελούσε μείζον πολιτικό και κυρίως επικοινωνιακό γεγονός έχουν παρέλθει. Ηταν τότε που αρκούσε και η μετονομασία του σε αναδόμηση, για να χυθούν τόνοι μελάνι γραφής για τη σημασία, τους συμβολισμούς του αλλά και τις χαρισματικές ικανότητες του αρχηγού να αλλάζει το πολιτικό σκηνικό. Από τότε έχουν αλλάξει πολλά.

Κατ’ αρχήν, το επικοινωνιακό περιβάλλον. Σήμερα, η υπερέκθεση όλων των πρωταγωνιστών σε πληθώρα Μέσων, συμβατικών και ψηφιακών, επιφέρει γρήγορα την αποφόρτιση και την απομυθοποίηση. Οι καλές και οι κακές επιλογές φωτίζονται άμεσα.

Κατά δεύτερον, η ένταση, το εύρος και η διάρκεια των προβλημάτων σε οικονομικό, κοινωνικό, περιβαλλοντολογικό αλλά και εθνικό επίπεδο, δεν επιτρέπουν την «πολυτέλεια» μιας αδιάκοπης συζήτησης και αναζήτησης συμβολισμών και μηνυμάτων. Η πραγματικότητα είναι σκληρή και πιεστική, όπως και οι ανάγκες των πολιτών.

Ο κυριότερος όμως λόγος είναι το στενό κανονιστικό πλαίσιο άσκησης πολιτικών είτε λόγω των μεταβατικών συνθηκών που επικρατούν διεθνώς αλλά και της συμμετοχής μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση είτε λόγω της οικονομικής επιτήρησης, της πανδημίας αλλά και των γεωπολιτικών απειλών. Η επιτυχής άσκηση κυβερνητικής πολιτικής κρίνεται πρωτίστως στον συνεκτικό σχεδιασμό, στις προτεραιότητες, στην οξυδέρκεια και τις συλλογικές και όχι τόσο στις ατομικές δεξιότητες ενός υπουργού. Η πολιτική καθορίζει την επικοινωνία και όχι το αντίστροφο.

Οι επιλογές συνεπώς του Πρωθυπουργού φαίνεται ότι έγιναν με όρους πραγματισμού. Οικονομία, Υγεία και εθνικά θέματα είναι τα κρίσιμα ζητήματα που θα καθορίσουν την πορεία της κυβέρνησης αλλά και της χώρας και ο κ. Μητσοτάκης επέλεξε τη διατήρηση του βασικού του κυβερνητικού κορμού καθώς γνωρίζει ότι δεν έχει χρόνο για χάσιμο και πειραματισμούς. Εχοντας επιλέξει το μοντέλο του επιτελικού κράτους επιμένει στην αξία του κεντρικού σχεδιασμού υπό την ευθύνη του αλλά και για να αμβλύνει αρρυθμίες ή να παρεμβαίνει όπου εκείνος νομίζει πως χρειάζεται.

Από την άλλη, αναβαθμίζοντας υφυπουργούς και γενικούς γραμματείς δείχνει ότι και παρακολουθεί και αξιολογεί συνολικά τις ατομικές επιδόσεις. Το ίδιο ισχύει και για όσους απέπεμψε, περιόρισε ή μετέθεσε δυσμενώς.

Δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί επίσης και το μείγμα της κυβερνητικής ανθρωπογεωγραφίας, είτε αφορά τεχνοκράτες είτε αφορά την παράλληλη αύξηση της συμμετοχής βουλευτών ακόμη και νεοεκλεγέντων είτε τις επιλογές με ισχυρό ιδεολογικό πρόσημο και προς τα δεξιά και προς το κέντρο.

Ο κ. Μητσοτάκης είναι σε αυτή τη φάση πολιτικά κυρίαρχος και το δείχνει. Το νέο κυβερνητικό σχήμα είναι πολλαπλών ρόλων και επιλογών και ο Πρωθυπουργός θέλει να διατηρήσει το πλεονέκτημα των πολιτικών κινήσεων σε βάθος χρόνου.

Οπως όμως τα πάντα στη ζωή, έτσι και εκείνος θα κριθεί από τα αποτελέσματα που θα φέρει αλλά και την ικανότητά του να διαχειριστεί την αλληλουχία των γεγονότων που η συγκυρία πάντοτε ανεξέλεγκτα δημιουργεί.

Ο Γρηγόρης Τσιμογιάννης είναι σύμβουλος Στρατηγικής Επικοινωνίας στην Precise Strategy