Μέσα {CR}σ’ αυτό {CR}το θαύμα – τίποτα

«Ο ρόλος των έκτακτων μέτρων είναι να επισπεύδουν τις ιστορικές διαδικασίες», έγραφε τον Μάρτιο ο ιστορικός Γιουβάλ Νόα Χαράρι. «Αποφάσεις οι οποίες συνήθως χρειάζονται χρόνια προετοιμασίας, λαμβάνονται μέσα σε μερικές ώρες. Xώρες γίνονται πειραματόζωα σε κοινωνικά πειράματα μεγάλης κλίμακας. Τι συμβαίνει όταν όλοι εργάζονται από το σπίτι και τα σχολεία λειτουργούν διαδικτυακά; Σε φυσιολογικούς καιρούς, κυβερνήσεις, επιχειρήσεις και εκπαιδευτικοί θεσμοί δεν θα συμφωνούσαν ποτέ να διεξάγουν τέτοια πειράματα. Ομως αυτοί δεν είναι φυσιολογικοί καιροί». Και συνεχίζουν να μην είναι.

«Το βιβλίο που εύχεσαι να είχαν διαβάσει οι γονείς σου» ήταν από τις εκδοτικές επιτυχίες στη Βρετανία. Συγγραφέας η ψυχοθεραπεύτρια Φιλίπα Πέρι. Κύριο μήνυμά της: οι γονείς είναι καλό να αποδέχονται τα αισθήματα των παιδιών τους όσο δυσάρεστα κι αν είναι, αντί να τα αγνοούν ή να θέλουν να τα αλλάξουν άμεσα. Και τώρα με την καραντίνα; «Φτάνεις στα όριά σου πιο εύκολα. Αλλά υπάρχει λύση. Μπορείς να πεις στα παιδιά ότι χρειάζεσαι να μείνεις μόνος για λίγο. Να ξέρουν ότι σε βοηθούν».

Η κλιματική αλλαγή ρίχνει βαριά τη σκιά της παντού. Στον Αρκτικό Κύκλο, τα ελάφια κινδυνεύουν την ώρα που τα δάση τους καταστρέφονται από τον άνθρωπο. Η Σουηδέζα Σοφία Γιάνοκ ξεκίνησε εκστρατεία να προστατεύσει τα δάση της Λαπωνίας ξεσηκώνοντας τους συμπατριώτες της. «Οσο μπορούν να ζήσουν εδώ τα ελάφια, θα μπορούμε να ζούμε κι εμείς. Καταστρέφοντας τα δάση, το σπίτι μας, δεν καταστρέφουμε μόνο την ιστορία, αλλά και το μέλλον μας».

Το φανελάκι του Σωτήρη Τσιόδρα που είδαμε την ώρα του εμβολίου, μας απασχόλησε πολύ. Οπως έγραψε ο κοινωνιολόγος Παναγής Παναγιωτόπουλος «έντυσε άνδρες στα θερινά μπαλκόνια το απόγευμα με καφέδες, λαϊκούς, μικροαστούς, νεόπλουτους, φορέθηκε στην οικοδομή, έκρυβε σταυρούς χρυσούς και ήταν ύστατη στρώση ντροπαλότητας στα νεανικά αμήχανα σώματα των μετέφηβων άλλων εποχών. Ενδυμα της ευθραυστότητας, σαν σεντόνι που, παρά τον καύσωνα, θέλεις να ρίχνεις πάνω σου τα μεσημέρια. Τώρα είναι και κατάσαρκη σημαία για μιαν ελπίδα».

Τον αποκαλούν «πρίγκιπα του ρεγκετόν» και έχει πουλήσει εκατομμύρια cd σε όλο τον κόσμο. Ο κολομβιανός τραγουδιστής J. Balvin μιλά ανοιχτά για τη διαρκή του μάχη με την κατάθλιψη και το άγχος. Και λόγω αυτού ξέρει ότι έχει βοηθήσει πολλά νέα παιδιά. Το καλοκαίρι κόλλησε κορωνοϊό και πέρασε δύσκολα – τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. «Από τον ιό θεραπεύτηκα, παρότι πέρασα δύσκολες στιγμές», έγραψε στα 45 εκατομμύρια ακολούθους του στο Instagram. «Σιγά σιγά γιατρεύονται και τα υπόλοιπα».

«Μήπως τελικά τώρα έχουμε επιστρέψει στον φυσιολογικό ρυθμό της ζωής;» αναρωτιέται η βραβευμένη με Νομπέλ Λογοτεχνίας πολωνή συγγραφέας Ολγα Τόκαρτσουκ. «Μήπως δηλαδή αφύσικος ήταν ο φρενήρης κόσμος πριν από τον ιό, που μας θύμισε πως είμαστε ευάλωτα πλάσματα. Μπροστά στα μάτια μας εξατμίζεται ο καπνός από το πολιτισμικό παράδειγμα που μας διαμόρφωσε τα τελευταία 200 χρόνια: ότι είμαστε οι πρωτομάστορες της δημιουργίας, ότι μπορούμε να κάνουμε τα πάντα, ότι ο κόσμος μας ανήκει. Μια νέα εποχή έρχεται».