Υπάρχει μία σκηνή στο τρίτο επεισόδιο της νέας, μίνι σειράς ντοκιμαντέρ του Netflix «Σουίτα 2806: Η Κατηγορία», που συνοψίζει όλη την προσωπικότητα του Ντομινίκ Στρος-Καν. Μιλάει στην κάμερα η Ντελρίν Μπόιντ, η οποία υπήρξε βοηθός του την εποχή που ήταν ο παντοδύναμος επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου: εκείνη συνέταξε («κλαίγοντας») την επιστολή παραίτησής του στις 18 Μαΐου του 2011, τέσσερις ημέρες αφότου o DSK συνελήφθη στη Νέα Υόρκη κατηγορούμενος για σεξουαλική επίθεση, απόπειρα βιασμού και ομηρεία της Ναφισάτου Ντιάλο, μιας καμαριέρας του ξενοδοχείου Sofitel. «Ολοι έχουμε δύο πλευρές» λέει η Μπόιντ. «Δεν μπορείς να κρατάς τα καλά και να αγνοείς τα άσχημα. Ή να κρατάς τα άσχημα και να αγνοείς τα καλά. Αυτό είναι πολύ άδικο. Συνεπώς, έτσι είναι αυτός ο άνθρωπος. Αυτός είναι συνολικά». Το λαμπρό οικονομικό μυαλό που μπορούσε να παρακάμψει γρήγορα το οποιοδήποτε εμπόδιο, ο άνθρωπος που κρατούσε γερά τα ηνία του ΔΝΤ ενώ ο κόσμος κλυδωνιζόταν από μια διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση, η αλλοτινή «μεγάλη ελπίδα της γαλλικής Αριστεράς». Ο άνθρωπος που θα μπορούσε να είχε γίνει, που θα γινόταν αναμφισβήτητα, πρόεδρος της Γαλλίας. Αν δεν είχε αυτή την άλλη, τη σκοτεινή πλευρά.
