Η ντροπαλή διαιτήτρια

Το βάρος μιας σφυρίχτρας διαιτητή ποδοσφαίρου δεν ξεπερνά τα 50 γραμμάρια. Αυτό τουλάχιστον λένε οι κανόνες του αθλήματος και επιβεβαιώνει η φυσική. Για τις γυναίκες που ήθελαν να ακολουθήσουν τον δύσκολο δρόμο της διαιτησίας, τα 50 γραμμάρια έμοιαζαν με 50 τόνους. Μέχρι την ημέρα που εμφανίστηκε μια μικρόσωμη Γαλλίδα με σχεδόν ψιθυριστή φωνή που ισοπέδωσε τα «μάτσο» στερεότυπα. Το όνομά της, Στεφανί Φραπάρ. Με την πρώτη ματιά νομίζεις πως είναι η «Αουρέλια» του «Love Actually», Λούσια Μονίζ. Για τον σωματότυπό της – 1,64 μ. ύψος, 54 κιλά -, τη φυσική της ντροπαλοσύνη και την αδύναμη φωνή της, η διαιτησία θα έπρεπε να είναι η τελευταία επιλογή της. Ο έρωτας ωστόσο ήταν κεραυνοβόλος, ένα φουσκωμένο ποτάμι που παρέσυρε κάθε αναστολή στο πέρασμά του και η Στεφανί που θα γιορτάσει μεθαύριο τα 37α γενέθλιά της δεν μπορούσε να του αντισταθεί.

Επένδυσε πολλά πάνω του, εργάστηκε σκληρά για να πετύχει αυτή η σχέση και τελικά τα κατάφερε. Στις 2 Δεκεμβρίου η Στεφανί Φραπάρ έγινε η Αμέλια Ερχαρτ του ποδοσφαίρου. Αφού διέσχισε δεκαετίες προκατασκευασμένων ποδοσφαιρικών αντιλήψεων προσγειώθηκε στο γήπεδο της Γιουβέντους για να γίνει η πρώτη γυναίκα διαιτητής που διηύθυνε αγώνα Τσάμπιονς Λιγκ, την αναμέτρηση της Βέκια Σινιόρα με την Ντιναμό Κιέβου. Ηταν μια ακόμα πρωτιά για τη Φραπάρ και ένας νέος δρόμος για τη γυναικεία διαιτησία.

Η εκτόξευσή της προς την κορυφή και την καθιέρωσή της μεταξύ των κορυφαίων διαιτητών του κόσμου συνέβη το 2019.

Είναι η χρονιά που η γαλλική ομοσπονδία τη συμπεριέλαβε μεταξύ των 23 elite διαιτητών για τα παιχνίδια της Λιγκ 1. Την ίδια χρονιά διηύθυνε τον τελικό του παγκοσμίου κυπέλλων γυναικών ΗΠΑ – Ολλανδία και το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ ανάμεσα στη Λίβερπουλ και την Τσέλσι. Ενα από τα πιο ισχυρά κάστρα της ανδρικής υπεροψίας είχε κατακτηθεί από μια μικροκαμωμένη Γαλλίδα.

Στα παιδικά της χρόνια ο Στεφανί ξεκίνησε ως ποδοσφαιρίστρια στην ομάδα Herblay. Στα 13 της αντιλήφθηκε πως την ενδιαφέρει η διαιτησία και έκτοτε δεν κοίταξε ποτέ ξανά πίσω. Της αφοσιώθηκε πλήρως στα 18 της. Αρχισε να διαιτητεύει στα τοπικά πρωταθλήματα, όχι πάντα χωρίς προβλήματα. Τα σεξιστικά σχόλια από τους «μάτσο» οπαδούς δεν κατάφεραν ποτέ να την αποθαρρύνουν ή να την αποπροσανατολίσουν από την αποστολή της. Επί μία τριετία την παρακολουθούσαν στενά οι ανώτεροί της στη γαλλική διαιτησία και τον Μάιο του 2014 αποφάσισαν να την προωθήσουν στη Λιγκ 2.

Τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη Στεφανί είναι η άριστη φυσική της κατάσταση, η διπλωματικότητά της στην αντιμετώπιση των παικτών και οι προσπάθειές της να τους εξηγεί χωρίς ωστόσο να επιχειρεί να τους επιβληθεί. Από μικρή ήταν πολύ ντροπαλή, ένα στοιχείο της προσωπικότητάς της το οποίο μετέτρεψε σε μεγάλο όπλο στη διαιτησία.

«Από τα σχολικά μου χρόνια δεν κατάφερα ποτέ να ξεπεράσω την έντονη συστολή που είχα. Σε αντίθεση με ό,τι μπορεί να πιστεύει καθένας, αυτή η συστολή με βοήθησε ώστε να μην καταλαμβάνω πολύ χώρο στο γήπεδο και να αφήνω τους παίκτες να είναι οι πρωταγωνιστές. Μπορείς να πεις πως η συστολή μου καθόρισε τη γραμμή μου ως διαιτητή, μεταξύ ηρεμίας και γαλήνης», εξηγεί στο περιοδικό της «Εκίπ».

Το 2018 ο Πιερ Μπουμπί, αμυντικός μέσος της Ορλεάν δήλωνε για τη Φραπάρ: «Είναι η καλύτερη διαιτητής στη Λιγκ 2. Εχει χαμηλή φωνή αλλά διαθέτει χάρισμα, προσωπικότητα. Χρησιμοποιεί τις κατάλληλες λέξεις, εξηγεί, είναι μια διπλωμάτης και μπορείς να συζητήσεις μαζί της. Δεν προσπαθεί να τοποθετήσει τον εαυτό της μπροστά. Στόχος της είναι το παιχνίδι». Στις 28 Απριλίου 2019 η Στεφανί έγινε η πρώτη γυναίκα διαιτητής στη Λιγκ 1, στον αγώνα Αμιάν – Στρασμπούρ και στις δηλώσεις της δεν έκρυψε την υπερηφάνεια που ένιωθε για τον άθλο της.

Η Φραπάρ βρισκόταν πια στο δικό της διαστημικό λεωφορείο και κανείς δεν μπορούσε να τη σταματήσει. Ακολούθησε το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ Λίβερπουλ – Τσέλσι. Οταν ακούστηκε το όνομά της από τα μεγάφωνα οι οπαδοί των δύο ομάδων την αποθέωσαν κι αυτοί τους αποκρίθηκε με ένα χαμόγελο.

Μήνες αργότερα ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διαιτησίας, Ρομπέρτο Ροσέτι αποκάλυψε πως η Στεφανί σ’ εκείνο το παιχνίδι κάλυψε 16,1 χλμ. στα 120 λεπτά του αγώνα (κρίθηκε στα πέναλτι), ενώ στην κανονική διάρκεια έτρεξε 11,9 χλμ. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη απόσταση που έχει καλύψει ποτέ διαιτητής σε πάνω από 400 παιχνίδια στις κορυφαίες ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Το Κλερφοντέν, εκεί που χτυπά η καρδιά του γαλλικού ποδοσφαίρου έχει διατηρήσει τις ίδιες τιμές στα τεστ φυσικής κατάστασης ανδρών και γυναικών διαιτητών, γεγονός που έχει εκτιμήσει ιδιαίτερα η Στεφανί γιατί όπως σωστά επισημαίνει «οι παίκτες δεν θα τρέξουν λιγότερο αν δουν γυναίκα διαιτητή». Το 2019 ολοκληρώθηκε για τη Φραπάρ με την ανάδειξή της ως κορυφαία διαιτήτρια στον κόσμο από την Ενωση Στατιστικής και Ιστορίας του Ποδοσφαίρου.

Την εξέλιξή της δεν κατάφερε να σταματήσει ούτε η πανδημία. Στο βιογραφικό της πρόσθεσε τον αγώνα των εθνικών ομάδων ανδρών Μάλτα – Λετονία 1-1 για το Nations League και τις αναμετρήσεις Λέστερ – Ζόρια και Γρανάδα – Ομόνοια για το Γιουρόπα Λιγκ. Πρόσθεσε ωστόσο και την αμφισβήτηση από τους πρωταγωνιστές, αφού το λούστρο της πρώτης γυναίκας διαιτητή στη Λιγκ 1 άρχισε να χάνει την αρχική του λάμψη και πολλοί την αντιμετωπίζουν με την ίδια καχυποψία που αντιμετωπίζουν τους άνδρες συναδέλφους της. Το ποτάμι όμως δεν γυρίζει πίσω. Η Φραπάρ γράφει ιστορία στη διαιτησία και δεν θα πρέπει να ξαφνιάσει κανέναν η μελλοντική επιλογή της να διευθύνει ακόμα και τελικούς ευρωπαϊκών κυπέλλων, Euro ή Μουντιάλ.