Κόντρες

Πρώτα ήταν η ποδηλατάδα στην Πάρνηθα, μετά το σπίτι στα Λεγραινά. Είχαν προηγηθεί η λεζάντα της «Αυγής» στη φωτογραφία της είδησης 35 νέων τάφων στο νεκροταφείο των Σερρών, η υπεράσπιση της εφημερίδας από τον συριζαίο βουλευτή Γιαννούλη και τα δελτία Τύπου της Πειραιώς που έβλεπαν πίσω από τα παραπάνω μια κεντρική συριζαϊκή στρατηγική σπέκουλας στην επιδείνωση της πανδημίας. Και κάπου ανάμεσα είχαν εκτοξευθεί τα γαλάζια βέλη στην Κουμουνδούρου για το αντιεμβολιαστικό παραλήρημα ενός πρώην Ανεξάρτητου Ελληνα που διατέλεσε υπουργός της Πρώτης Φοράς Αριστερά. Μαζί με τα γνωστά αριστερά πυρά για τη χούντα που δεν τελείωσε το ’73, επειδή απαγορεύθηκαν οι συγκεντρώσεις για υγειονομικούς λόγους. Τα δύο μεγάλα κόμματα εμπλέκονται στο δεύτερο λοκντάουν σε ολοένα και περισσότερες κόντρες από αυτές που συνήθως σχεδιάζονται για να ικανοποιηθεί το θυμικό των στενών πυρήνων της εκλογικής τους βάσης. Σε αντιπαραθέσεις, δηλαδή, γύρω από ζητήματα που δεν θα άξιζαν τίποτα περισσότερο από λίγο τρολάρισμα σε ένα παραπολιτικό μονόστηλο.

Απαξίωση

Ή σε διαφωνίες που ενδέχεται να καταλήξουν σε αντιδικίες κορυφής, οι οποίες θυμίζουν καβγάδες καφενείων – σαν κι εκείνον στην αίθουσα της Ολομέλειας τον Μάιο του 2019 όταν ο νυν πρωθυπουργός έλεγε στον τότε πρωθυπουργό «γελάτε, κ. Τσίπρα, αλλά θα φωνάζουν πλέον να τος – να τος ο Τσίπρας ο σκαφάτος», κι αυτός του απαντούσε «είσαι πολύ λίγος για να μιλάς εσύ για μένα». Εχουν, για να το πούμε αλλιώς, θυμηθεί τους παλιούς κακούς τους εαυτούς. Αυτούς που μάλλον συσπειρώνουν τα κομματικά ακροατήρια χρησιμοποιώντας μικροπολιτική ρητορική, αλλά ταυτόχρονα απομακρύνουν σίγουρα τους κεντρώους ψηφοφόρους στους οποίους αμφότερα στοχεύουν. Τους πολιτικούς εαυτούς, επομένως, που απαξιώνουν μόνοι τους το σύστημα στο οποίο ανήκουν. Φαίνεται ο δικομματισμός να μην εμπεδώνει τα μαθήματα των τελευταίων πολλών χρόνων. Αν ένα κυβερνών κόμμα αντιπολιτεύεται διαρκώς την αντιπολίτευση, κι αν ένα της αξιωματικής αντιπολίτευσης καταγγέλλει μονότονα την κυβέρνηση χωρίς προτάσεις, τότε το πιο πιθανό σενάριο θα είναι το ένα να χάνει, και το άλλο να μην κερδίζει.