Περί εκθέσεως Πισσαρίδη

Καταλαβαίνω όσους έσπευσαν να υποβαθμίσουν το περιεχόμενο της έκθεσης Πισσαρίδη. Του 10ετούς σχεδίου για τη μεταρρύθμιση της οικονομίας. Είναι αυτοί που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα. Που στράφηκαν εναντίον των Μνημονίων όχι για τις θυσίες στις οποίες οδήγησαν χιλιάδες Ελληνες, αλλά για τις αλλαγές που υποτίθεται ότι θα επέφεραν. Κάποιες μεταρρυθμίσεις έγιναν την προηγούμενη δεκαετία. Αλλά πολύ λιγότερες αναλογικά με τον όγκο των δημοσιονομικών μέτρων που κληθήκαμε να πληρώσουμε. Αρα έμειναν πολλά για να γίνουν. Αυτά που θα κάνουν τη διαφορά.

Το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι ότι δεν προσελκύει επενδύσεις. Πίσω από τη μονολιθική αυτή φράση, κρύβονται τα ισχυρά εμπόδια που έχουν ορθώσει κατεστημένα συμφέροντα, με τη συνδρομή και ισχυρών εγχώριων επιχειρηματικών συμφερόντων, σε οποιαδήποτε νέα εταιρεία που θέλει να εγκατασταθεί ή να επενδύσει στην Ελλάδα.

Οι Ευρωπαίοι πίστευαν ότι αν μας πιέσουν για αποκρατικοποιήσεις θα κατάφερναν να σπάσουν το «ελληνικό κάστρο» συμφερόντων και μεγάλες εταιρείες από το εξωτερικό θα έρχονταν στη χώρα. Στη μέση των Μνημονίων και μπροστά στις αντιστάσεις που συνάντησαν, το πήραν απόφαση ότι αυτό δεν πρόκειται να σπάσει.

Ημουν αυτήκοος μάρτυρας της άποψης ευρωπαίου παράγοντα, ότι στην Ελλάδα πρώτα θα βάλουν λεφτά στην οικονομία οι εγχώριοι επενδυτές και μετά ενδεχομένως θα ακολουθήσουν οι ξένοι. Σχεδόν τίποτα δεν προχώρησε. Με αποτέλεσμα το εξαιρετικά ισχνό ποσοστό των ξένων άμεσων επενδύσεων. Αυτή η δουλειά που δεν έγινε από τους ξένους πρέπει να την κάνουμε τώρα μόνοι μας. Αυτό πρεσβεύει η έκθεση Πισσαρίδη, σε αυτό στοχεύει. Πώς θα αρθούν όλα τα εμπόδια, που στηρίζουν ισχυροί κατεστημένοι θεσμοί, προκειμένου να έρθουν μεγάλες ξένες επενδύσεις στη χώρα μας. Δεν στρέφεται το κείμενο της επιτροπής κατά των μικρών επιχειρήσεων. Λέει απλά ότι όλες, ανεξαρτήτως μεγέθους, πρέπει να μεγαλώσουν.

Λέει ο εκ των συντακτών της έκθεσης καθηγητής Νίκος Βέττας, ότι χώρες με τα δικά μας χαρακτηριστικά εξάγουν προϊόντα και υπηρεσίες της τάξεως του 65-70% του ΑΕΠ τους. Το δικό μας ποσοστό είναι κάτω από το 50%. Και από αυτό το μεγαλύτερο μέρος είναι τουρισμός και πετρελαιοειδή. Αρα τζίφος. Οι εξαγωγές σοβαρής κλίμακας, πέρα των συγκεκριμένων τομέων είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Η αιτία είναι το μικρό μέγεθος των επιχειρήσεων. Η εθνική προσπάθεια της επόμενης δεκαετίας θα πρέπει να είναι η εξεύρεση κεφαλαίων από το εξωτερικό. Η ευκαιρία είναι μεγάλη, καθώς η παγκόσμια τράπουλα ξαναμοιράζεται.

Για να πάρουμε το «χαρτί» που μας αναλογεί, ναι πρέπει να εφαρμόσουμε τα περισσότερα από αυτά που λέει η έκθεση των εξαιρετικών ελλήνων οικονομολόγων. Πρέπει να αποκτήσουμε ενιαίο και σταθερό για δεκαετίες φορολογικό συντελεστή (flat tax) για κάθε είδους εισοδήματα. Οι αλλαγές στο Δημόσιο και τη δικαιοσύνη, θύλακες ισχυρής αντίστασης, είναι αυτονόητες. Δείκτες παραγωγικότητας πρέπει να μπουν παντού. Η επανακατάρτιση των εργαζομένων σε νέες δεξιότητες επίσης. Αν δεν γίνουν όλα αυτά δεν θα χάσουμε άλλη μια ευκαιρία. Θα χάσουμε οριστικά το τρένο της σύγκλισης με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες. Θα τις βλέπουμε απλά σαν τα τρένα που περνούν…