Τζιχάντ στην Ευρώπη;

Πού πορεύεται η Ευρώπη; Ποιοι πρέπει να είναι οι στόχοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των εθνικών κυβερνήσεων των χωρών-μελών της; Ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα και οι μεγάλες προκλήσεις με τις οποίες βρίσκονται αντιμέτωποι οι ευρωπαίοι πολίτες;

Σίγουρα είναι η αναχαίτιση του δεύτερου κύματος τη πανδημίας του κορωνοϊού που επελαύνει δριμύτερο από το πρώτο. Σίγουρα είναι η διαχείριση της οικονομικής ύφεσης που οφείλεται κυρίως στην πανδημία του κορωνοϊού, αλλά και στις ανοιχτές πληγές που άφησε η δεκαετής οικονομική κρίση. Σίγουρα είναι η ανάπτυξη, η ασφάλεια και η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, οι οποίοι στους κόλπους της ευρωπαϊκής οικογένειας και επιθυμούν και δύνανται να συνυπάρχουν αρμονικά και δημιουργικά, αξιοποιώντας τα πάμπολλα που τους ενώνουν και σεβόμενοι απολύτως τις μεταξύ τους ετερότητες.

Τις προτεραιότητες αυτές επιχειρεί να αλλάξει ο πρόεδρος της Τουρκίας R.T. Erdoğan, διαμορφώνοντας ένα νέο, άνευ προηγουμένου πλαίσιο επικοινωνίας και διαπραγμάτευσης με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Κατ’ αρχάς δημιουργεί σοβαρότατα προβλήματα και εν συνεχεία καλεί σε «διάλογο» για την «επίλυσή» τους. Αναγνωρίζει ως «συνομιλητή» του αποκλειστικά και μόνο τη γερμανίδα καγκελάριο Angela Merkel (δεδομένων των ισχυρών οικονομικών και πολιτικών δεσμών επί έναν και πλέον αιώνα μεταξύ της Γερμανίας και της Τουρκίας) και μέσω εκείνης αποπειράται να επιβάλει κανόνες «διαλόγου» τέτοιους που ευνοούν όχι την ανάδειξη του δικαίου, αλλά την επίτευξη των προσωπικών νεο-οθωμανικών στόχων του.

Την ίδια στιγμή επιτίθεται με πρωτοφανή σφοδρότητα στον πρόεδρο της Γαλλίας Em. Macron, αυτοπροβάλλεται ως εκπρόσωπος των απανταχού μουσουλμάνων και ουσιαστικά κηρύσσει «ιερό πόλεμο» στην Ευρώπη με έναν και μόνον σκοπό: να εκμεταλλευτεί το θρησκευτικό συναίσθημα των εκατομμυρίων, καθ’ όλα σεβαστών για τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, μουσουλμάνων της υφηλίου για να προωθήσει τις ιδιοτελείς πολιτικές του επιδιώξεις. Ενδεικτικό άλλωστε των πραγματικών προτεραιοτήτων του τούρκου προέδρου είναι το γεγονός ότι, ενώ ακόμα τα σωστικά συνεργεία στη Σμύρνη αναζητούν εγκλωβισμένους κάτω από τα ερείπια του φονικού σεισμού, εκείνος εκδίδει νέες NAVTEX αμφισβητώντας τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.

Τα πρώτα αποτελέσματα της ολέθριας τακτικής του R.T. Erdoğan φαίνονται ήδη στη Γαλλία, χώρα-προπύργιο του δημοκρατικού διαλόγου και των ιδεολογικών, πολιτικών και πολιτιστικών ζυμώσεων, όπου χάνονται ζωές αθώων και φιλήσυχων χριστιανών πολιτών, επειδή η πολιτισμική και θρησκευτική τους ταυτότητα είναι διαφορετική από την αντίστοιχη ταυτότητα κάποιων αυτόκλητων «εκτελεστών της υπερκόσμιας βούλησης».

Η αίσθηση ότι η «σπίθα» μπορεί εύκολα να εξελιχθεί σε ανεξέλεγκτη και μοιραία πυρκαγιά μετατρέπεται σε βεβαιότητα ύστερα (και) από την αδιανόητη δημόσια δήλωση του τέως πρωθυπουργού της Μαλαισίας Moh. Mahathis ότι «οι μουσουλμάνοι έχουν το δικαίωμα να φονεύσουν εκατομμύρια Γάλλων». Η συγκεκριμένη διακήρυξη θρησκευτικού μίσους, η οποία προσβάλλει βάναυσα την εικόνα της Μαλαισίας διεθνώς και προκαλεί φοβικά σύνδρομα εναντίον χιλιάδων φιλήσυχων και εργατικών μαλαισιανών οικονομικών μεταναστών, επιβάλλεται να προβληματίσει σοβαρά τον πολιτισμένο κόσμο και, κυρίως, εκείνους που θεσμικώς είναι υπεύθυνοι για τη δημόσια ασφάλεια και τη διαφύλαξη της ειρηνικής έννομης τάξης.

Η Ευρώπη δεν μπορεί να μετατραπεί ξαφνικά σε πυριτιδαποθήκη και η ανθρώπινη ζωή – τουλάχιστον στους κόλπους του ευρωπαϊκού πολιτισμού – δεν μπορεί να χάσει ξαφνικά την αξία της μόνο και μόνο επειδή κάποιος αυταπατάται ότι οι πολεμοχαρείς και αιμοσταγείς κραυγές που ηχούν στο κεφάλι του και στοιχειώνουν τα όνειρά του δεν είναι απόδειξη βαριάς και ανίατης ψυχικής νόσου, αλλά «εντολές της υπερκόσμιας εξουσίας».

Ο Κωνσταντίνος Παΐδας είναι αναπληρωτής καθηγητής του ΕΚΠΑ