Νερό {LF}στο κρασί

Η Ελλάδα μπορεί να παίξει καλό ποδόσφαιρο. Η Ελλάδα μπορεί να παίξει κακό ποδόσφαιρο. Δεν ανακαλύψαμε χθες την πυρίτιδα στη Ριζούπολη. Η εθνική μας ομάδα διαθέτει μια πλειάδα πολύ καλών παικτών, ίσως καλύτερων σε κάποιες θέσεις απ’ αυτούς που αναδείχτηκαν πρωταθλητές Ευρώπης.

Το πρόβλημα ωστόσο εντοπίζεται στην αγωνιστική αστάθεια και στην έλλειψη συνοχής για την οποία βασικός υπεύθυνος είναι ο άνθρωπος που κρατά την μπαγκέτα και την καθοδηγεί από τον πάγκο: ο Τζον Φαν ‘τ Σιπ.

Στον ενάμιση χρόνο που λειτουργεί ως εκλέκτορας της εθνικής μας ομάδας ο Ολλανδός θα έπρεπε να είχε καταλήξει σε ένα βασικό σχήμα. Να έχει δημιουργήσει έναν σταθερό κορμό πάνω στον οποίον θα εφάρμοζε τα αγωνιστικά του πειράματα. Κι εδώ έρχεται η δικαίωση του Οτο Ρεχάγκελ. Δοκίμασε δεκάδες παίκτες και όταν κατέληξε ποιοι απ’ όλους αυτούς μπορούν να του κάνουν τη δουλειά το πήγε μέχρι τέλους μετατρέποντας την Εθνική σε κλειστό κλαμπ.

Ο Φαν ‘τ Σιπ έχει μια άλλη νοοτροπία: γι’ αυτόν πρέπει να παίζει ο πιο φορμαρισμένος. Εχει μια λογική και κρύβει περισσότερη δικαιοσύνη σε σχέση με την τακτική του Ρεχάγκελ. Ωστόσο σ’ αυτή την περίπτωση η ομάδα υστερεί σε συνοχή. Οι παίκτες λειτουργούν ως μεμονωμένα άτομα και όχι ως σύνολο. Δεν υπάρχει οικειότητα ανάμεσά τους. Το απαιτούμενο δέσιμο. Δεν γνωρίζουν οι διεθνείς τα χούγια των συμπαικτών τους. Τις συνήθειές τους. Τις λεπτομέρειες στο παιχνίδι τους. Μοιάζουν με περαστικούς που μπήκαν να παίξουν πέντε επί πέντε.

Η χθεσινή Εθνική απέναντι στην Κύπρο, τόσο αυτή του πρώτου μέρους όσο και της επανάληψης, αποκάλυψε τις μεγάλες δυνατότητές της. Ηταν στιγμές όμως που παρουσίασε ποδοσφαιρική λιποταξία και ακροβατισμούς που δεν συνάδουν με σοβαρή ομάδα. Ο Φαν ‘τ Σιπ πρέπει να κάνει την αυτοκριτική του, να ρίξει λίγο νερό στο κρασί της ποδοσφαιρικής του ιδεολογίας και να διδαχτεί από τα λάθη των προκατόχων του που με τις εμμονές τους έστειλαν την Εθνική στον καναπέ του Euro 2021.