Ακορντεόν

Ο καθηγητής Περιβαλλοντικής Μηχανικής Δημοσθένης Σαρηγιάννης προτείνει να βγάλουμε τον χειμώνα με «εναλλασσόμενα τοπικά lockdown» – να πάμε δηλαδή μέχρι τον Μάρτιο στο ον – οφ, με τρεις εβδομάδες μέσα, δύο χαλάρωση. Ο καθηγητής Γενετικής Μανώλης Δερμιτζάκης δεν συμφωνεί. «Αυτή η λογική είναι κακή νοοτροπία και δεν είναι πρακτικό γιατί ο κόσμος δεν μπορεί να προσαρμοστεί», λέει. Στο Μαξίμου, παρ’ όλα αυτά, σκέφτονται σοβαρά να εφαρμόσουν εθνικά το συγκεκριμένο σύστημα, που οι λάτρεις των δημοσιογραφικών κλισέ έσπευσαν να ονομάσουν «ακορντεόν». Σύμφωνα με μια κυβερνητική πηγή, «μπορεί να γίνει, ανάλογα βέβαια με τον αριθμό των κρουσμάτων και την πίεση του ΕΣΥ. Κι εφόσον φυσικά δείχνουμε γρήγορα αντανακλαστικά στην επιβολή των περιοριστικών μέτρων». Το σκεπτικό είναι απλό: αν τα επιδημιολογικά δεδομένα χειροτερεύουν, κλείνουν τα πάντα, αν βελτιώνονται, αίρονται σταδιακά ορισμένοι περιορισμοί. Από ψυχολογικής άποψης ένα τέτοιο μοντέλο πλασάρεται ευκολότερα επικοινωνιακά σε σχέση με μια καθολική καραντίνα τεσσάρων ή πέντε μηνών. Για ποιους λόγους όμως προκρίνεται στην πραγματικότητα μεταξύ εκείνων που αποφασίζουν;

Λόγοι

Μια σύντομη απάντηση θα ήταν το διάσημο τσιτάτο «είναι η οικονομία, ηλίθιε». Οι θιασώτες της παραπάνω στρατηγικής επικαλούνται μια σειρά από οικονομικές παραμέτρους προκειμένου να τη στηρίξουν έναντι ενός lockdown με άγνωστη ημερομηνία λήξης. Ο Νοέμβριος, λένε για παράδειγμα, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία είναι διαχρονικά ο χειρότερος μήνας του εμπορίου. Οι καταναλωτές συνήθως δεν καταναλώνουν επειδή περιμένουν το χριστουγεννιάτικο δώρο. Αρα, το lockdown που βρίσκεται σε εξέλιξη δεν θα κοστίσει έμμεσα τόσο όσο θα στοίχιζε ένα τον Δεκέμβριο. Ωστόσο, έχει άμεσο κόστος για το κράτος που καλείται να καταβάλει 800άρια, να προσφέρει στήριξη σε επιχειρήσεις και να αναστείλει την είσπραξη οφειλών και εισφορών. Τα κρατικά ταμεία – παρά τα καλά νέα από τη Moody’s ή τους ιδιώτες δανειστές του Δημοσίου – δεν αντέχουν μια πραγματική οικονομία με συνεχώς κατεβασμένα ρολά μέχρι τις αρχές της άνοιξης του 2021, παραδέχονται σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις όσοι έχουν από τα μέσα πληροφόρηση των δυνατοτήτων τους. Αυτή η παραδοχή από μόνη της είναι μάλλον το ισχυρότερο επιχείρημα υπέρ του «ακορντεόν».