Το ξεβόλεμα

Οι πρώτες αντιδράσεις επί του νομοσχεδίου για τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών των μισθωτών που θα ισχύσει από την 1η Ιανουαρίου ήρθε από τους συνδικαλιστές. Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων αντιδρούν στην αύξηση των μισθών αυτών που εκπροσωπούν! Πάλι καλά που δεν βάζουν τους εργαζομένους-μέλη τους να ξεκινήσουν απεργίες ζητώντας να μην αυξηθεί ο μισθός τους! Αλλά ας μην το αποκλείσουμε ακόμα. Ολα τα έχουμε δει… Ακόμα πιο περίεργο, μαζί τους τάσσονται και εργοδοτικοί φορείς. Το νομοσχέδιο βρίσκεται ακόμα στη δημόσια διαβούλευση. Το ξεβόλεμα που προκαλεί είναι «επικό», όπως θα έλεγαν και οι νεότεροι. Ξαφνικά «ισόβιοι» συνδικαλιστές θα πρέπει να σηκωθούν από την καρέκλα τους και θα πρέπει να αναζητήσουν πόρους. Να συνομιλήσουν με τα μέλη τους και να τα πείσουν ότι αξίζουν τον «οβολό» τους.

Ως γνωστόν με διάταξη που θα ψηφιστεί τον Νοέμβριο, προβλέπεται η μείωση κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες των εισφορών των μισθωτών, που μέχρι σήμερα ανέρχονται στο εξωφρενικό ύψος του 40,56% των μεικτών αποδοχών. Θα μειωθούν στο 36,66% από τις αρχές του έτους. Η μείωση ωστόσο δεν θα προέλθει ούτε από την παρακράτηση υπέρ ΕΦΚΑ και υπέρ ΕΟΠΥΥ με το επιχείρημα και σωστά ότι θα μειωνόταν τόσο το επίπεδο των υπηρεσιών υγείας όσο και η χρηματοδότηση του συνταξιοδοτικού. Αντ’ αυτών κόβεται μεμιάς κατά 3 μονάδες η παρακράτηση υπέρ ΟΑΕΔ και λοιπών λογαριασμών. Από το 6,96 στο 3,06%.

Για τον ΟΑΕΔ τοποθετήθηκε ήδη στη δημόσια διαβούλευση η συνδικαλιστική οργάνωση της Ομοσπονδίας Υπαλλήλων ΟΑΕΔ. Επιχειρώντας να την επικρίνει ότι πλήττει τα οικονομικά του οργανισμού, ανέδειξε τη σημασία της. Περίπου 1,2 δισ. που εισέπραττε ο ΟΑΕΔ θα παραμείνουν στην ιδιωτική οικονομία. Στις τσέπες μισθωτών. Στα ταμεία επιχειρήσεων προκειμένου να καλυφθούν άλλες ανάγκες.

Το πρόβλημα για τους συνδικαλιστές όχι μόνο των εργαζομένων αλλά και των εργοδοτών είναι η μείωση των «λοιπών λογαριασμών». Συγκεκριμένα αυτά που χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση φορέων τριμερούς χαρακτήρα με ακρωνύμια από το ένδοξο κρατικίστικο παρελθόν της χώρας. Ο ένας λέγεται ΕΛΙΝΥΑΕ (υγιεινή και ασφάλεια της εργασίας), ο άλλος, πιο γνωστός, ΟΜΕΔ (μεσολάβηση και διαιτησία) και ο τρίτος ΕΟΠΠΕΠ (οργανισμός πιστοποίησης προσόντων). Μέσω όλων αυτών χρηματοδοτούνται οι τριτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες οργανώσεων καθώς και τα εκπαιδευτικά τους κέντρα.

Τι ζητούν τώρα οι υπερασπιστές των συμφερόντων των εργαζομένων και των επιχειρήσεων προκειμένου να περιορίσουν τις απώλειές τους; Το γράφουν και σε επιστολή που απέστειλαν οι κοινωνικοί εταίροι στο Μέγαρο Μαξίμου. Ζητούν να επιμεριστεί ισόποσα η περικοπή τόσο από το συνταξιοδοτικό όσο και από τον κλάδο υγείας. Να χάσουν δηλαδή οι εργαζόμενοι – μέλη των πρώτων τις πιθανότητές τους σε μια καλύτερη σύνταξη ή μια καλύτερη περίθαλψη, προκειμένου να διασωθούν οι μηχανισμοί εξουσίας και επιβίωσης του συνδικαλιστικού κινήματος.

Το να πείσουν τους εργαζόμενους – ή τις επιχειρήσεις στην περίπτωση των εργοδοτικών οργανώσεων – σε μια εθελοντική προαιρετικού χαρακτήρα με τη μορφή συνδρομής εισφορά δεν περνάει από το μυαλό τους. Προφανώς γιατί δεν περνάει και από το μυαλό των εργαζομένων των επιχειρήσεων. Και το ξέρουν.