Η έλλειψη προοπτικής λύσης έριξε τον Ακιντζί {CR}

Το 48% των Τουρκοκυπρίων που ψήφισαν τον Μουσταφά Ακιντζί αγνοώντας την απροκάλυπτη επέμβαση Ερντογάν θα ήταν οπωσδήποτε ψηλότερο και πιθανότατα ο τουρκοκύπριος ηγέτης θα πετύχαινε μια ιστορική νίκη, αν οι Τουρκοκύπριοι έβλεπαν προοπτική λύσης του Κυπριακού στον ορίζοντα. Η συντριπτική πλειοψηφία των Τουρκοκυπρίων έβλεπε στη λύση του Κυπριακού την απελευθέρωση από την οικονομική εξάρτησή τους από την Τουρκία, πιο πολύ ακόμα την απελευθέρωση από τον ασφυκτικό κλοιό του εκτουρκισμού και ισλαμισμού και τη διασφάλιση της βαθιά κοσμικής κουλτούρας τους. Ως πολίτες της Ευρώπης σε μια επανενωμένη Κύπρο έβλεπαν να ανοίγονται μπροστά τους πραγματικές προοπτικές ανάπτυξης και ευημερίας σε καθεστώς πλήρους ελευθερίας. Η λύση όμως όσο πήγαινε ξεμάκραινε… Αν ληφθεί υπόψη ότι η Τουρκία «πληρώνει» μεγάλο μέρος των μισθών του δημόσιου τομέα και των συντάξεων σε έναν τόπο με υποτυπώδη ιδιωτική οικονομία κι αυτή να περνά μέρα με τη μέρα στα χέρια του τουρκικού κεφαλαίου, τότε γίνεται αντιληπτός ο φόβος των Τουρκοκυπρίων για την καθημερινή τους επιβίωση αν με την εκλογή Ακιντζί, χωρίς λύση στον ορίζοντα, η Τουρκία του Ερντογάν έκλεινε τη στρόφιγγα της χρηματοδότησης μισθών και συντάξεων.

Και ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης έκανε το παν για να μην υπάρχει αυτή η προοπτική. Αφού ματαίωσε τη λύση στο Κραν Μοντανά (Ιούνιος 2017) κι άρχισε να διαλαλεί στη διαπασών τα περί «τυραννίας της μειοψηφίας» στρεβλώνοντας την πρόνοια αποφάσεων των ΗΕ για «πολιτική ισότητα» και «αποτελεσματική συμμετοχή» των Τουρκοκυπρίων στις αποφάσεις της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, έβαλε μπροστά μια άσφαιρη στρατηγική αντιπαλότητας με Τουρκία και Τουρκοκύπριους σε συμμαχίες και East Med που μηδένιζαν την όποια ισχνή προοπτική παρέμενε για διευθέτηση του Κυπριακού. Κι ενώ περνούσε τον ισοπεδωτικό μύθο περί «κατοχικού ηγέτη» οργάνου της Τουρκίας, άδειαζε προσωπικά τον Ακιντζί απορρίπτοντας την πρόταση του τουρκοκύπριου ηγέτη για υπογραφή του Πλαισίου Γκουτέρες ως στρατηγικής συμφωνίας (30 Απρ. 2018). Στη συνέχεια έκαμε το παν για να εξουδετερώσει τη νέα πρωτοβουλία του γενικού γραμματέα (αποστολή Jane Holl Lute Οκτ. – Δεκ. 2019) με τα παραμύθια περί «χαμένων πρακτικών» των ΗΕ, υπονόμευσε τη συνάντηση του Βερολίνου (24 Νοεμ. 2019) επαναφέροντας το κλίμα αντιπαλότητας γύρω από την «πολιτική ισότητα» και την «αποτελεσματική συμμετοχή», ματαίωσε συνάντηση με τον Ακιντζί ακυρώνοντας εντελώς απρόκλητα την παρουσία του στη δεξίωση της Ελίζαμπεθ Σπέχαρ στο Λήδρα Πάλας (9 Δεκ. 2019) «λόγω βεβαρημένου προγράμματος», ενώ για εγκαίνια πύργων και άλλα θεαματικά παρόμοια έχει πάντα χρόνο!..

Μέσα σε αυτό το κλίμα, με το Κυπριακό στα αζήτητα και τις προτεραιότητες Αναστασιάδη οι πύργοι της Λεμεσού και τα χρυσά διαβατήρια, ενώ ο Ερντογάν αλώνιζε την κυπριακή ΑΟΖ και μεθόδευε το άνοιγμα της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, ο πρόεδρος της ΚΔ και ο υπουργός του των Εξωτερικών έτρεχαν στα βέτο για τη Λευκορωσία πουλώντας αντιτουρκικό πατριωτισμό και επενδύοντας στην εκλογή Τατάρ ώστε να έχουν το άλλοθι της τουρκικής αδιαλλαξίας!..

Λοιπόν, την έχουν. Η πτώση Ακιντζί, του μόνου κύπριου ηγέτη που κρατούσε ζωντανή την ελπίδα, τους την προσφέρει στο πιάτο. Οχι βέβαια για να την φάνε οι ίδιοι, αλλά για να ταΐσουν τους ιθαγενείς.

Ενώ η Αμμόχωστος θα αλαργεύει προς Ισκεντερούν…

Ο Χρυσόστομος Περικλέους είναι κύπριος ιστορικός και συγγραφέας